Tous les chapitres de : Chapitre 951 - Chapitre 960

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXVII CHAPTER 1 3RD POV “Shu Zen!” Tawag sa kanya ng kanyang ina, kaya agad niya itong nilingon. “Aalis ka?” Tanong nito, habang tumango siya rito. “Saan kana naman ba pupunta? Alam mo naman na masyadong delikado na lumabas ka.” Napangiti siya sa kanyang ina, habang hinawakan niya ang kamay nito. “Mommy, ang mga pinsan ko naman ang kasama ko, kaya ‘wag po kayong mag-alala. Isa pa, kasama namin ang mga bodyguard namin.” “Kahit na, alam mo naman na hindi natin alam kung sino ang mga kaaway natin.” “Mommy, ‘wag po kayong mag-alala, dahil wala pong mangyayari sa akin.” Ngiting wika niya sa kanyang ina. “Sige po Mommy, aalis na po kami.” “Mag-ingat kayo ha! Tumawag ka sa akin, alam mo naman ang daddy mo!” Sigaw sa kanya ng kanyang ina, habang mabilis siyang tumango rito. “Tayo na.” Utos niya sa tauhan niya, kaya agad nitong isinara ang pinto ng kotse, at pumasok ito sa front seat. “Nasa’n na sila?” Tanong ni Shu Zen, sa kanyang tauha

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXVIICHAPTER 33RD POV Kinabukasan ay wala siyang ganang kausapin ang lalaki. Lalo na at tanging mata lang nito ang nakikita niya, hindi niya rin alam kung tunay ba talagang pangalan nito ay Maxwell, dahil nakikita niya lang ito sa damit nito. Habang binabaybay nila ang daan, palabas sa gubat ay roon niya lang napansin na parang nag-iba ang kulay ng van na sinasakyan nila. Pati na rin ang design nito. “Nagpalit kaba ng sasakyan?” tanong niya, habang sinilip ito. Pero tulad ng dati ay hindi pa rin ito umimik. Napakuyom si Shu Zen, sa kamao niya, habang nakatingin sa lalaki. Iniisip din niyang pagbabayarin ito sa lahat ng ginawa nito sa oras na makabalik siya sa kanila. Nang mapansin ni Shu Zen, ang mga lalaking naka-itim sa unhan, ay mabilis siyang nagtago, habang kumakabog ang d*bdib niya. Iniisip niya na baka mga tauhan na naman ito ng pinsan niyang si Kip. Nang nararamdaman niyang huminto ang sasakyan nila, ay mabilis siyang nagtago sa maliit na silid,

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXVIICHAPTER 53RD POV “Kanina pa kita hinahanap.” Napalingon si Shu Zen, at nakita ang isa sa mga katulong. “Pwede mo ba akong samahan.” Wika niya, habang bakas sa mukha nito ang pagtataka, habang tumingin ito sa kanya. “Saan? Gusto ko kasing umuwi sa amin,” sagot ni Shu Zen, habang malakas itong tumawa. “Naku Sofia, ‘wag mo nga akong pinagloloko, bilisan mo na para alam mo na ang maging trabaho mo rito.” Wika nito, habang wala siyang nagawa, kun'di ang sumunod dito. “Anong gagawin ko rito?” tanong ni Shu Zen, habang nakatingin sa hawak niya. “Hindi mo ba alam kung ano ‘yang hawak mo?” Tanong nito sa kanya, habang mabilis siyang umiling. “Walis ‘yan, kaya simulan mo nang magwalis, mula rito hanggang sa taas.” Namilog ang kanyang mga mata, na tumingin sa taas, at muling tumingin dito. “Sa tingin mo ba kaya kung magwalis d'yan?” Wika niya, habang kunot-noo itong tumingin sa kanya. “Kayanin mo, dahil hindi ka prinsesa rito. Tandaan mo, isa ka lang katul

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXVIICHAPTER 73RD POV “Ang kapal ng mukha mo! Kahit kailan, hindi ako magkaka-gusto sa ‘yo!” Galit na sigaw ni Shu Zen, habang tinalikuran ito. Hindi niya mapigilan na mainis dito, dahil sa sinabi nito sa kanya.‘Ang kapal talaga ng mukha niya, anong akala niya sa akin, mamahalin siya? Hinding-hindi mangyayari ‘yon, lalo na at kalaban ko pa rin siya. “Ihanda mo na ang sarili mo.” Wika ni Maxwell, kaya napatingin siya rito. Ang akala niya kasi kanina, ay umalis na ito, matapos niya itong talikuran. “’Wag mong sabihin, na tayong dalawa lang ang pupunta ro’n?” tanong ni Shu Zen. “Nakita mo nga naman na tayo lang ‘di ba?” hindi niya mapigilan na magulat, dahil sa sinabi nito. “Ibig mong sabihin, kasama ako?” “Malamang, dahil ikaw lang naman ang nakakaalam sa inyo,” agad na nakaramdam nang kaba si Sophia, dahil sa kanyang narinig. Hindi niya kasi mapigilan na nakaramdam nang takot, lalo na at alam niyang magaling ang mga tauhan nila. ‘Pero mas mabuti na rin

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXVIICHAPTER 93RD POV "Bakit ang tagal mo? Sa'n ka galing?" tanong ni Shu Zen kay Maxwell, dahil kanina pa ito umalis at ngayon lang bumalik. Hindi kasi siya mapakali kanina, sa kakaisip kung nasa'n ito. "Bumili ako ng damit mo." Wika nito, habang nilagay sa sofa ang mga dala nitong paper bag. "Bakit hindi mo man lang inabot sa akin? Bakit kailangan pang d'yan mo ilagay?" Maktol na wika niya, habang hindi siya pinansin nito, at pumasok na ito sa silid nito. Inis naman niya itong tiningnan, habang hindi niya mapigilan na mag-dabog. "Nakakainis talaga siya! Bakit ba mahirap sa kanya ang magsalita?" Kinuha niya ang mga paper bag at dinala sa silid niya. Isa-isa niya itong tiningnan, at hindi niya maiwasan na mapangiti, dahil sa nakikita niya, magaganda kasi ang mga damit na binili nito sa kanya at mamahalin.'Ang akala ko naman ay damit ng katulong lang talaga ang ipapasuot mo sa akin.' Malakaw siyang ngumiti, habang nilagay sa wardrobe ang mga damit. Nang m