The Spoiled Wife of Attorney Dankworth의 모든 챕터: 챕터 1601 - 챕터 1610

NA-BLANGKO NA ANG isipan ni Piper, kanina galit na galit siya ngunit ngayon ay hindi niya maintindihan kung bakit parang wala siyang lakas na patuloy na magalit at sumbatan ito. Yung tipong isang sorry lang, parang bibigay na naman ang kanyang puso kay Bryson. Nang tangkain niyang kumawala sa yakap ni Bryson, hindi siya hinadlangan ng lalaki. Hinarap na niya si Bryson at tiningnan na sa kanyang mga mata nang diretso. Nais na mabasa kung ano pa ang nais niya.“Hindi na tayo pwedeng bumalik pa sa dati, Bryson. Maintindihan mo sana iyon. Ang tagal na noon. Ang tanging magagawa lang natin ngayon ay ang maging mabuting magulang sa triplets.” pinilit ni Piper na huwag sumigaw. “Hindi natin kailangang magsamang muli para lang maibigay ang mga bagay na iyon sa mga bata. Naiintindihan mo ba, Bryson?” Iniiling ni Bryson ang kanyang ulo. Tutol siya. Hindi iyon ang kanyang gusto. Nais pa rin niyang makasama ang babae.“Pero ang mga bata—” “They are used to it. Maiintindihan nila oras na lumaki

MALAKAS ANG IBINIGAY na ingay ng pinto ng kotse nang pabalibag na isara iyon ni Bryson matapos bumaba. Alam ng mga kaibigan nila ang nakaraan nila, ngunit wala pang may alam sa kanila na mayroon silang mga anak kung kaya marahil hindi siya maintindihan ni Ryder. Namilog na ang mga mata ni Ryder na mula kay Piper ay inilipat kay Bryson. Kakaiba ang makahulugan niyang naging ngisi sa labi nang makita ang mukha ng kaibigan noon na hindi na maipinta pa.“Bryson, lalo siyang gumanda. Nakita mo? Sino kaya iyong kasama niya? Iyon ba ang pinalit niya sa’yo?”Humagalpak pa ng tawa si Ryder na dama ni Bryson ang pang-iinsulto. Tumalim na ang paningin ni Bryson nang ibaling iyon kay Ryder. Tinapik na siya ni Ryder sa balikat na parang inaalo at sinasabing kailangan na niyang tanggapin ang pagkatalo. Yung tipong parang naiintindihan pa nito ang nararamdaman niya kaya kailangan niyang makinig na sa kanya. “Ganyan talaga kapag nagmamahal ka ng totoo. Ilang taon ang lumipas at hindi mo pa rin siya

BUMUKAS ANG PASSENGER seat side noon kung saan ay bumaba ang ama ni Bryson na si Gavin. Ilang minuto silang salitan na tiningnan ng matandang lalaki. Walang kangiti-ngiti ang mukha nito. Hindi man lang sila nilingon ni Bryson, umuusok pa rin ang ulo.“Bryson, anong ginagawa mo?!” Nanigas ang katawan ni Bryson nang marinig ang tinig ng ama. Tila binuhusan na ng malamig na tubig. Paunti-unting tuluyang dumistansya ang lalaki sa katawan ni Piper. Nahihiya namang inayos ni Piper ang hitsura niya. Hindi niya inaasahan na makikita ngayon doon ang mag-asawa. Ni hindi sumago sa kanyang isipan na ang mga anak pala niya ang pakay nila. Umatras si Bryson. Nag-iisip na kung ano ang magiging palusot sa kanyang ama dahil nakita nitong lantaran ang ginaggawa niyang pangha-harass sa ina ng mga anak niya.“Dad? What are you doing—” “May mga dumadaan dito. Hindi ba dapat kung gusto niyong maging intimate doon naman sa loob ng sasakyan at huwag sa labas? Huwag mong ipahiya ang reputasyon ng pamilya!”

BIGLANG BUMUKAS ANG pinto at pumasok si Piper. Napalingon na ang mga nasa sala sa kanilang pagdating. Bahagyang nakayoko si Piper dahil natatakot siyang magtama ang kanilang paningin ng mga Dankworth. Matagal na panahon na noong makita niya sila dahil kay Gabriano, pero hanggang ngayon ay nahihiya pa rin siya. Kasunod niya na dito si Bryson.“Oh???” kurong turo ng tatlong bata nang makitang naroon si Bryson sa likod ng kanilang ina.Tandang-tanda pa nila ang araw na nakasama nila ang lalaking mamili ng mga damit at sapatos noon sa mall. Nakangiting itinaas ni Bryson ang kanyang isang kamay. Isa-isa ng tumayo ang tatlong bata na nakatitig pa rin sa kanya.“Hello, Kiddo—” “Mommy, siya ang Daddy namin?!” malakas na tanong ni Paxton na hindi makapaniwala ang nakikita ng mga mata. “Daddy?” nanliliit ang mga ni Pietro na bumaba humakbang paabante para sipatin na si Bryson.“We met him Mommy! Siya ang Daddy namin?!” si Palmer na bakas sa boses ang pagkagulat pero mayroong excitement.Dahan

TAHIMIK NA TINALUNTON ng dalawang matanda pababa ang apartment habang magkahawak ng kamay. Habang lulan ng elevator ay panay lang ang palitan nila ng makahulugang tingin. Batid nilang mag-asawa na may comment sila sa mga nangyari ngayong gabi, ngunit gagawin na lang nila iyon sa pagpasok nila ng loob ng sasakyan. Ayaw nilang magkalat lalo na sa pampublikong lugar kagaya noon. Habang tumatanda ay ganun nila nireresolba ang mga problema nila na tahimik. “Thanie, you are too generous!” kaagad an reklamo ni Gavin pagkalulan nila at pagkasara ng pintuan ng kotse, “Think about this. Paano kapag maisipan niyang layo ang mga apo natin at—” “Huwag ka ngang mag-isip ng negative diyan, Gavin.” saway agad ng Ginang sa asawang nagkakabit ng seat belt. “Hindi niya iyon gagawin dahil alam na natin na may anak sila ni Bryson. Mahihiya iyon. At sa impluwensya ng pamilya natin, sa tingin mo pipiliin niyang magtago? Hahanapin natin sila. At kapag nahanap natin, magkakaroon ng malaking kahihiyan.” “Ka