All Chapters of ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 2041 - Chapter 2050

“พี่หญิง เรื่องใหญ่เช่นนี้ ท่านควรบอกพวกเราให้เร็วกว่านี้หน่อย”“ที่ท่านพ่อท่านแม่โกรธ ก็เพราะเห็นว่าท่านเป็นคุณหนูที่ยังไม่ออกเรือน พักอาศัยอยู่ในจวนเซียวอ๋องโดยไม่มีฐานะใด ๆ เช่นนี้ไม่เหมาะสมจริง ๆ”“เมื่อคืนข้ามารับท่านกลับไป ท่านก็ไม่ยอม หากพวกเรารู้เรื่องการสมรสนี้ตั้งแต่แรก ท่านพ่อท่านแม่ก็ไม่ตำหนิท่านหรอก”อวิ๋นอีอวี้กำมือแน่น ในใจเต็มไปด้วยความเคียดแค้น เหตุใดวาสนาดี ๆ เช่นนี้ถึงตกไปอยู่กับอวิ๋นเหลิ่งอวี้!เซียวอ๋องก็เห็นนางแล้วชัด ๆ เหตุใดยังเลือกพี่หญิงอีก?สายตาของเซียวอ๋องเป็นอย่างไรกันแน่!ซ่งรั่วเจินเห็นว่าอวิ๋นอีอวี้พูดเพียงไม่กี่คำก็ช่วยแก้ตัวให้ตระกูลอวิ๋น แล้วยังผลักความผิดทั้งหมดไปให้อวิ๋นเหลิ่งอวี้ ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมตลอดหลายปีที่ผ่านมา อวิ๋นเหลิ่งอวี้ต้องกล้ำกลืนความน้อยใจอยู่ในตระกูลไปทุกด้านมีน้องสาวที่ปากหวานฉอเลาะ เหยียบย่ำผู้อื่นเพื่อยกตนเองให้สูงขึ้น อีกทั้งยังมีบิดามารดาที่แยกแยะผิดถูกไม่เป็น ช่างไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากจริง ๆ“เจ้ามารับข้าหรือ? ข้าถูกตีบาดเจ็บอยู่ในจวน แต่เจ้ามาถึงไม่มีถามไถ่สักคำ เอาแต่บอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนข้าในจวนเซียวอ๋อง”“ยัง

เซียวอ๋องครุ่นคิดถึงข่าวที่ตนได้รับเมื่อเข้าวัง ก่อนหน้านี้เป็นเขาเองที่ดูคนไม่ขาด มองไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าเหลียงอ๋องจะมีใจทะเยอทะยานมากเพียงนั้นตอนนี้ดูแล้ว เจ้ารองคงไม่มีโอกาสได้ออกมาอีกตลอดชีวิต ส่วนเจ้าสี่ก็คงสภาพไม่ต่างกันเท่าใดนักจะว่าไปแล้ว เจ้าสามนับว่าเป็นคนมีเมตตา แม้จะยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ แต่ในบรรดาองค์ชายทั้งหมดในตอนนี้ ก็ไม่มีผู้ใดเทียบเคียงเขาได้เลยส่วนเจ้ารองกับเจ้าสี่นั้น ก็เป็นการคิดคดหวังผลแต่กลับเสียหายเองทั้งสิ้น จะโทษใครไม่ได้“ชายารองของคังอ๋องผู้นั้นนับว่าไม่เลว ได้ยินว่าคังอ๋องตั้งใจจะให้นางขึ้นเป็นชายาเอก” ฉู่จวินถิงกล่าวเซียวอ๋องพยักหน้า “ข้าเคยพบชายารองของคังอ๋องผู้นั้น เดิมทีนางก็ชื่นชอบคังอ๋อง หากไม่ใช่เพราะพระราชทานอภิเษกอย่างกะทันหัน นางก็คงได้เป็นพระชายาไปแล้ว”“เป็นเช่นนี้ก็ดี ถึงอย่างไรก็ห่างจากอูเยว่เอ๋อร์แล้ว คังอ๋องก็นับว่าได้ใช้ชีวิตอย่างสงบเสียที”ฉู่จวินถิงหัวเราะเบา ๆ นึกถึงท่าทีที่คังอ๋องเคยมาระบายทุกข์ต่อหน้าเขา ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆบัดนี้ ในที่สุดก็ได้คลี่คลายเรื่องที่หนักใจ เขาเองก็ดีใจ“ก่อนหน้านี้ชายารองของคังอ๋องผู้นั้นชื

