Contract Marriage: Mr. President Chasing His Secretary Wife のすべてのチャプター: チャプター 481 - チャプター 490

SAGLIT na nanahimik si Laura, gustong magsinungaling pero alam niyang hindi niya maloloko ang kaibigan kaya tumango na lamang siya bilang sagot. “But don’t worry, sooner or later ay matatapos din kung ano man naging ugnayan namin dalawa.”Napatitig si Katherine, dahil nalalabuan siya na posible iyong mangyari. Nang kausapin niya ang kapatid kanina, parang ‘us against the world’ ang tema.Alam niyang masiyado nang malalim ang nararamdaman ng kapatid para kay Laura, pero hindi niya iyon sasabihin. Mas mabuting iyon ang isipin ng kaibigan—na titigil din si Sherwin.“Pero pa’no kung hindi? Kilala mo naman ‘yung tao na ‘yun. Sobrang kulit, kahit pa siguro itali mo ‘yun ay gagapang pa rin papunta sa’yo.”Natawa si Laura sa sinabi ng kaibigan, dahil nai-imagine niyang iyon nga ang gagawin ni Sherwin.Natigilan si Katherine sa naging reaksyon nito at natawa rin sa kanyang nasabi. “Mukhang gagawin nga niya ‘yun, ‘no?”“Hindi malabo. Pareho kayong matigas ang ulo,” ani Laura.Naniningkit ang ma

HINDI pa man sumisikat ang araw ay bumangon na si Sherwin sa kanyang kinahihigaan. Pagod siyang naupo, at ang siko ay nakadantay sa magkabilang hita habang hawak ang ulo.Ilang araw na siyang walang matinong tulog. Dalawa o tatlong oras lang ang pahinga niya mula sa maghapong trabaho. Masakit na masakit na ang ulo niya, na ngayon lang niya naranasan.Ngayon ay lubos na niyang nauunawaan ang sinabi ng ama na hindi madaling magtayo ng sariling negosyo, lalo pa at ang main goal niya ay palaguin hanggang sa tuluyang lumaki at maging malaking kompanya.May pagkakataong natatanong na niya ang sarili kung kakayanin pa ba ng katawan niya ang ganito?Isang linggo pa lang ang lumilipas pero nahihirapan na siya, lalo pa at miss na miss na niya si Laura.Mag-iisang linggo na rin niyang tinikis na ito ay i-text o tawagan. Pursigido siyang maging maayos at maging maganda ang resulta ng pinili niyang landas, malayo sa pagtuturo.“Para kay Laura,” anas niya habang hinihilot-hilot ang sintido.Gusto n

KASALUKUYANG nasa airport sina Laura at Jude nang makatanggap siya ng message mula sa kaibigan.Katherine: Sorry, nagpromise akong ‘di sasabihin kay Sherwin na ngayon ang alis mo pero ‘di ko talaga mapigilan.Katherine: He’s still my brother. Kaya gusto kong malaman niya kahit papa’no.Laura: Ayos lang, ‘di na rin naman siya makakaabot.Sabihin man nito ang totoo o hindi kay Sherwin ay wala na itong magagawa pa sa sandaling iyon.“Sinong katext mo?” tanong ni Jude.“Si Katherine,” tipid niyang sagot sabay tago sa phone.Sa gilid ng mga mata ay napapansin niya ang titig nito, hanggang sa magsalita na nga, “Sa totoo lang, nanghihinayang pa rin ako na ‘di ka makakasama sa’kin.”Pairap na tumingin si Laura. “Kunting-kunti na lang talaga maiinis na ‘ko.” —Paano ba naman kasi, ay lagi siyang pinipilit na sumama sa Canada.Pumayag naman siya, pero sa isang kondisyon…Kung papayagan siya ng Ina, pero hindi. Nang sabihin niyang buntis siya ay agad itong tumutol at sinabing umuwi para maalagaan

MAHIGPIT ang pagkakahawak ni Sherwin sa cellphone, kung magagawa lang niyang wasakin ay baka kanina niya pa ginawa.“Ibig sabihin, alam mong nasa bansa lang siya, Ate?”“Sorry,” ani Katherine. “Nakiusap sa’kin si Laura, at hindi ko siya mahindian.”“Pa’no naman ako?!”Sa unang pagkakataon ay napagtaasan niya ng boses ang kapatid. Kaya bago pa siya may masabing hindi maganda ay tinapos na niya ang tawag.Si Jude naman ay hindi na napigilang magtanong, “Anong sabi? Nasa’n si Laura?”Hindi ito sinagot ni Sherwin, sa halip ay naglakad siya palabas—kailangan niyang bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon.Agad na sumunod si Jude at humarang sa daraanan. “Nasa’n sabi si Laura?!” sa pagkakataong iyon ay mainit na rin ang ulo niya sa nangyayari. Ilang araw na siyang walang balita sa asawa.“Wala si Laura sa kanila,” sagot ni Sherwin.Humarang bigla si Jude kaya siya tumigil. Nagsukatan sila ng matalim na tingin.“Anong meron sa inyong dalawa ni Laura?”Kumuyom ang kamay ni Sherwin, wa

MAKALIPAS ang ilang minuto, ay nakarinig sila ng ugong ng sasakyan. Si Juliet ang sumilip sa labas at nakitang may humintong kotse sa labas.Nang makita kung sino ang bumaba ay sinabihan niya ang anak, “Laura, dumating na si Jude.”Napatingin si Laura kay Sherwin, na agad ngumiti habang hawak ang kamay niya at sinasabi, “Don’t worry, ‘di mo kailangang kabahan.”Napanatag si Laura hanggang sa pumasok na nga ng bahay si Jude. Nagkatinginan silang dalawa pero mabilis din siyang umiwas.Napansin ni Juliet ang tensyon, kaya lumapit siya kay Sherwin at hinawakan ang braso nito. “Sa likod muna tayo,” aniya. “Bigyan natin sila ng privacy na makapag-usap.”Nag-atubili si Sherwin, pero tumango rin. Bago tuluyang lumabas, napalingon pa kay Jude. “Tawagin mo ‘ko ‘pag may nangyari,” mariin niyang bilin, sabay baling kay Jude. “Huwag mong sasaktan si Laura.”Pagkaalis ng binata kasama si Juliet ay tahimik lang nang una ang dalawa. Walang nagtangkang magsalita kaya rinig ang ingay ng bentilador.Han