جميع فصول : الفصل -الفصل 90

Dati hindi naniniwala si Tati sa mga kwento-kwento patungkol sa paglilihi. Kasi akala niya nasa isip lang ‘yon ng mga buntis o kaya sadyang OA at pabebe lang ang mga ito. But right now, she is experiencing it. Damn her hormones!“Raphael!” nakalabing wika niya sa asawa, kinukumbinsi niya itong kumain ng mangga kakatapos lang nilang mananghalian.“Ayoko!” mariing wika nito.Pinagkrus ni Tati ang braso niya, “I can’t eat bagoong so you have to do it for me!”“I don’t eat bagoong too!” giit ng asawa niya na mukhang mapuputulan na yata ng pisi ng pasensya.“I want you to eat it,” nakabusangot niyang sambit. “You want me to die?” madramang sambit niya.Humingang malalim si Raphael, “Fine! Isa lang, ah. Pagkatapos nito h’wag mo na ang kulitin na kumain pa nito.”“Kung hindi lang talaga kita pinaglilihian hindi naman kita pipilitin, e! You know my personality, hindi ako namimilit. Kaya lang ang gusto ni baby!” she really finds it annoying to ask for a favor pero wala e. Gusto niya talagang m

Dalawang araw lang ay nakalabas na ang anak ni Maricel sa ospital. At nakumbinsi na nila itong manirahan sa villa. Maraming bakanteng kwarto ma pwede na tulugan ng mag-ina. Athalia was the one who insisted it, kahit mismo si Raphael ay hindi maka-ayaw sa asawa.Tuwang-tuwa si Tati sa bibong anak ni Maricel. Kulang na nga lang ay itabi na niya ito sa pagtulog.“Ang cute, cute mo!” nanggigil na wika ni Tati saka pinugpog nang halik si Ash.Humagikgik naman ang bata sa ginawa niya. Kahapon lang nakilala ni Tati si Ash, sila ang sumundo sa mag-ina mula sa ospital. Kahapon pa siya tuwang-tuwa rito. Panay rin kasi ang pabida ng bibong bata kay Tati, tinatawag siya nitong “Ganda”.“Tama na po, Ganda!” humahagikgik na wika nito.Isang matunog na halik pa sa pisngi nito ang huling halik na ginawa niya. “Nakakagigil ka! Gusto mo ng icecream?”Namilog ang mga mata ni Ash, kulay kastanyo ito. Mestizo si Ash, kaya panigurado ay may lahi ang ama nito. Hindi maitatangging may kamukha ito pero hindi

“Athalia!” tawag ni Raphael sa kanya.Namumungay ang mga mata nito sa sobrang kalasingan. Naglalakad ito papalapit sa kinaroonan niya kaya napalingon tuloy kay Raphael ang iilang mga tao roon. Tumayo si Tati at sinalubong ang asawa. Yumakap ito sa kanya.“I didn’t know that the liquor here is different,” natatawang sambit nito.Party boy si Raphael bago paman niya ito nakilala. Lalo na noong nakatira ito sa ibang bansa. Noong naging magkaibigan sila ay hindi na ito masyadong umiinom dahil madalas silang magkasama. Pero paminsan-minsan ay sumasama ito sa mga kaibigan nitong mahilig rin sa gimikan.“I told you so,” she giggles. “So, how is the experience?”“I am not loving it,” he grunted.Imbis na nasa mga kalahok ang atensyon ng mga tao ay nasa kanilang mag-asawa. Kaya kinurot niya ang asawa.“The heck!”“Umayos ka. Pinagtitinginan tayo,” mariing wika niya kaya umayos ng tayo si Raphael.Umupo si Raphael sa bakanteng monoblock na katabi niya. Umupo rin si Tati, napapagitnaan siya ni M

Hindi siya pala dasaling tao. Hindi rin siya nagsisimba pero sa araw na ‘to ay napagpasyahan ni Tati na sumama kay Nanay Doring na magsimba. Araw ng kapistahan sa lugar nila Nanay Doring. Sumama siya para magsimba sa maliit na chapel ng komunidad nila.Iniwan niya ang asawang tulog pa. Winasak na naman nito ang puso niya. But what do she expect? Siya ang pumagitna sa pagmamahal ng dalawa. Siya ang legal pero sa puso ni Raphael si Kristal ang naroon.Nang matapos ang misa ay nauna na siyang umuwi. Nagpaiwan si Maricel at Ash kasama ang mag-asawa. Marami nga siyang dalang pagkain, bigay ng mga taga-roon. May iilang styro ng pagkain ang dala niya. Nakalagay ang mga iyon sa supot para hindi matapon.Nagulat siya kung gaano kabait ang mga tao roon. Kahit na hindi siya kilala ay mabait ang mga ito. Niyaya pa nga siyang mag-inom pero tumanggi siya dahil buntis siya. Nais man niyang manatili at makisalo sa kasiyahan ay kailangan niyang umuwi dahil biglang sumakit ang puson niya. Natatakot siy

Sinipat niya ang sariling repleksyon sa salamin. Suot niya ang maluwang na itim na T-shirt at tenernohan iyon ng itim na leggings. Mayroon na siyang maliit na baby bump. Hinaplos niya iyon at hindi mapigilang mapangiti.Ang pinagbubuntis niya ang nagbibigay sa kanya ng lakas. Hindi siya natuloy sa appointment iyabsa doktor noong isang araw kaya ngayon siya magpapatingin.Kinuha niya ang Tote bag, tinignan niya ang laman noon. Nang masigurong nandoon na ang wallet at cellphone niya ay sinukbit na niya sa braso niya. Walang driver ngayon kaya magcocommute siya. Naglakad siya palabas ng subdivision, halos sampung minuto rin siyang naglakad. At sampung minuto rin siyang naghintay ng taxi sa may gate.Wala pang isang oras ay nakarating siya sa ospital. Naghintay rin siya ng isang oras bago tawagin ng doktor. Nang makapasok sa loob ay nginitian niya agad ang Ob Gyne niya. Ang kaso sumimangot ito.“Mrs. Yapchengco! Imbes na madagdagan ang timbag mo ay mas lalo kang nangayayat. Are you takin