The Spoiled Wife of Attorney Dankworth의 모든 챕터: 챕터 1611 - 챕터 1620

IPINIKIT NI PIPER ang mga mata matapos na buksan ang bedside lamp at patayin ang main switch ng ilaw sa silid. Dahil sa pagod ng mga bata ay mabilis lang silang nakatulog. Ipinagtaka ni Piper na ang maligalig na si Paxton ay nakatulog na rin.“Living here is a bit small, let’s move to that apartment.” maya-maya ay narinig na naman ni Piper na mungkahi ni Bryson, no, hindi siya papayag na lumipat doon. Mananatili lang sila sa apartment na kinasanayan ng mga anak niya ngayon. “May maliit na park nearby na pwedeng puntahan para maglaro sila. Malapit lang din ang mga preparatory school. Doon muna tayo habang inihahanda ko ang magiging villa natin. Mabilis lang naman humanap at saka maglipat ng bahay eh.”Inignora pa rin siya ni Piper na nagpanggap na natutulog na. Maganda ang mungkahi nito, nakaka-excited pero nungkang ipakita niyang interesado siya. Tingnan lang niya kung saan aabot ang pakikipag-usap ni Bryson sa hangin ngayong gabi.“Baby, are you asleep? Ngayong tulog na ang mga bata

NAPALINGON NA SA paligid niya si Piper, walang panghuhusga sa kanilang mga mga mata. Ang iba pa nga doon ay puno ng paghanga na nagawa niyang itago ang lahat ng ilang taon.“Kaya pala binigyan ng sasakyan.” “Oo nga, napakaswerte naman. Si Mr. Dankworth pala ang ama ng mga anak niya.” Kung anu-ano pang bulungan ang mga narinig ni Piper habang nasa lobby. Sa totoo lang ay kanina pa niya nais na tumakbo patungo ng kanyang office at magtago. Iyon nga lang ay wala siyang lakas na gawin ang bagay na iyon. Hilaw na ang ngiti ni Piper habang hindi na mapigilan ang kanyang mukhang mamula. Hindi na siya sanay na maging sentro ng lahat.“Pakasalan mo na, Miss Hidalgo. Sige ka, baka mamaya maagaw pa iyan ng iba.” “Ano ka ba? Hindi na iyan kayang agawin ng iba, may mga anak na sila.” Biglang natigilan ang kausap ni Piper na para bang mayroong napagtanto. “Sandali, pero mayroong girlfriend si Mr. Dankworth di ba?” tanong ng isa na luminga-linga.“Oo nga, kung may anak kayo tapos—” Inunahan na

MALIGAYANG KINARGA NI Bryson ang tatlong bata na pinuno na nang mahinang hagikhik ang kabuohan ng kanilang sala. Marami pa sanang nais na sabihin si Piper at i-rant, ngunit nang dahil sa presence ng mga anak minabuting itikom niya na lang ang bibig. May mga batang nakikinig at kahit hindi nila maintindihan, paniguradong malalaman nila iyon sa magiging reaction ni Bryson.“Tinupad pa rin ng Daddy ang pangako kong pasalubong sa inyo kanina, hindi ba?” Sabay-sabay na tinango ng tatlong bata ang ulo nila. Humakbang na si Bryson papasok matapos na ibaba ang triplets. Kinuha na niya ang pasalubong.“May donut, pizza at ang aking sarili…” nakangisi pang pahayag ni Bryson kahit na ginaw na ginaw na ang hitsura, kailangan niyang magpakitang gilas muna sa tatlo.Dinala ni Bryson ang mga pasalubong sa center table kung saan pinalibutan na iyon ng tatlong bata. Naiwan naman si Piper sa may pinto na hindi pa rin makapaniwala sa nakikita niyang connection na mayroon na ang kanyang mag-aama. Parang

NAANTALA SA ERE ang gagawin sanang pag-inom ni Piper ng tubig sa kanyang baso. Kamakailan lang parang papatayin ni Bryson si Seth, ngayon tinutulungan niya talaga ito?“Basta gagamitin mo sa mabuti ang perang kikitain mo diyan na mapapaligaya ang ina mo.” Maging si Nana Selda ay naantig ang damdamin noon. Jackpot na jackpot na dito si Piper. “Willing akong tulungan ka. Sasabihin ko rin sa’yo ang ibang stocks na may investment ako.”“Seryoso ka diyan, Mr. Dankworth?” Nilingon ni Bryson si Piper na natulala na noon sa kanya. Hindi pa rin siya makapaniwala. “Of course, naging mabuti kayo sa mag-iina ko noong wala ako sa tabi nila, ibabalik ko lang.”“Naku, maraming salamat Mr. Dankworth…” sabay na sambit na doon ng mag-ina.Tapos na at lahat silang kumain ngunit tulog pa rin ang triplets. “Sabay na tayong pumasok ng trabaho.” lingon ni Bryson kay Piper, alam niyang tatanggi ito.“Hindi na. Kailangan ko ng sasakyan kapag may mga hindi inaasahan akong pupuntahan.” Sabi na nga ba eh,

HINDI NA SILA muli pang nag-usap matapos ng conversation nilang iyon. Naging abala sa labas ng bintana ang mata ni Piper at si Bryson naman ay sa kalsada nilang matuling binabagtas. Maya-maya ay malakas na napasigaw si Piper nang kamuntikan ng bumangga ang unahan ng sasakyan ni Bryson sa nasa unahan nilang sasakyan na biglang napahinto. Doon lang nila napagtantong nakahinto na pala iyon malayo pa lang sila at sa bilis ng pagmamaneho ni Bryson upang makauwi na agad ay hindi niya nagawang mapansin. Putlang-putla ang mukhang napahawak na sa dibdib niya si Piper. Tila naumid ng ilang segundo ang kanyang dila na hindi makapagsalita. Parang ilang segundo ng lumabas ang kaluluwa.“B-Bryson…” lingon niya sa lalaking biglang natulala sa kawalan.Nababahalang bahagyang dumukwang palapit si Piper kay Bryson nang makita ang pamumutla ng mukha nito. Bago pa siya makapagsalita ay tinanggal ni Bryson ang suot na seatbelt at mahigpit na niyang niyakap si Piper dala ng takot niya. “I’m sorry, nasakta