Muli na namang pumatak ang mga luhang pinipigilan niya.Pinipigilan ni Alea ang sarili, pero hindi niya magawa.Nang makitang iiyak na naman si Alea, mabilis na sinabi ni Carlos, "Kahit maganda ka kapag umiiyak, huwag ka naman palaging umiyak. Parang nasasaktan ako kapag nakikita kitang ganoon."Natigilan si Alea. Nasasaktan?Sabi niya nasasaktan siya?Napagtanto rin ni Carlos ang sinabi niya at biglang namula ang mukha. Kinamot niya ang batok nang nahihiya. "Ah... eh... nasasaktan din ako kapag umiiyak si Thalia."Bata pa rin ang turing nila sa kanya.Ang liwanag na naramdaman ni Alea ay biglang naglaho. Pinunasan niya ang luha, tumingin kay Carlos at magalang na sinabi, "Carlos, salamat sa paghahanda nito para sa akin. Pero bata pa rin po ako, kaya tatanggapin ko na lang po. Salamat po sa inyong kabutihan.""Ah.""Pwede na ba akong lumabas para linisin ang mga pinagkainan?"Tulalang tumabi si Carlos, pinanood siyang umalis. May kakaibang pakiramdam siya—parang may nawawala, pero hin
Read more
LOGIN
