All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 741 - Chapter 750

Itinulak siya ni Stevan sa harap ng mesa, at pagkatapos ay lumabas na ito at isinara ang pinto.Mahinahong nagsalita si Marco, “What is it?”Nagkuyom ng labi si Stevan. “Patawad… patawad…”Bahagyang nagulat si Marco, bago lumitaw ang isang mapait na ngiti sa kanyang mga labi. “Sa buong buhay mo ay matigas ang iyong pakikitungo sa akin, bakit ngayong tumatanda ka ay nagmukha ka nang duwag?”Sa pagbabalik-tanaw sa lahat ng nangyari, puno ng pagsisisi si Stevan habang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. “I deserve to die…”"You're right. You deserve to die." Malamig ang mga mata ni Marco, kasing yelo ang kanyang boses na walang bahid ng pagmamahal. "Even though Ericka killed Dastan and Grandma, kasalanan mo pa rin kung bakit siya napabilang sa pamilyang ito. Kasalanan mo dahil kahit may asawa na siya, kumabit ka pa rin. I don't care if you are my biological father, after all the things that you have done to me, you don't deserve my respect."Ilang beses nang muntik nang mamatay si Ste

"Ask her yourself tomorrow, I'm sure she'll be very happy."Ngumiti si Vester. “Sige po.” Pagkatapos ay nagtago siya sa ilalim ng kumot at palihim na napangiti. Nang matapos, sumilip siya at nakitang nakaupo pa rin si Marco sa gilid ng kama. Agad siyang nagpaalala, “Dad, go. Sleep with Mommy.”Hinaplos ni Marco ang ulo ng anak. “Alright, alright, sleep tight.”“Goodnight, Dad.” Pinanood ni Vester ang pag-alis ng ama. Nang sumara ang pinto, agad siyang tumalon-talon sa kama.Makalipas ang ilang talon, humiga na rin siya at mahinahong tinakpan ang sarili ng kumot.'Mabuti kang bata, huwag kang gagalaw nang ganyan—baka biglang hindi ka na mahalin nina Mommy at Daddy'. Paalala niya sa sarili.Parang uod na gumapang siya palayo at nagtago sa ilalim ng kumot habang palihim na tumatawa.'Mommy, Daddy, sister... I have a real family!***Lumabas si Audrey mula sa banyo matapos maligo at nakitang nakaupo si Marco sa gilid ng kama habang nakatingin sa kanyang telepono. “Anong ginagawa mo rito?”

"You are Mommy's real children. You both came from Mommy's tummy." Inosenteng kumunot ang noo ni Sathalia at saka nagtanong, "kasya po ba ang dalawang babies sa tummy ni Mommy?" “Opo.” “Hindi po ba sobrang sakit noon?” Paano ba naman hindi masakit? Hinding-hindi niya makakalimutan ang matinding sakit noong itinulak siya pababa ng hagdan ni Adriana, ngunit… “Sobrang swerte ni Mommy dahil nakuha ko kayo ni Kuya, kaya kahit gaano pa kasakit, lahat iyon ay sulit.” Tumango si Thalia na parang naintindihan, pagkatapos ay tumagilid at tumingin kay Vester na nakatayo sa sahig, tila may naalala. “Kuya, madalas sabihin ni Lola na hirap na hirap po si Mommy noong ipinanganak ako. Ngayong ipinanganak ka na rin, sigurado po akong mas lalo pa siyang nahirapan. Kaya simula ngayon, mahalin natin nang mabuti si Mommy, okay?” Tumango si Vester. “Mahalin natin si Mommy nang sabay.” Halos matunaw si Audrey sa tuwa at labis na naantig sa kanyang dalawang anak. Hinawakan ni Vester ang kama

Nakataas na ang salamin ng bintana.Umatras si Yazzy nang ilang hakbang at pinanood ang pag-alis nito. Labis siyang natuwa bagama’t pilit itong itinatago.Nawalan ng alaala si Audrey at nakalimutan na si Marco. Napakagandang balita nito!Si Marco ay isang taong mayaman sa pagmamalaki. Kahit na mahal niya si Audrey, hanggang kailan kaya magtatagal ang pag-ibig na iyon na mag-isa lang ang nagmamahal?Matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong ito, at sa wakas ay dumating na rin.May nakaraan na sila ni Marco, at naniniwala siya na sa patuloy na pagsisikap, maibabalik niya ang puso nito.Nang mawala na ang sasakyan sa paningin, lumapit siya sa bantay at nagsabi, “Pinigilan mo ako ngayon, kaya hindi ko na sasabihin kay Marco. Ngunit huwag na itong mauulit.”Bagama’t hindi narinig ng bantay ang sinabi ni Yazzy, malinaw niyang nakita ang pag-abot ni Marco ng panyo dito.Agad na nagsabi ang bantay, “Maraming salamat po sa inyong kabutihan, Miss Bernardo. Hindi na po mauulit.”Tumango nang

Nang makaalis si Marco, hinila ni Estrella si Audrey. “Drey-drey, kahit na hindi mo naaalala si Marco, siya pa rin ang asawa mo at ama ng mga anak mo. Hindi mo pwedeng gawin ang lahat ng gusto mo. Subukan mong tanggapin siya at lumapit sa kanya.”Tumugon lang si Audrey. "Hmm.."“May katayuan siya, at maraming babae ang nagnanais na lumapit sa kanya. Kung palagi mo siyang itataboy, darating ang panahon na mapapagod siya. At kung may dumating na iba, huli na ang lahat kapag naalala mo na ang lahat.”Sumagi sa isipan ni Audrey ang mukha ni Yazzy. Sandali siyang tumahimik bago nagsalita. “Kung hindi siya magpapa-agaw sa iba, ibig sabihin ay tapat siya sa akin.”“Ang pinakamahirap na pagsubok ay ang puso ng tao. Ang pag-ibig ay parang bulaklak—kailangan ng pag-aaruga. Kung pababayaan mo, malalanta at mamamatay.”“Noong inakala kong patay na siya, hindi nagbago ang isip ko. Kung iiwan niya ako para sa iba dahil lang sa hindi ko siya naaalala, mas mabuti pang huwag na.”“Drey-drey…”“Sige p