All Chapters of The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: Chapter 961 - Chapter 970

NATAWA NANG MAHINA si Gavin sa pagiging obsessed ng tiyuhin ng asawa sa kanyang kapatid. Napatingin na ang mga kasama sa kanya. Nakikita niya kasi ang kanyang sarili dito, late bloomer nga lang si Giovanni sa pagiging obsessed. Ganun pa man ay natutuwa naman siya sa nangyayari. Ibig lang sabihin ay mas nagmamahal ngayon ang dating Governor kumpara sa kanyang kapatid.“Hayaan niyo na sila, iyan ang gusto eh.” pagkunsinti niya dito na agad ikinatingin nang masama ng asawa niyang si Bethany sa kanya, may pag-irap pa nga itong nalalaman ng ‘di pagsang-ayon. “At kapag nagkasakit ka Tito pagbalik niyo? Sinong mahihirapan?” si Bethany na tutol din doon, kinakailngan niyang sabihin ang maaaring mangyari dahil mukhang hindi yata naiintindihan. “Marami pa namang pagkakataon upang makapamasyal kayong mag-anak. Hindi lang ngayon.” Napanguso na si Briel sa hipag sa ginagawa nitong pagtatanggol sa kanya. Iyon din ang pinapaintindi niya. Baka sa halip na maging masaya ang bakasyon nila, maging ma

TUMAGAL ANG PANINITIG ni Patrick sa mukha ni Briel na parang may pinapatunayan sa kanya. Totoo naman iyon. Napangiti na lang siya nang maalala kung ano na ang pinaglalaban ng babae. Tama rin naman ito, masarap ngang magmahal ng taong mahal ka. Subalit, hindi pa rin niya maalis sa kanyang sarili na minsan niyang minahal ang babae. Minsang labis na pinahalagahan.“Tama ka nga, Gabriella. Masarap magmahal ng taong kayang ibalik ang pagmamahal mo.” tugon niyang biglang naalala ang kabaliwan niya noon, tunay din naman na minahal niya si Briel kaso nga lang ibang lalaki ang nakalaan dito. Masaya na rin naman siya ngayon at nakabitaw na.Hindi na nakasagot noon si Briel dahil dumating na ang mag-ina ni Patrick. Agad ng kumarga ang bata sa kandungan ni Patrick na sa tingin ni Briel ay bata lang ng ilang taon sa kay Brian. Masuyo niyang hinawakan ang kamay ng bata na agad naman siyang binigyan ng matamis na ngiti. Mas malaki ang nakuha nito sa features ng kanyang ina na may kaunting halik ni

MULA SA MUKHA ni Giovanni ay lumipat ang mga mata ni Briel sa isang kamay ng dating Governor kung saan ay may hawak itong isang gold ring. Hindi niya alam kung saan ito galing na para bang pinaghandaan nitong mabuti ang proposal niya. Iyon nga lang hindi kagaya ng dati na maraming nakakaalam. This time, silang dalawa lang. Ang venue sa loob lang din ng silid nila. Bumangon si Briel kung kaya naman napaayos na rin ng upo si Giovanni. Kapwa wala pa rin silang saplot sa katawan na para bang ang tanawing iyon ay normal na rin sa kanilang paningin.“Of course, Ex-Governor Bianchi.” naluluhang umang na niya ng daliri sa harapan ni Giovanni. Inilagay na ni Giovanni ang singsing sa daliri ni Briel na matagal-tagal na ‘ring walang singsing. Pagkatapos noon ay mahigpit na siyang niyakap ng lalaki. Ginantihan naman ito ni Briel na sa mga sandaling iyon ay parang sasabog na ang kanyang puso sa labis na galak at excitement doon.“I’ll be your good husband and a responsible Daddy of Brian and Gia,

AWTOMATIKONG HUMAWAK NA muli ang isang kamay ni Giovanni paikot sa kanyang beywang. Mula sa mga anak na nagtatampisaw sa tubig alat ay lumipat ang paningin niya kay Briel na tumitig na sa kanyang mukha ng mga ilang segundo na para bang mayroong binabasa doon. “Tama ka. Sobrang simple lang ng ganitong buhay. Walang stress, walang problemang iniisip.” Mula sa beywang ni Briel ay tumaas ang isang palad ni Giovanni na humaplos sa ulo ng babae. Marahan. Magaan. Iyong ipong parang normal na sa kanilang dalawa ang ganung mga tanawin.“Walang ganito sa Baguio, pero doon sa villa natin meron. Nakalimutan mo yatang may dagat din tayo sa likod kagaya ng villa ng kapatid mo.” paalala ni Giovanni na nagpakislap ng mata ni Briel. Oo nga pala, nakalimutan niya. Marahil ay dahil sa sobrang dami ng mga pangyayari kaya ganun. “Iba pa rin kapag alam mong nasa ibang lugar ka, kagaya na lang nito.” Litanya ni Briel na hindi magawang maintindihan ni Giovanni. Ganun pa man ay di na nagtanong. Pinili na

NAPALINGON NA SI Briel kay Giovanni at Brian na nagpapalitan ng tingin na may kahulugan habang kumakain sila ng dinner. Ni katiting ay hindi siya nakaramdam na may mali. Ipinagkibit na lang niya ng balikat kung anuman ang sinasabi ng kanilang bunsong anak na di niya ma-gets.“Okay, kain ng marami Gia nang mabilis na lumaki.” sabi niya sa anak na hinaplos pa ang ulo. Nagpatuloy na lumipas ang mga araw nila sa Laoag. Hindi na muling nag-krus ang landas nina Albert at ng pamilya ni Giovanni. Bagay na labis na pinapagpasalamat ng dating Governor noon. “Ang swerte mo talaga, Gabriella!” tunog naiinggit na sambit ng isa sa mga katrabaho ni Briel nang sunduin siya ng mag-aama niya, may usapan kasi silang diretso ng kakain sila sa labas nito. “Oo nga, saan kaya makakahanap ng ganyang klase ng lalaki? Mukhang one in a million lang eh.” “Mahirap makahanap ng kagaya niya.” mayabang na sagot ni Briel na proud na proud sa sarili, feeling niya ay ang ganda-ganda niya ng mga sandaling iyon haban