All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 761 - Chapter 770

"Let's bath together.""Hindi na, matatapos na ako sandali na lang. Maghintay ka na lang sandali."Pumasok si Marco sa ilalim ng shower at niyakap si Audrey na basang-basa. "Hindi na ako makapaghihintay. You promised me two rounds, and I want to do it here.""Hubby..."Hindi na siya nakapagsalita pa nang takpan ng mga labi nito ang kanyang bibig.Sa totoo lang, noong kanina sa likod ng pinto, hindi lang si Marco ang hindi nasiyahan, pati na rin si Audrey. Kaya nang halikan siya nito nang matagal, uminit ang buong katawan niya at unti-unting nag-alab ang damdamin.Ang maliliit na patak ng tubig ay bumabagsak sa kanilang dalawang katawan. Ang lamig ng tubig ay nagpapalakas pa ng kanilang damdamin.Naging isa sila nang buong-buo, at narating nila ang pinakamataas na antas ng kasiyahan.Nanghina ang mga tuhod ni Audrey, kaya binuhat siya ni Marco papunta sa banyo. Kailan pa binuksan ng lalaki ang gripo? Bakit hindi niya napansin?"Tapos na tayong maligo, hindi ba? Bakit na naman tayo nand

Plano sana ni Audrey na sumama kay Marco pero tumanggi ito. Masyadong mapanganib si Stephano, at natatakot siyang hindi maging ligtas si Audrey.Pinatira na lang niya ito sa bahay—dahil kailangan din ng pag-aalaga ang dalawang matanda at dalawang bata.Pagdating sa Manila, dumiretso agad si Marco sa ospital kung nasaan si Esmerlada.Sa loob lang ng kalahating buwan, lumiit nang husto si Esmeralda. Lumubog ang kanyang mga mata, nakausli ang kanyang pisngi, at maputla ang kanyang mukha. Sobra siyang nanghina na hindi na nga makabangon sa kama.Nang makita ni Esmeralda na buhay na buhay si Marco, labis siyang natuwa at umiyak nang malala hanggang sa mawalan siya ng malay.Agad na tinawagan ni Elliott ang doktor.Sabi ng doktor, nawalan ng malay ang pasyente dahil sa sobrang emosyon at panghihina ng katawan. Magigising din ito pagkatapos ng mahimbing na tulog at kapag lumakas na ang katawan.Nakahinga nang maluwag si Elliott tapos lumingon kay Marco. "Kuya, maglakad tayo sa labas."Tumang

Mahigpit na napangisi ni Vester, humarap at tumakbo. Hinabol niya si Thalia, hinawakan ang kamay nito, at tumakbo nang buong lakas palayo.Umiiyak si Thalia habang pilit na sumasabay sa bilis ng kapatid.Maya-maya, lumingon si Vester at nakitang nabagsak na si Alea ng lalaki, pero mahigpit pa rin itong nakakapit sa binti nito—hindi ito pinapayagang humabol.Sinipa ng lalaki nang malakas ang braso ni Alea gamit ang kabilang paa.Pagkatapos, humabol pa ang isa pang lalaki.Hindi na napigilan ni Vester ang kanyang luha. Huminto siya, pinunasan ito nang mabilis, at sinabi kay Thalia, "Thalia, tumakbo ka na! Susundan ka ni Kuya!"Umiling si Thalia habang umiiyak. "Ayoko po... ayoko po..."Pinunasan ni Vester ang luha ng kapatid at pinakalma ito. "Matapang po si Kuya, 'di ba? Nakalimutan mo na? Si Kuya ay parang Superman. Kapag natalo ko sila, hahanapin kita agad, promise?""Ayoko po..." Hindi tumigil sa pag-iyak si Thalia, mahigpit na nakakapit sa kapatid at ayaw bumitaw.Nang makitang hin

Pero pulis siya—paano niya hahayaang mawala ang buhay ng isang limang-taong-gulang na bata sa harap mismo ng kanyang mga mata?"Makakasiguro ka ba na kapag dumating si President Montezides, matatanggal niya ang bomba?""Hindi ko po masisiguro.""Kung gayon...""Pero mas may kakayahan siya kaysa sa atin." Bagaman hindi dalubhasa sa pagtanggal ng bomba si Marco, siya ang pinakamahusay sa lahat ng aspeto sa pangkat ng mga special forces.Sobrang taas ng pamantayan ng kanilang pagsasanay—kahit hindi siya ang pinakamagaling sa lahat, higit na higit pa rin siya kaysa sa karaniwang pulis.Habang nag-uusap sila, biglang huminto ang isang itim na sasakyan.Kaskas!Tumunog ang matinis na preno. Pagkalipas ng isang sandali, bumaba ang isang matangkad at matipunong lalaki at mabilis na lumapit sa kanila.Nakahinga nang maluwag si Carlos nang makita si Marco. Siya ang kanilang sandigan. Hangga't naroon siya, alam niyang malalampasan nila ang anumang pagsubok."Boss.""Kumusta na ang kalagayan?""H

Unang-una sa lahat, magandang hapon po. Gusto ko pong magpasalamat sa walang sawang suporta, sa paghihintay ng updates at sa pananatili po. Hindi ko alam kung isang taon na ba tong story o lagpas na. Pero sa mga nanatili, salamat. Sa mga umalis, okay lang po at salamat sa pagkakataon na inilaan ninyo sa story ko na to. Sa mga baguhan, welcome po at salamat sa pagbibigay ng story ko ng chance! Alam kong marami akong pagkukulang sa story na ito, ilang buwang absence kasi nagbuntis, tinamad talaga ng husto at saka nanganak at nag-focus sa baby ko. Kaya humihingi po ako ng paumanhin talaga. Ngayong lumaki na baby ko ay doon pa lang ako nakabawi talaga ng husto. Kaya maraming maraming maraming salamat po talaga sa inyo. Appreciate ko po ang mga pagems, ps at ads ninyo sa araw-araw. Palagi po akong nagbabasa ng comments ninyo araw-araw at tuwang-tuwa po akong nababasa ang mga feedback ninyo. Manifesting more ps and review sa story na to para makatulong na maparami ang reads