All Chapters of ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 2061 - Chapter 2070

นางเห็นว่าคนที่ตนรัก จากชายหนุ่มไม่ประสีประสาในตอนนั้นที่ออกไปรบฝ่าดงศัตรู จนบัดนี้กลายเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ทว่าเพราะนางขอออกบวชด้วยตนเอง บัดนี้ต่อให้เขาได้มาซึ่งเกียรติยศ ก็ไม่มีทางได้อยู่ร่วมกันอีกแล้ว “องค์หญิงน่าสงสารจริง ๆ อัครเสนาบดีผู้นั้นเหตุใดจึงชั่วร้ายถึงเพียงนี้ ทั้ง ๆ ที่องค์หญิงไม่ชอบ ก็ยังจะบังคับให้องค์หญิงต้องอยู่กับเขา” “อัครเสนาบดีจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ได้แต่งงาน แต่ข้าก็เคยได้ยินมานานแล้วว่าเขามีสาวใช้ต้นห้องไม่น้อย แม้แต่ยอดคณิกาก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับเขา ทว่าเขาก็ไม่แต่งงานรับภรรยาเอกเลย” “เขายังให้คำมั่นต่อหน้าฝ่าบาทว่าจะรอจนกว่าจะถึงวันที่องค์หญิงยินยอม” ซ่งรั่วเจินมองสตรีที่สง่างามสูงศักดิ์ แต่กลับจนปัญญาเป็นอย่างมากตรงหน้า ราวกับจะเข้าใจขึ้นมาแล้ว นี่ก็คงจะเป็นชาติก่อนของนางใช่หรือไม่? ไม่คิดเลยว่า หลังจากที่ตัวเองเผชิญอันตรายในการคลอดบุตร จะได้พบกับชาติก่อนของตน ในฐานะคนของสำนักวิชาเต๋า นางย่อมเชื่อเรื่องชาติก่อนและชาตินี้อยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นเหตุการณ์นี้ นางก็รู้สึกว่าเรื่องราวดูจะไม่ง่ายดายขนาดนั้น

ดังนั้น การขอออกบวชด้วยตนเองจึงเป็นทางออกเดียวเว่ยฉือได้ยินถ้อยคำนี้ ใจพลันหนักอึ้ง และได้ทำการตัดสินใจแล้ว“กระหม่อมเข้าใจแล้ว ท่านไม่จำเป็นต้องกังวล เรื่องที่เหลือทั้งหมดมอบให้กระหม่อมจัดการเถิด”“ชั่วชีวิตนี้ กระหม่อมปรารถนาจะอภิเษกกับท่านเท่านั้น หากท่านไม่อภิเษก กระหม่อมก็จะไม่แต่งงาน”ใบหน้าเว่ยฉือเผยรอยยิ้มออกมา อย่างมากก็เพียงรอให้ชายแดนสงบ ราชสำนักมั่นคง เขาเองก็จะออกบวชด้วยเช่นกันขอเพียงได้อยู่เคียงข้างองค์หญิง ไม่ว่าจะต้องทำสิ่งใด เขาก็ยินยอมต่อมา ขุนนางระดับสูงก่อกบฏ เว่ยฉือและแม่ทัพผู้ทรงเดชานุภาพคุ้มครองฝ่าบาท และยับยั้งกบฏไว้ได้เว่ยฉือรีบมาหาองค์หญิงในทันที แต่กลับพบว่าองค์หญิงถูกอัครเสนาบดีจับเป็นตัวประกันสุดท้าย องค์หญิงก็กระโดดจากแท่นสูงลงมา และตายในอ้อมแขนของเว่ยฉือซ่งรั่วเจินมองภาพเหตุการณ์นี้ หัวใจกระตุกวูบหนึ่ง ไม่คิดว่าพวกเขาในชาติก่อนจะจบลงเช่นนี้เขามองดูเว่ยฉือฝังศพองค์หญิงด้วยมือตนเอง นับแต่นั้นเขาก็อยู่เคียงแสงประทีปเขาไปพูดคุยกับองค์หญิงทุกวัน รำลึกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาเคยอยู่ร่วมกันเขาเองก็อธิษฐานต่อพระพุทธรูปทุกวัน ให้ชาติหน้าพวกเขาได้ส

กระทั่งฉู่จวินถิงได้ยินคำพูดนี้ ในใจจึงเกิดความสั่นไหว“เช่นนั้นข้าจะกินสักหน่อย”ฉู่อวิ๋นกุยเห็นว่าในที่สุดฉู่จวินถิงก็ยอมกิน รีบนำอาหารที่อยู่ข้าง ๆ ให้เขาทันทีจริงดังคาด มีเพียงการพูดถึงพี่สะใภ้เท่านั้นจึงจะได้ผลฉู่จวินถิงกินอย่างลวก ๆ ไม่กี่คำ ก็เฝ้าอยู่ข้างกายซ่งรั่วเจินต่อ เขาเชื่อว่าเจินเอ๋อร์ของเขาจะต้องกลับมาอย่างแน่นอนเมื่อกู้หรูเยียนฟื้นจากการเป็นลม ก็รู้ว่าบุตรสาวของตนไม่ได้สติ อดร้องไห้ยกใหญ่ไม่ได้ แต่เมื่อรู้ว่าคนยังมีชีวิตอยู่ นางก็เริ่มไหว้พระขอพรจากเทพเจ้า“เจินเอ๋อร์ของข้าดีไปเสียทุกอย่าง พระพุทธองค์ย่อมไม่อาจทำใจพรากนางไปจากพวกเราเช่นนี้แน่นอน”เมื่อย้อนนึกถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านมา นางก็คิดมาโดยตลอดว่าบุตรสาวของตนคือผู้มีบุญหากไม่ใช่เพราะเจินเอ๋อร์ ก็ยังไม่รู้ว่าตอนนี้ตระกูลซ่งจะเป็นเช่นไรบัดนี้ทุกอย่างกำลังไปได้ดี สวรรค์ก็จะพรากบุตรสาวของนางไปจริง ๆ หรือ?“ท่านแม่ น้องหญิงห้าจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน ท่านต้องเข้มแข็งเข้าไว้”“หากน้องหญิงห้าฟื้นแล้ว เห็นท่านเป็นเช่นนี้ นางจะต้องปวดใจแน่นอน”ซ่งจิ่งเซินมองมารดาของตนด้วยความเป็นห่วง ความจริงแล้ว ก่อนห

