The leaves of the sakura tree had begun to fall, and the petals were just starting to bloom. Ang ganda na ng paligid, pero mas lalo pa itong pinatingkad ng mga cherry blossom na kasisimula pa lang mamukadkad.Spring never failed to make Tashi’s heart flutter. Bawat taon, ito ang pinakahinihintay niya. Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan.She gathered the placket of her trench coat. Lumalamig na kasi ang paligid, pero ‘yong lamig na hindi naman nanunuot sa buto, kaaya-aya lang sa pakiramdam. Napatingla siya sa itaas, sa tila canopy na nilikha ng halos magkakadikit na mga Sakura trees.It was so scenic. It never failed to mesmerize and impress her, every single time.Pumulot siya ng isang petal at inilagay sa kanyang nakadipang palad.“Ang ganda.”How she wished, nakikita ito ng pamilya. One day, dadalhin niya ang mga ito sa Japan. Ngayon, kaya na niyang gawin iyon.Tumunog ang
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-08 อ่านเพิ่มเติม