ความอัดอั้นทั้งหมดราวกับระเบิดออกมาในชั่วขณะนี้นอกจากสาวใช้ข้างกายของนางแล้ว ก็ไม่มีใครเข้าใจนางเลยตลอดหลายปีมานี้ เพราะอวิ๋นอีอวี้คอยก่อกวน นางก็ไม่มีเพื่อนที่เชื่อถือได้เลย เนื่องจากเพื่อนทุกคนมักถูกอวิ๋นอีอวี้แย่งไปด้วยวิธีต่าง ๆเพราะถึงอย่างไร เดิมทีนางก็ไม่เป็นที่โปรดปรานในจวนอยู่แล้ว แม้แต่โอกาสออกไปข้างนอกในยามปกติก็มีไม่มาก แค่ขัดขวางเล็กน้อยก็สามารถทำลายมิตรภาพของนางได้ดังนั้นนางจึงตัดใจละทิ้งความคิดเรื่องการคบหาเพื่อนบัดนี้นางกับพระชายารัชทายาทเพิ่งพบกันเป็นครั้งที่สอง แต่พระชายารัชทายาทกลับเข้าใจนางถึงเพียงนี้ เป็นสิ่งที่นางไม่เคยมีเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมาเมื่อเห็นอวิ๋นเหลิ่งอวี้ร้องไห้ขึ้นมา นางก็รีบหยิบผ้าเช็ดหน้าให้ พร้อมลูบหลังเบา ๆ“อย่าเสียใจไปเลย เราเลือกบิดามารดาไม่ได้ แต่ชีวิตจากนี้ไป เจ้าสามารถเลือกเองได้”อวิ๋นเหลิ่งอวี้พยักหน้า แล้วเช็ดน้ำตาที่หางตา“ทำให้ท่านเห็นเรื่องน่าขันแล้ว ความจริงแล้ว ปกติข้าก็ไม่ค่อยร้องไห้ เพียงแต่วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป…”“ไม่ต้องอธิบาย พวกเราเข้าใจกันดี”ซ่งรั่วเจินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเจอเรื่อง

ฉู่มู่เหยาได้ยินคำพูดของซ่งรั่วเจินก็อดชะงักไม่ได้ เผลอเหลือบมองซ่งจิ่งเซินโดยไม่รู้ตัว แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีจาง ๆนางเองก็ไม่คิดว่าตนจะได้อยู่กับซ่งจิ่งเซิน ตั้งแต่การหมั้นหมายถูกกำหนด ใจนางก็เต็มไปด้วยความยินดีอย่างห้ามไม่อยู่ตอนนั้นคิดว่าเกือบต้องแยกจากกันไปคนละที่ บัดนี้ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกัน อีกทั้งงานแต่งของพวกเขาก็กำหนดไว้เดือนนี้ เสด็จแม่บอกว่าเพื่อไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน ควรรีบออกเรือนไปจะดีกว่า“ข้าเองก็ไม่ต่างกันไม่ใช่หรือ?”ซ่งจิ่งเซินเลิกคิ้วขึ้น ก่อนหน้านี้ต่อหน้ารัชทายาทยังพอเรียกตนว่าเป็นพี่ภรรยาได้ บัดนี้แต่งงานกับน้องสาวแท้ ๆ ของรัชทายาทแล้ว เกรงว่าการเรียกขานนี้คงต้องเรียกกันคนละอย่างแล้วล่ะซ่งรั่วเจินหัวเราะเบา ๆ “ตอนนี้ท่านแม่ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ไม่เพียงต้องเตรียมงานแต่งให้พวกท่าน ยังต้องเตรียมงานแต่งให้พี่สามด้วย”“ไม่เพียงเท่านี้ ยังไม่ลืมเตรียมของกินสารพัดให้ข้า เห็น ๆ อยู่ว่าท่านผอมลงเพราะยุ่ง แต่กลับยังดูมีชีวิตชีวาเต็มเปี่ยม”เมื่อได้ยินดังนั้น ซ่งจิ่งเซินก็ย่อมนึกถึงมารดาตนว่าช่วงนี้ยุ่งมากเพียงใด“ช่วงนี้ท่านยายก็แวะมาที่จวนทุกวัน คอยปรึกษาก

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเล็กน้อย นางเป็นสหายกับอวิ๋นเนี่ยนมาชูหลายปี ย่อมรู้ดีว่าหัวใจของนางปรารถนาสิ่งใดคนที่แอบรักมาโดยตลอด ในที่สุดก็สมหวัง ความยินดีในใจนั้น ใครที่ตาไม่บอดก็ย่อมมองออก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่ท่านป้าเองก็สนับสนุนพวกเขาเป็นอย่างดี“ว่าแต่ ข้าได้ยินมาว่าตระกูลอวิ๋นก็เกิดเรื่องขึ้นเหมือนกันหรือ?” อวิ๋นเนี่ยนชูถามอย่างสงสัยซ่งรั่วเจินพยักหน้า “ข้าจำได้ว่าเหมือนจะเป็นบ้านท่านลุงใหญ่ของเจ้าใช่หรือไม่?”“ใช่ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างนายท่านอวิ๋นกับท่านลุงใหญ่นั้นธรรมดามาก เมื่อก่อนที่ข้าไปคารวะตอนปีใหม่ ก็ไม่ชอบท่าทีของคนในจวนพวกเขาอยู่แล้ว”“ตอนที่ท่านแม่ข้าแยกทาง พวกเขายังเยาะเย้ย บอกว่าพอพวกเราไปจากพวกเขาแล้ว ชีวิตต้องไม่ดีแน่นอน”อวิ๋นเนี่ยนชูเบะปากเล็กน้อย เมื่อก่อนนางก็ไม่ชอบอยู่แล้ว ทว่าตั้งแต่มารดาแยกทาง นางก็ไม่ต้องเห็นสีหน้าของคนตระกูลอวิ๋นพวกนั้นอีก สะใจยิ่งนัก!“ญาติผู้น้องของข้าผู้นั้น อยู่ในจวนต้องทนรับความน้อยเนื้อต่ำใจไม่น้อย ก่อนหน้านี้เวลาข้าเจอนางก็รู้สึกว่านางใช้ชีวิตยากลำบากมาก แทบไม่มีเพื่อน แต่ละครั้งก็ได้แต่คุยกับข้าเท่านั้น”“ความจริงแล้วข้าก็เ