บททั้งหมดของ Love for Rent: บทที่ 31 - บทที่ 40

Sa imahinasyon lamang niya kayang sabihin ang kanyang damdamin. Nanatili siyang nakatitig kay Ethan. Hindi niya kayang aminin ang nararamdaman kahit pa nagsusumigaw na ang mga letra sa kanyang utak. Hindi niya kayang ipagtapat ang pag-ibig dito. Hindi! Hindi naman pag-ibig ang kanyang nararamdaman.

Maluwang ang kalsada, may ilan silang nakakasalubong na sasakyan. Hindi na makontrol ni Ethan ang manibela. May malaking truck na padating. Muntik na siyang tumilapon ng kabigin ng binata ang manibela upang umiwas sa mga sasakyan. Wala ng ibang pagpipilian kundi ang ibangga ang kotse sa isang puno o

Kinabukasan ay nakalabas na ng ospital at nakauwi na si Ethan sa mansyon. Mag-uumpisa siyang mag-work from home bukas. Kailangan niyang lubusang magpagaling ngunit ayaw naman niyang magpaawat sa trabaho. Nahulog siya sa malalim na pag-iisip. Nanaginip na naman siya kagabi. At wala namang bago doon.

Bakit ba kasi dinakma niya ang pagkalalaki nito? Umatras siya ngunit sumunod ang binata sa kanya. May tindahan ang lola niya dati at hindi siya pinapapasok dahil nga malas daw ang taong may balat sa puwet. Kaya naman itinatago niya itong mabuti. Negosyante si Ethan at ang pamilya nito. Baka naniniw

Nagngalit ang bagang ni Ethan sa sinabi ni Hanna. “Pipirma ka o pipirma ka?” Heto na naman sila sa pamimilian na wala namang papamilian talaga. “Ayokong pumirma. Wala akong interes sa kayamanan mo. Kung ano ang dala ko ng una akong tumuntong sa mansyon ninyo ay iyon lamang ang dadalahin ko kapag or