Alle Kapitel von THE CEO'S SWEETHEART: Kapitel 51 – Kapitel 60

Tahimik lang silang nagbiyahe ni Wade. She could tell he was mad. Mariin ang pagkakahawak nito sa manibela habang tuwid lang na nakatitig sa daan. Not until she found out where Wade had parked his car.Nagtatanong ang mga mata niyang napatingin sa katabing lalaki. Sa mismong tapat ng condo na tinutuluyan sila humantong. Kasalukuyan nang nagtatanggal ng seatbelt si Wade pero hindi niya pa rin niya magawang tuminag.“Bumaba ka na.”Nabuksan na pala ni Wade ang passenger’s side at naghihintay na ito sa pagbaba niya. Paglingon niya rito, nakita niya kung paanong naging kulay kape ang bandang kanan ng puting long sleeves ng amo.Nakaka-guilty lang.Kaya naman, nagmamadali siyang umibis at sumunod sa lalaki patungo sa elevator. Alam na ni ni Wade kung anong floor ang pipindutin, at ang unit na tutunguhin. Ito lang naman ang may-ari ng tinitirhan.Pagbukas ng pinto basta na lang nito initsa sa wooden center table ang phone at car keys. Nagmamadali itong naglakad patungo sa banyo habang sinim

She acted as normal as possible, but shame got the better of her. Ang tapang niyang gumawa ng mali kanina, pero ngayon, nilukob ng hiya ang buong pagkatao niya. Ginugulo ng halik na ‘yon ang buong pagkatao niya. That kiss occupied her thoughts. Too occupied that she even startled when the intercom buzzed.Ang security ang tumawag.“Nandito na po sa baba si Mr. Samaniego, Ma’am.”“Paakyatin na lang ho ninyo, Kuya.”Tumayo siya at hinintay ang panauhin sa foyer. Hindi naman natagalan, bumukas ang elevator at iniluwa ang isang batang executive. Kagaya ni Wade, malakas ng dating ng bagong dating. May nakahandang ngiti kaagad at mukhang ang gaan lang ng personality. She must say, ang saya nito, nakikita sa kislap ng mga mata.“Good day, Sir. I am Miss Dizon, Mr. Carvajal’s secretary. Let me escort you to his office.”“So, you’re the new secretary.”Naglahad ng kamay ang lalaki, at tinanggap niya iyon. Pagkatapos ay iginiya niya ito patungo sa opisina ni Wade. Inihatid niya lang si Mr. Sama

Umuukilkil ang matinis na tunog ng alarm clock na nsa bedside table sa kanyang tenga. It was exactly six in the morning. Bago pa niya iyon maabot para patayin, may mas malaking kamay na ang nauna sa kanya. Gaunpaman, bumangon na rin siya pero kaagad ding napahigang muli nang hilahin siya ng matipunong brasong iyon pabalik sa kama.“Come back to bed,” ang naglalambing na bulong ni Wade kanyang tainga.The moment he pulled her close, lumingkis agad ang braso nito sa katawan niya at ibinaon ang mukha sa kanyang leeg. He was sniffing her skin, eyes still closed. Nakikiliti naman siya sa pagsayad ng mainit nitong labi sa kanyang balat.“May importante kang meeting today,” paalala niya, kahit halos mabasag ang boses niya sa kiliting dinudulot nito. She needed to remind him. Baka kagaya noong isang araw, pareho silang tanghali nang pumasok dahil sa kapilyuhan ng lalaking ito.“I hate coming to that meeting.”His words were almost muffled. Nakadikit pa rin kasi ang bibig nito sa leeg niya. Na

Shanghai just gave her a moment to be happy. It was worth each second. Lalo na at si Wade ang kasama niya. Dito, walang inhibisyon ang mga kilos. Nagagawa niyang humawak sa mga kamay nito nang walang inaalalang baka may makakitang iba. Kapag hinahapit siya nito sa baywang at hinahalikan kahit nasa kalye sila, buong puso siyang tumatanggap at tumutugon.She felt like they were honeymooners.Only they were not.Ang importante naman, masaya siya. Sobrang saya.Nilingon niya ang nakapikit pa ring si Wade sa kanyang tabi. Alas siete na pero nasa higaan pa rin sila at hindi lang sila basta magkatabi. Nakaunan na naman siya sa bisig nito, ang isang kamay nito ay mahigpit na nakayakap sa katawan niya. They were still naked under the sheet. Ang lalaking ito kasi, sobrang kulit. Nakakadalang kulit at nakakawili.Subalit gaano man siya nawiwili sa init ng yakap nito, kailangan na niyang gisingin ang. Pinakahuling araw ngayon ng conference.“Wade…”Marahan niyang tinapik ang braso ni Wade. Saglit

Lumipas pa ang isa pang araw na hindi umuwi si Wade. Nag-iiwan lang ito ng short messages ngunit walang tawag. Was he that busy para hindi siya matawagan? Sobrang laki lang ng problema sa negosyo. Naalala niya ang tagpo sa IT at Finance department kahapon.Sabi ni Myrtle, krisis nang maituturing kapag may nag-pull out ng investment.Ang tayog ng TPI, ang hirap namang paniwalaan na ganoon kadaling manga abandona ang mga investors. Ang gagawin niya na lang ay magpasensya at agapayan ng dasal si Wade. Dapat ay mas maging understanding siya. Hindi siya mangungulit. Ganoon naman dapat ang ginagawa ng mabuting partner.“Pero dumalo kaya ito sa year-end party?”Naghanap siya ng online article tungkol sa kaganapan sa TPI kagabi. Sa nabasa niyang feature story, mukhang naging successful naman ang year-end party despite. Nag-scroll siya sa mga larawan. Gusto niya lang namang malaman kung umuwi ba si Wade mula sa kung saan man ito nagtungo at kinalimutan siyang puntahan. Thankfully, wala ito sa