Semua Bab Secret Marriage With The Cold-hearted Billionaire: Bab 471 - Bab 480

CHAPTER 8 – Client Drama, Team LabanLunes. Panibagong linggo, panibagong laban.Bumangon si Cesca na parang sundalong sinanay para sa corporate warfare. Nakaready na ang cream blouse, slacks, at hindi mawawala ang signature pink bunny slippers niya habang nagkakape bago pumasok. May background music pa siyang piniplay sa phone habang nagsusuklay sa harap ng salamin—theme song daw ng survivor.Pagdating sa office, inabutan niya agad si Atty. Rica sa pantry, nagtitimpla ng 3-in-1 habang may hawak na sticky note na may scribbles ni Boss Presinto."Bes, may client meeting kayo today ni Boss Presinto. Big case daw, high-profile client," sabi ni Rica na may halong excitement at awa sa tono."Great," sagot ni Cesca, habang kinagat ang sandwich. "Another chance para matahimik sa harap niya habang iniisip kung valid pa ba 'yung pangarap ko.""At least may free aircon," pahabol ni Rica.Bandang 10 AM, pinatawag sila ni Seiichi sa conference room. Pagpasok ni Cesca, nakaupo na ang kliyente—isan

CHAPTER 10 – “Team No Choice.”‘Yun ang bagong tawag ni Rica sa tandem nila ni Seiichi. At kahit ayaw ni Cesca aminin, medyo accurate.Kasi totoo naman—wala siyang choice.Pag-upo niya sa workstation, may bagong sticky note na nakakabit sa screen ng laptop niya. Yellow this time. Pamilyar ang sulat.“Room 5. 9:30AM. Bring your spine. — SK”“Bring your spine?” bulong niya sa sarili. “Ano ‘to, medical mission?”“Ay, nakita mo na ‘yung love note?” singit ni Rica, sumisipsip ng kape habang lumalapit.“Hindi siya love note. And why does he always write like he’s preparing me for war?”“Because you are in war, bes. But in fairness, ha. Iba ang tension ninyong dalawa lately. Professional enemies with... unresolved eye contact.”"Rica, please. It's just a case.”“Exactly. Just a case daw o. As if hindi kayo pinagsama ni fate—at ng pro bono committee.”---Pagpasok ni Cesca sa conference room, naroon na si Seiichi. Naka-dark gray dress shirt, sleeves rolled up, eyes fixed sa tablet. Serious f

CHAPTER 11 – Elevator Confessions Kawashima-Inoue Law Firm, BGC – Tuesday, 6:18 PMA typical Tuesday rush. Most of the offices on the 28th floor were dimming their lights. Associates were packing their briefcases, interns were rushing to send last-minute emails, and the coffee machine had finally taken its last whirr for the day.Pero hindi pa pauwi si Cesca.Nasa file room siya, hinahanap ang isang hard copy ng affidavit revision para sa isang pro bono case na kailangan ng updated notarization. Habang nagmamadaling binubuklat ang folder, napansin niyang 6:15 na sa phone niya.“Shoot,” mahina niyang bulong. “Last elevator down in five.”Nagmadali siya, bitbit ang folder, at lumabas ng file room, halos mabangga ang isang janitor na naglalampaso ng hallway.Pagdating niya sa elevator lobby, sakto lang ang timing. Bumukas ang pinto, at laking gulat niya nang makitang nandoon si Seiichi.Si Boss Presinto. Naka-coat pa rin, loosened ang tie, mukhang bagong tapos sa huling meeting. May hawa

CHAPTER 13 – “Cross-Examined Hearts.”4:16 PM — Litigation Division Dalawang oras na lang bago mag-end of day pero parang ni isa sa kanila sa litigation team ay hindi pa rin humihinto sa pagta-type. The sound of keyboard clacks had become the department's default soundtrack, na para bang ang silence ay mas nakakakaba kesa deadline.Sa gitna ng lahat, si Cesca ay tila immune na. Naka-postura pa rin sa ergonomic chair, mabilis mag-scroll sa email habang nakikipag-chat kay Rica sa Slack tungkol sa revisions ng affidavit draft ni Atty. Inoue. Pero pansin mo 'yung subtle twitch sa dulo ng labi niya—like someone suppressing either a sigh or a smirk.Wala na sa kanya ang issue kahapon. She'd survived HR. Viral ka man o hindi, pleadings won’t sign themselves.Pero hindi niya maiwasang mapalingon sa glass wall ng opisina ni Seiichi. As usual, nakayuko ito sa harap ng monitor, sharp jawline outlined by the late afternoon light, and signature resting-deadpan-face na hindi mo ma-decipher kung ga

CHAPTER 15 – "Late Night Logic"7:45AMTahimik na ang buong opisina. Wala na ang kalansing ng keyboard. Wala na ring maingay na tawanan mula sa legal assistants na kadalasang nagmi-midnight snack sa pantry. Ang tanging maririnig lang ay ang soft humming ng air conditioning at ang occasional beep ng elevator sa dulo ng hallway.Nasa harap pa rin ng desktop si Cesca, nakasandal sa ergonomic chair na medyo nakababa na ang level dahil sa luma na ito. Naka-hoodie na siya ngayon, suot ang oversized firm merch jacket na pinamigay noong firm anniversary. Ang buhok niya ay nakapusod na lang loosely, at may kaunting mantsa na ng ink sa gilid ng daliri dahil sa corrections na ginawa niya sa isang affidavit kanina.The lights were dimmed on their floor except for her desk lamp, which cast a warm circle of light around her and her scattered paperwork. Isang document na lang. Isang formatting check na lang. 'Pag natapos niya 'to, uuwi na siya.Pero...Habang binabasa niya ang huling page, unti-unti