All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 821 - Chapter 830

"Dimwit! I have spent a huge amount on you! You have to control the publics opinion, or else I will sue you!""Go on, sue us, Miss Bernardo. Tingnan natin kung sino ang unang huhulihin ng mga pulis—ako o ikaw na isang abuser?" Sinabi nito at basta na lang na ibinaba ang tawag. Nang tumawag muli si Yazzy, wala nang sumasagot. Namula siya sa galit at mabilis ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib.Katatahimik lang ng telepono nang tumunog na naman ito.Nakita niya ang hindi kilalang numero at agad itong ibinaba. Ibinunyag na ng mga tao ang kanyang impormasyon at nakuha ang kanyang numero. Mula noon, sunod-sunod na ang tawag sa kanya, at lahat ay naninira sa kanya.Noong una, sinasagot pa niya ang ilan, pero ngayon ay hindi na niya sinasagot ang mga hindi kilalang numero.Pagkatapos mag-alinlangan, tinawagan niya si Freya, "Freya, help me...""I have been warning you to not fight fire with fire, but you're not listening to me. I have nothing to do with you anymore. Take care.""Freya, if y

"What?" Mariing nagsalubong ang kilay ni Vior.Nagkibit ng balikat ang lalaki at saka ngumisi. "I'm saying, don't waste your time crying for that person who isn't interested in you. Just focus on yourself, thrive to be better and someday you can show him what he lose."Parang may kung anong paru-parong naramdaman si Vior sa kanyang tiyan. "Yes, you're right. I am not just a random girl, I am Vior Reina Lavarez, a sole heir of Lavarez Group and I am not to cry just for a man. I am strong and capable, I will achieve my desire dreams and I will show him what he waste!" Taas-noo niyang sinabi.Isang ngiti ang sumilay sa mga mata ng lalaki, may kung ano sa puso niya na-proud sa sinabi ng babae. "That's good to hear, continue doing so!""Thank you, Z." Aniya rito at ngumiti ng matamis."Then... I'll get going? Lalamig na itong pasta...""Sige, salamat ulit sa panyo at payo, Mr-no-love-expert!"Humalakhak si Z at pinatunog ang kanyang sasakyan. "You're welcome, Miss cry-baby. If you need som

Lumapit si Marco sa kama, yumuko at itinukod ang mga kamay sa magkabilang gilid ng katawan ni Audrey. "Tapos ka na?"Nakauwi na siya noong nakaraang ikalawang araw. Dalawa't kalahating buwan na silang hindi nagkikita, at labis ang kanyang paghahangad sa kanya—ngunit sinabi niyang hindi pa tapos ang mens niya.Nasa ilalim ng yakap ng asawa ang kanyang mainit at malambot na katawan; pwede niyang halikan, yakapin, halikan at pagnasaan—parang hindi na nito kaya ang pagpipigil.Tumingin siya sa mga mata ng lalaking nagliliyab dahil sa matinding pagnanasa, at naramdaman ni Audrey ang parehong pananabik at init. Ngunit may gusto siyang pag-usapan, kaya naman tinakpan niya ng unan ang sariling mukha. "Seryoso ang gusto kong pag-usapan, tapos kung ano-ano any iniisip mo!"Inalis ni Marco ang unan sa pagitan nila at bumulong sa tainga ni Audrey, "You are the only woman important to me right now. Please? Set that aside and baby me..." Humaba pa ang nguso nito na parang nagpapa-cute.Imbes na ma

Nang marinig ito ni Vior at naramdaman ang pait. Hindi na siya makahinga sa lugar na ito. Lumakad siya patungo sa pinto.Akma siyang susundan ni Audrey.Hinawakan siya ni Sylvio. "Hayaan mo muna siyang mapag-isa."Pumasok sa isip ni Audrey ang nakita niyang pagtayo ni Vior sa rooftop ng ospital noon. Hindi niya ito kayang iwanan. "Hindi, hindi mo siya pwedeng iwanan," sabi niya habang itinatabig ang kamay nito at humabol.Dalawang palapag ang restaurant; nasa ikalawang palapag sila.Tumakbo si Audrey nang mabilis. Dahil sa pagbagsak at kirot sa katawan, nadulas siya sa hagdan at gumulong pababa.Narinig ni Vior ang ingay at lumingon—namutla siya sa takot.Sandaling natulala si Sylvio at hindi agad malaman ang gagawin; nang magising ay mabilis siyang tumakbo pababa.Nakita niya ang pasa sa noo at pisngi, may dumudugo at may namamaga. Hindi malaman kung may iba pang sugat sa katawan.Puno ng takot ang kanyang mga mata. Hindi siya makahawak nang maingat sa takot na may mabali. Nangingini

Lumingon si Carlos at nakitang umiiyak si Alea, pula ang mga mata nito at tahimik na tumutulo ang luha. Naninikip ang dibdib niya habang pinanonood ito.Nag-alala siya at hindi alam ang gagawin."Huwag ka nang umiyak... Hindi ka ba galit na nakialam ako?"Kamot-ulo siyang nagpaliwanag, "Alam kong sarili mo itong problema at hindi ako dapat nakikialam, lalo na't sinuntok ko siya... pero nang makita kong ayaw mo, hindi ko napigilan ang sarili ko..."Biglang yumakap sa kanya ang dalaga nang mahigpit, natigilan siya roon. Napansin niyang nanginginig ang katawan nito sa takot. Nanigas siya sandali, pagkatapos ay marahang hinaplos ang likod nito upang patahanin.Pagkatapos ng ilang sandali, humupa na ang pag-iyak ni Alea. Napagtanto niyang nakayakap siya kay Carlos at agad na humiwalay. Yumuko siya at hindi tumingin dito. "Patawad... hindi ko sinasadya."Nang mawala ang bigat sa kanyang bisig, napangiti nang kakaiba si Carlos. "Ayos lang... kahit sinadya mo pa, wala namang masama doon."Big