บททั้งหมดของ Craving Wealth: The Billionaire's Wife In A Desperate Gambit: บทที่ 61 - บทที่ 70

Nakaupo ang dalagang si Tati sa isang bench sa may school field. Doon niya naisipan na magtanghalian. Wala naman kasi siyang budget para bumili sa cafeteria kaya nagbabaon siya ng pagkain para iwas gastos. May pera man siyang naitabi pero mas pipiliin nuyang wag gastusin iyon dahil marami siyang bayarin. Maraming dumadaan na mga studyante at may iilan rin na gaya niyang kumakain sa may field. Hindi niya lubos maisip na makakapasok siya sa paaralang kagay nito. Ni hindi nga sumagi sa kanyang isipan na makakapag-aral siya dahil sa hirap ng buhay. Nakapasok siya sa paaralang ‘to dahil sa scholarship. Kasi kung pera lang ang usapan? Hindi magkakasya ang kakaramput niyang sweldo sa pagiging cashier sa isang convenience store. Ang pera na mayroon siya ay barya lang para sa mga estudyante rito. Hindi pa nangangalahati si Tati sa pagkain ng tumilapon ang baunan niya nang tamaan ng bola ng soccer. Kuyom ang kamao niya ay luminga-linga kung sinong tanga ang dahilan noon.Papalapit sa kanya a

Nagising si Raphael dahil sa sobrang sakit ng ulo niya. Kinapa niya ang gilid niya, nang wala siyang maramdamang katabi roon ay nagmulat siya ng mata. Wala na ang asawa biya doon. Bumalikwas siya sa pagkakahiga. Saglit pa ay tumayo na siya at dumiretso sa banyo para maligo.Hindi ito ang unang beses na may nangyari sa kanilang mag-asawa simula noong aksidente. Ilang beses na niyang iniisip na hiwalayan ang asawa niya. Sa katunayan nga ay halos buwan-buwan siyang nagpapaayos ng mga papeles. Kung hindi lang dahil sa mga magulang niya at sa Grandfather niya. Pero ngayon? He’s been thinking about it less.Hindi mapigilang mapa-humm ni Raphael habang nagbibihis siya ng damit dahil kakatapos niya lang maligo. Hindi lang si Athalia ang naging babae niya. Hindi na mabilang kung ilang babae ang naikama niya. But Athalia was different, a good difference. Iba ang asawa niya sa mga naging babae niya. Kay Tati lang siya nakakaramdam ng sobrang satisfaction, kahit pa ikumpara sa babaeng minahal niy

Nagising si Tati nang may maramdamang bigat sa dibdib niya. Nakadagan si Raphael sa kanya. Tinutulak niya ito palayo pero mas bumibigat ang pagkadagan nito sa kanya. Umungot si Raphael, unti-unti itong dumilat at nagtama ang mata nila.“Rafa…”At sa hindi inaasahan bigla na lamang siyang hinalikan nito. Raphael kissed her with eagerness. She kissed him back with the same intensity. She wrapped her arms around his neck as the kiss deepened. His hand caressed her body, she couldn’t help but arched her back.Sa isang iglap, wala na siyang saplot. Raphael was on top of her, kissing her torridly. Lunod na lunod si Tati sa makamundong nararamdaman. Hinayaan na niya ang sarili na kalimutan ang lahat ng bagay at maging makasarili man kahit saglit. Kahit ngayon man lang, gusto niyang maging masaya. Paulit-ulit siyang dinala ni Raphael sa langit, halos hindi mabali ang leeg niya kakabaling sa kung saan dali sa sensasyon na nararamdaman. Pareho silang nakatulog dahil sa pagod.“What the fuck!”

Hindi pinala laking gago si Raphael. Spoiled siya pero hindi siya gago at lalong-lalo na ang manakit ng tao. But shit happened.Nagbago ang buhay niya noong may nangyari sa kanila ng bestfriend niya. Napaka laking tanga at gago niya.He was her first. Ang unang lalaking umangkin rito. Buong akala niya panaginip lang iyon. Akala niya si Kristal iyon, gulat na gulat siya nang makita si Tati sa tabi na walang saplot at ganoon rin siya.And he regret what he did. Nasaktan niya ang nag-iisang tao na pinag tiyagaan siya. Hindi siya makapaniwalang nasaktan niya ito at niloko niya ang nobya niya. Isang buwan, sinuyo ulit ni Raphael si Kristal. Nagkaayos silang dalawa, masaya siya roon pero may kulang. He missed Athalia. “Don’t you like the food?” nagtatakang tanong niya sa nobyang si Kristal.Kasalukuyan silang kumakain sa isang Japanese restaurant. Kakauwi lang nila mula sa Italy. Para siyang aso, sunod lang nang sunod kay Kristal. Nakokonsensya sa nagawa niya pero hindi niya alam kung paan

Simple at pamilya lang ni Raphael ang dumalo sa kasal nila ni Tati. Dahil walang pamilya at kaibigan si Tati ay wala siyang inimbita. Halos lahat ng tao pinapangarap na maikasal sa taong mahal nila. At masaya na makatuluyan ang taong mahal mo. Ngunit sa sitwasyon ni Tati, daig pa ang lamay sa naging kasal niya.Dalawang linggo na ang lumipas noong maospital siya. Nakatira sila ni Raphael sa isang mansyon, regalo iyon ng magulang ni Raphael. Sa sobrang laki ng bahay ay halos hindi sila magkita ni Raphael. Darating ito tuwing tulog siya. Umaalis rin ito ng tulog pa siya.Hindi sila nagpapansinan, parang wala silang pinagsamahan. Nakikita niya lang at nagpapansinan lang sila sa tuwing nariyan ang mga magulang ni Raphael.Nakilala niya rin ang Ankong nito, istrikto ito at takot si Tati na makausap ito. Idagdag pa na mata pobre ang ilan sa angkan ni Raphael.“Matulog ka na,” malamig na turan ni Raphael nang makapasok sila sa loob ng silid nila.“Saan ka pupunta?” malumanay na tanong ni Ta