Lahat ng Kabanata ng Seducing My Hot Ninong Everett: Kabanata 881 - Kabanata 890

Eryx POVMay mga sugat na hindi kayang gamutin ng benda o gamot. May mga galit na hindi kayang patulugin ng kahit anong pampakalma. Noong umagang iyon, paggising ko na may hapdi pa ang tagiliran at sariwa pa ang kirot ng mga sugat mula sa pag-atake nila kagabi, alam kong hindi ako puwedeng manatili lang sa kama.Hindi pa tapos si Giapson. At hangga’t hindi siya natututo, hindi ako titigil.Pinilit akong pigilan ng mga tauhan ko. Pinilit akong paupuin, painumin ng gamot, sabihing kailangan ko ng pahinga. Ngunit ang pahinga ay luho para sa mga taong walang responsibilidad sa buhay ng iba. Kahit si Ahva, walang nagawa. Iba na rin kasi ang galit na tumutubo sa loob ng dibdib at isip ko.Marami na ang nadamay. At walang pake si Giapson kahit ilang pa ang mamatay.Hindi iyon matatapos sa pagdepensa lang.Kailangan niyang maramdaman ang takot. Kailangan kong gumawa ng paraan para manginig na rin siya.Walang alam si Ahva na umalis ako ng manisyon. Ang alam lang nila ay may mga stock ng arma

Ahva POVNang makarating kami sa bagong tutuluyan namin, literal akong napahinto sa paglalakad. Hindi na ito basta mansiyon kang.Para bang isa na itong buong mundo. Malawak na lupain ang bumungad sa amin, hindi lang lupa, kundi parang kapangyarihan, seguridad, at paghahandang hindi ko pa kailanman nakita. Oo, may mga malalaki rin naman kaming lupain. Hello, Tani ako. Pero kasi, iba ito. Iba itong mayroon si Eryx. First time kong makakita ng ganito sa buong buhay ko.Sa layo ng tanaw, parang wala kang makikitang dulo dito. Kung ikukumpara, para talaga siyang hacienda na kasing laki ng Mall of Asia, o baka mas malaki pa nga.Napanganga talaga ako.“Hindi totoo ‘to,” mahina ko pang nasabi.Tumabi sa akin si Kara, pareho kaming hindi makapagsalita. Si Amon, tahimik lang pero halatang namamangha rin. Si Nyra, kahit nakaalalay pa sa amin, ay napahawak sa braso ko, para bang takot siyang baka panaginip lang ang lahat ng ito. Ah, basta, parang naging weak si Nyra ngayon, naging alagaan bigla

Eryx POVHimala, wala na agad sa tabi ko si Ahva nung magising ako. Hindi naman masyadong halata na gustong-gusto niya rito sa hacienda. Oo nga pala, nabanggit niyang mag-ten thousand walk siya ngayong umaga dahil pakiramdam niya ay tumataba na siya dahil sa sarap ng mga pagkain dito sa hacienda.Bumangon na ako. Wala akong karapatang matulog pa nang hanggang tanghali. Maraming kailangang asikasuhin. Pag-upo ko sa kama. Napansin ko ang katawan ko. Ang mga sugat ko mula sa huling pag-atake ng mga kalaban ay medyo sariwa pa. May benda pa ang tagiliran ko, ramdam ko pa ang hapdi sa bawat paghinga ko. Pero hindi iyon sapat na dahilan para maging tamad ako.Tama si Ahva, habang humihinga pa ang lintek na si Giapson, bawal kaming makampante. Lalo na’t wala pa sa tabi niya ang nag-iisan na lang wala sa kanila. Si Penumbra, na hindi namin alam kung nagaya na ba kay Cael, na pumanaw na pala.Maaga akong bumaba sa pangunahing hall ng hacienda. Isa-isa nang nakapila ang mga tao ko. Tahimik sila,

Ahva POVTahimik ang buong hacienda. Maaga pa, pero gising na ako. Nakaupo ako sa gilid ng kama namin ni Eryx, nakatitig sa malawak na lupain sa labas ng bintana. Naalala ko ang nangyari kagabi, sobrang saya ng lahat. Nakaka-miss ang ganoong pakiramdam. Ang galing ng naisip ni Eryx na iyon. Dahil sa kaniya, kahit pa paano ay nakalimutan naming minsan nang malagay sa alanganin ang buhay namin dahil kay Giapson.Nakarinig ako ng yabag ng paa sa likod ko.“Ahva.”Narinig ko ang boses ni Eryx. Mas maaga talaga siyang nagigising, sanay na siya sa ganoon.Alam ko na agad. Kapag ganito ang tono ng boses niya ay may balita o may desisyong kailangang sabihin sa akin.Tumayo siya sa tabi ko. Inabutan pa ako ng tinapay na mainit at mainit din na kape.“May nahanap na kami,” sabi niya.Napikit ako. “Isa pang hideout ba ‘yan?”Tumango siya. “Sure na sure na. Napa-sure ko na iyon sa mga tauhan ko,” sabi pa niya.Bumilis ang tibok ng puso ko. Ito na, baka rito na namin makikita si Penumbra.“Saan ‘y

Ahva POVTanghaling-tapat na nang magising kaming mga puyat. Nagulat ako kasi parang iisa ang tumatakbo sa utak naming mga magkakaibigan. Pagkagising at pagkakita namin sa labas ng kani-kanila naming kuwarto ay may naisip agad kaming gawin.Nasa kusina na kami ngayon nina Amon, Kara, at Nyra. At dito na nga namin naisip gawin ang plano namin.Malawak ang kusina ng hacienda. Kumpleto—parang kaya nitong magpakain ng buong baryo.“Hindi puwedeng puro gamot lang,” sabi ko habang binubuksan ang ref. “Kailangan niyang lumakas agad.”Tumango naman sa akin si Kara. “Oo. Sabi ng doktor, mababa ang dugo, platelets, at iron niya.”“Kung ganoon,” sabat ni Amon, “kakainin at iinumin niya ang magpapataas niyan.”Napangiti si Nyra, kahit na lang sa nasa pagpapagaling era pa siya, heto at todo support din siya para makatulong kay Penumbra. “Parang feeding program ang mangyayari,” sabi pa niya.Tumawa na lang ako, parang nagiging pala-joke na si Nyra o way niya ito para mapangiti kami. “Kahit ano pang