“เดินไป เดินตามทางไป” ชายใส่ผ้าคลุมหน้าแบบอาหรับเต็มตัวส่งเสียงดังเป็นภาษาอังกฤษ ระริน ก้มหน้าก้มตาเดินตามชายทั้งสามคนที่เดินไปก่อนเธออยู่รั้งท้ายขบวน หยุดอยู่ตรงด่านตรวจคนเข้าเมือง ชายที่มาคุมตัวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายที่ท่าทางเป็นหัวหน้า ระรินเห็นเขาส่งภาษาอาหรับกันสองสามคำ ชายคนที่เป็นตำรวจตรวจคนเข้าเมืองทำความเคารพทันที แล้วก็ผายมือเชื้อเชิญด้วยความนอบน้อม ระรินมองแล้วรู้สึกทึ่งนิดๆนี่เธอสามารถผ่านเข้าเมืองอย่าง่ายดายเพียงเพราะแค่ชายมาดเข้มเธอนึกกระหยิ่มอยู่ในใจ 555+ ฉันผ่านเข้าเมืองได้แล้ว ฉับพลันนั้นเองความคิดอย่างหนึ่งก็แวบเข้ามาในสมอง ทำให้หัวใจพองโตนั้นห่อเหี่ยวทันทีระริน ถือพาสปอร์ต ของพี่ชายฝาแฝด ที่ทำสัญญาเดินทางเข้ามาทำงานต่างแดน ด้วยค่าแรงสูงลิบลิ่ว เงินทองเป็นของยั่วใจ ระริน ไม่เข้าใจว่าตัวเองตัดสินใจแบบนี้ได้อย่างไร เธอเคยดูแต่ในละครเรื่องการปลอมตัวของหญิงสาวให้เป็นชายเพื่อทำเรื่องบางอย่าง ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าทำให้มันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา การปลอมตัวนั้นออกจะยุ่งยากนิดหน่อยแต่ไม่เกินความสามารถ เธอเดินทางมาพร้อมกับเพื่อนแรงงาน ชายหญิงหลายคน ที่หวังมากอบโกยเงินทองในประเ
Read more
LOGIN
