บททั้งหมดของ Contract Marriage: Mr. President Chasing His Secretary Wife: บทที่ 421 - บทที่ 430

TUMIGIL ang kotse sa tapat ng gate at lumabas si Stephen, bitbit ang mga pinamili dahil dumaan muna sila sa mall para may supplies ito sa buong linggo. “Salamat, pasok na ‘ko sa loob.” Sabay sara ng pinto.Pero bigla na lang bumaba ng sasakyan si Rodrigo na ipinagtaka ni Suzy. “Sa’n ka pupunta?”Lumingo ito, seryoso ang tingin. “May pag-uusapan lang kaming importante—mauna na kayo, ‘wag niyo na lang akong hintayin. Uuwi rin ako pagkatapos.”Naguluhan si Suzy. “Ano ‘yun?” Nais din malaman kung anong pag-uusapan ng dalawa.“Later, pagbalik ko.”Tumango-tango na lang siya at pagkatapos ay sinabihan na si Raul na magmaneho, “Alis na tayo, Kuya.”Habang papalayo ay napalingon siya, naroon pa rin ang pagtataka lalo na nang mapansin niyang tila malungkot ang ekspresyon ni Rodrigo.Hindi niya tuloy maiwasang isipin na dahil siguro sa kapatid nitong nasa mental hospital.“Miss, pwedeng magtanong?” ani Raul.“Ano ‘yun, Kuya?”“Sino palang dinalaw niyo sa ro’n sa mental facility?”“Hmm… ang sabi

NAGKATITIGAN ang dalawa, animo ay tumigil ang oras ng sandaling iyon. Hanggang sa ngumiti si Levi. “Nagseselos ako.”“Bakit?” Kahit may namumuo ng ideya sa isip ni Suzy ay gusto niya pa rin makasiguro.Kumurap si Levi, lumamlam ang tingin saka marahang hinawi ang ilang takas na hibla ng buhok nito. “Kung sasabihin ko sa’yo ang dahilan, baka abutin tayo ng umaga kaya sisimplehan ko na lang…”Napalunok ng laway si Suzy, kinakabahan na nasasabik sa maririnig.“Nagbibiro lang ako.”Nawalan ng kulay ang mukha ni Suzy. “Ha?” Parang hindi pa siya makapaniwala.“Joke. Don’t tell me, ‘di ka pa rin nasanay sa’kin?” ani Levi.Napasimangot si Suzy, sa sobrang sama ng loob ay hinampas-hampas niya ito sa balikat. “Kainis ka naman, e!”Tumawa si Levi at nang masaktan ay hinawakan ang magkabila nitong kamay. “Joke lang! Ito naman, ‘di na mabiro!”Nagpumiglas si Suzy, gusto pa rin itong saktan dahil sa inis.“Hindi pa ba obvious kung ba’t ako nagseselos?” ani Levi.Umiwas ng tingin si Suzy, halata sa

NILINGON ni Suzy si Rodrigo habang may namumuong luha sa mga mata. Pagkatapos ay patakbo itong niyakap na labis ikinabigla ng huli.“Uy, anong nangyayari sa’yo?” bulong ni Rodrigo, habang nakaalalay sa likod ng dalaga.Hindi agad nakasagot si Suzy dahil sa sobrang tuwa. Na-o-overwhelm pa siya sa nangyayari.Samantalang sa mata naman ni Thelma, maging ng ibang katulong na nag-a-arrange ng basket of flowers ay nagpapasalamat marahil si Suzy dahil sa binigay nitong bulaklak.“Ayos ka lang, girl?” bulong muli ni Rodrigo.Tumango si Suzy saka ito sinagot, “Sobrang saya ko lang. Kasi si Levi ang nagpadala ng mga bulaklak.”Muntik nang mapasinghap ng eksaherada si Rodrigo, buti na lamang at kaharap niya si Thelma na pinapanuod silang nagyayakapan ni Suzy kaya nakapagpigil pa siya. “Pero, girl… ba’t ako ang niyayakap mo? Baka mamaya niya, malaman pa ‘to ng boylet mo jumbagin ako.”Natawa si Suzy saka ito tiningnan pero ang kamay ay nanatili sa braso ng kaibigan, upang magmukha silang sweet na

DINALA ni Levi ang dalaga sa art gallery dahil alam niyang mahilig ito sa ganoon. At makikitaan naman ng tuwa sa mukha si Suzy matapos nilang pumasok.Tahimik silang naglalakad pinagmamasdan ang malawak na pader kung saan nakasabit ang mga obra sa iba’t ibang kulay, estilo, at emosyon.“Ang ganda rito,” mahinang sabi ni Suzy, hindi maitago ang tuwa habang dahan-dahang naglalakad sa hallway. May ningning sa mga mata.Ngumiti si Levi. “Nagustuhan mo bang dito kita dinala?” tanong niyang tinanguan nito. “Naalala ko kasing mahilig ka nga pala sa art,” dagdag niya, ang kamay ay nakasuksok sa bulsa—naghahanap ng tiyempo na mahawakan ito sa kamay.“Madalas din akong pumunta sa mga ganito no’ng nasa States pa ‘ko. Thank you,” ani Suzy, saka ito tiningnan ng may ngiti sa labi at pagkatapos ay muling binalik ang atensyon sa mga paintings.Tumigil siya sa harap ng isang canvas na may kulay bughaw at gintong mga linya. “Parang ang payapa, ‘no?”“Oo,” sagot ni Levi, kahit wala naman siyang naiinti

NAGKATINGINAN sina Suzy at Rodrigo, kapwa may kabang nararamdaman ng sandaling iyon.“D-Daddy, sinong kumuha niyan? Don’t tell me, pinasusundan mo ‘ko?”Naningkit ang mata ni Jeffrey sa tanong ng anak. “May nakakita sa inyo. Ngayon, magpaliwanag sa sa’kin kung bakit kayo magkasama?”Muling tiningnan ni Suzy ang screen ng cellphone. Suot niya ang damit noong magpunta siya sa sementeryo kasama si Levi.“B-Binisita lang namin si ate Janna.”“Nang kayo lang dalawa?”Umiling-iling siya, ngunit hindi naman makuhang sumagot. Kaya si Rodrigo na ang nagsalita, “Kasama dapat ako, Tito—kaso, tinawagan kasi ako ng kaibigan ko. Nagpapatulong at hindi naman ako nakahindi kaya…” saka siya tumigil at baka mahalata nitong nag-iimbento siya ng mairarason.Tiningnan ni Jeffrey ang anak. “Totoo ba, Suzy?” Gusto niyang makasiguro dahil kilala niya ang anak. Kapag si Levi na ang involved, nagiging pasaway ito.Tumango si Suzy, hindi nag-aangat ng tingin dahil mahahalata siyang nagsisinungaling.“Uulitin ko