جميع فصول : الفصل -الفصل 20

Natandaan ni Alexander ang address ng bahay ni Freya mula sa report na binigay ni Linda sa kanya, kaya madali para sa kanya na hanapin ito. Huminto ang sasakyan niya sa tapat ng malaking bahay. Kumpara sa buhay nila noong magkasama sila, masasabi niyang malaki na ang pag-unlad ng buhay ni Freya ngayon. Nang mamatay kasi ang mga magulang ni Freya, naghirap siya dahil nawala ang lahat. Hindi maiwasan ni Alexander na mamangha kay Freya. Narating niya ang lahat ng meron siya ngayon dahil sa sariling talino at kakayahan. Tumiim ang bagang ni Alexander nang maalala ang mga magulang ni Freya. Ayaw man niyang aminin, ngunit isa siya sa mga dahilan kung bakit naranasan iyon ni Freya. Binigay ng mga magulang nito ang lahat ng shares sa kumpanya nila sa kanya, kapalit ng pagpapakasal nilang dalawa. Subalit ano ang ginawa niya? Sinaktan niya ang anak ng mga ito at hindi niya tinupad ang kanyang pangako. Naging duwag siya at naging gago. Pinili niyang saktan ito at hinayaang umiyak. Pumikit si Al

Sobra ang kaba na nararamdaman ni Freya nang bumaba siya ng kotse. Sino nga ba naman ang hindi kakabahan? Tumawag sa kanya ang prinsipal at sinabi na sinundo na daw ni Rose ang kanyang daddy. Wala si yaya dahil day off nito ngayong araw, at imposible rin naman na si David ang sumundo sa kanyang anak dahil nasa Hongkong ito ngayon. Wala siyang ibang kakilala na maaaring sumundo sa kanyang anak dahil nang mawala ang kanyang mga magulang at maghirap sila, parang bula na nawala ang lahat ng kanilang kamag-anak. Kumunot ang noo ni Freya nang makita ang pamilyar na pigura sa swing malapit sa homeroom ni Rose. Nagmadali siyang lumapit at mahigpit na niyakap ang bata. "Rose, ano ang ginagawa mo rito? Ang sabi sa akin ng prinsipal ay sinundo ka daw ng kung sino—" natigil siya sa ere nang makita si Alexander na prenteng nakaupo sa swing habang kumakain din ng ice cream. "Ikaw?! Ano ang ginagawa mo rito... at saka bakit kasama mo ang anak ko?" Kung ganoon, siya nga ba ang sumundo sa kanyang anak

Dinala nila si Freya sa isang villa. Habang hila siya, panay ang palag niya. Ayaw niyang sumama sa kanila dahil natatakot siya na may masamang balak ang mga ito sa kanya. Gusto niyang tumakbo, ngunit nakatali na ang kanyang mga kamay at binusalan ang kanyang bibig para hindi siya makasigaw at makahingi ng tulong. Mukhang abandonadong gusali ang pinagdalhan sa kanya dahil napapalibutan ito ng mga nagtataasang talahib. "Wag ka nang pumalag, puta ka!" sigaw ng isang lalaki. "Uhmmp!" Nasaktan si Freya ng diinan ng lalaki ang hawak sa kanyang braso. Kinaladkad siya ng lalaki na parang isang bagay. Naiiyak siya sa sakit, pakiramdam niya ay mababali ang kanyang buto. Bakit ba nangyayari ito sa kanya? Wala naman siyang natandaan na may ginawan siyang masama sa kahit na sino. Hindi siya gumanti sa kahit na sino, hindi siya nanakit... bakit sinasapit niya 'to? Kapag nawala siya, paano na ang kanyang anak? Pagkatapos nilang itali si Freya sa upuan, nagawa pa nilang magtawanan habang nagkukwent

"Ahhh! Tangina talaga... ang sakit!" Daing ni Oliver habang hawak ang kanyang balikat na may tama ng bala. Kinuha niya agad ang susi ng motor at pinatakbo iyon para makalayo sa lugar. "P*ta ang malas! May checkpoint sa buong lugar!" Nang may makitang tindahan ay nagtago siya sa gilid kasama ang kanyang motor. Nagsuot siya ng jacket para itago ang duguan na balikat. Kailangan niyang magtiis sa sakit, daplis lang naman ang tama niya kaya magagawa niyang magtiis ng hanggang limang oras. "Ahhh... hayop ka, Domeng, kasalanan mo 'to. Hindi ka nag-iingat kaya natunton tayo... dahil sa katangahan mo kaya kayo namatay ng mga kasama mo... inutil ka!" "Boy!" Tawag ni Oliver sa batang dumaan, mukhang bibili ito sa tindahan. "May alam ka bang paupahan sa lugar na ito? Yung malapit lang... hindi lalabas sa barangay na 'to." "Meron po, sa bandang likuran po!" "Samahan mo ako... bibigyan kita ng isang libo!" Alok niya sa bata. Alam niya na kapag may suhol mas madaling kikilos ang mga tao, mapabata

"Salamat, prinsesa ko," sabi ni Freya at hinalikan ang noo ng anak niyang si Rose. "Sige na, manood ka muna, mag-uusap lang kami nila Tita at Tito." Utos niya sa bata. "Tsk. Mukhang nag-aalala pa rin sayo ang lalaking iyon, Freya," wika ni David nang makaalis ang anak ni Freya. "Sino?" tanong ni Freya. "Sino pa nga ba, eh si Alexander," sagot ni David. Pabagsak na umupo ito sa sofa, may ngisi ito sa labi habang umiiling-iling. "Nakita ko siya sa bar noong nakaraan." Lumaki ang ngisi nito bigla. "Gusto ko lang naman malaman kung ano ang magiging reaksyon niya kapag nakita niya na may kalandian ako. Aba ang gag0, balak yatang basagin ang buong mukha ko." "Teka, ang ibig mo bang sabihin ay nagseselos si Alexander, gano'n ba?" Tanong ni Raven kay David, pero sa akin ito nakatingin, tinitingnan ang reaksiyon ni Freya. Nagseselos? Naalala ni Freya bigla ang nangyari. Kahit kailan ay hindi pa niya nakitang magalit ng ganoon si Alexander. Oo, malamig ito at laging walang ekspresyon. Pero