ตามหลักแล้ว เมื่อวิญญาณออกจากร่างย่อมสามารถมองเห็นผู้คนและสิ่งรอบข้างได้ เพียงแต่ว่าในตอนนั้นนางถูกดึงไปยังที่อื่นโดยตรง จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัวบ้างแต่เรื่องทั้งหมดนี้ก็เดาไม่ยากในชาตินี้ นางไม่เพียงมีสามีที่แสนดีเลิศเท่านั้น ยังมีครอบครัวและมิตรสหายที่รักใคร่นางอย่างแท้จริงเฉินเซียงพยักหน้าติดต่อกัน อดทอดถอนใจไม่ได้ “ฮูหยินเป็นลมหมดสติไปตั้งแต่ตอนนั้น หลายวันมานี้ก็มาทุกวัน ดูซูบเซียวไม่น้อยทีเดียว”“จะว่าไปแล้ว เวลานี้ฮูหยินก็น่าจะใกล้มาถึงแล้วเจ้าค่ะ”“บรรดาพี่ชายของท่านก็มาหาตลอด ถามไถ่อาการจากหมอหลวง คุณชายสี่ก็ไปเสาะหาสมุนไพรล้ำค่ามามากมาย เพียงแต่เห็นท่านยังไม่ฟื้นเสียที ทุกคนต่างก็เศร้าใจยิ่งนัก”“พวกอวิ๋นเนี่ยนชูกับเมิ่งชิ่นก็มาเช่นกัน วันนี้ยังพากันไปวัดเพื่ออธิษฐานขอพรอีกด้วย”ช่วงหลายวันก่อนเฉินเซียงก็แทบไม่แตะต้องอาหาร แต่เมื่อตอนนี้ได้เห็นนายของตนฟื้นขึ้นมา ก็ราวกับได้เสาหลักกลับคืนมาในที่สุด คนก็สดใสร่าเริงขึ้นทันทีในใจซ่งรั่วเจินเข้าใจดี ทั้งรู้สึกละอายใจและสุขใจในเวลาเดียวกัน“เพราะข้าคลอดลูกสามคนติดกัน ร่างกายอ่อนแรงเกินไป จึงได้หมดสติไป ตอนนี้ไม่เ

กู้ฮวนเอ๋อร์หัวเราะฮี่ ๆ “ข้าแค่รู้สึกว่า ลูกชายของข้าเมื่อเทียบกับลูกของท่านแล้วยังด้อยกว่านิดหน่อย แต่ถ้าเทียบกับเด็กบ้านอื่น ๆ ข้าว่าหน้าตาดีทีเดียว”“ลูกชายของเจ้าพอโตขึ้นต้องหล่อเหลาแน่นอน ถึงตอนแต่งงานมีภรรยา เกรงว่าจะมีสตรีมากมายแย่งกันแน่”ซ่งรั่วเจินอุ้มลูกของตนเอง ตอนแรกยังรู้สึกแปลกหน้าอยู่บ้าง แต่ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารัก ความผูกพันทางสายเลือดก็พลันเกิดขึ้นทันทียามนี้เมื่อมองลูกของตนเอง นางก็อดไม่ได้ที่จะอยากจูบพวกเขาในบรรดาลูกทั้งสามคนของนาง คนโตค่อนข้างเงียบ คนที่สองซุกซนเสียงดัง ส่วนลูกสาวคนเล็ก ผิวพรรณขาวผ่องกว่าหน่อย เวลาร้องไห้ก็ชวนให้คนเอ็นดูเป็นพิเศษเมื่อพระชายารัชทายาทฟื้นขึ้นมา ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวง“ก่อนหน้านี้ข่าวบอกว่าพระชายารัชทายาทไม่ได้สติ หมอหลวงก็จนปัญญา เกรงว่าจะไม่รอดแล้ว ไม่คิดเลยว่าคนดีสวรรค์คุ้มครอง ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาได้”“ช่างดีจริง ๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าพระชายารัชทายาทเป็นคนมีวาสนา ตั้งครรภ์แฝดสาม ต่อไปชีวิตต้องดีแน่นอน”“ก่อนหน้านี้เพราะพระชายารัชทายาทเกิดเรื่อง ได้ยินว่าขุนนางทั้งหลายต่างไม่กล้าไปแสดงความยินดี ตอนนี้ถึงจะ