جميع فصول : الفصل -الفصل 350

Matagal siyang pinaniwala ni Arsen na siya lamang ang mahal nito at wala nang iba. Pinaniwalaan niya iyon dahil buong akala niya, totoo ang nararamdaman nito para sa kaniya. Naging tapat siya sa nararamdaman niya kay Arsen. Sa ilang taon na malayo ito sa kaniya ay pinanghawakan niya pa rin ang pangakong pakakasalan ito pagdating ng tamang panahon.Noong umalis ito papunta sa ibang bansa, hindi niya pinigilan ang babae dahil ayaw niyang maging hadlang sa mga pangarap nito. Ang hindi niya alam, hindi pala ang pagbuo ng mga pangarap ang inatupag nito sa ibang bansa. Ginagawa na pala siya nitong tanga.Noong mas pinili nitong iwanan siya para unahin ang career sa ibang bansa ay tinanggap niya ng buong puso— ng walang tutol. Kung ano ang gusto ni Arsen ay ibibigay niya, hindi siya magiging hadlang sa pag-angat nito dahil iyon din naman ang gusto niya… ang matupad ang lahat ng pangarap nito.Ngunit iba na pala ang tinutupad nito. Iba pala ang inaatupag nito.May kakaibang pait na humagod sa

Tahimik na pinagmasdan ni Aeverie ang koleksyong antique at mga painting sa loob ng malaking collection room. Ang dingding ay puno ng mga painting at ang bawat sulok ay may mga naka-display na antigong banga at ilang antigong kagamitan. Isa ang silid na ito sa gustong-gusto niyang puntahan. Noon, kapag narito siya at tumutulong sa pag-aayos ay naaalala niya agad ang kaniyang ama. Kagaya ni Lucio, mahilig din magkolekta ng antigong kagamitan at mga painting si David Cuesta. Sa tuwing tinutulungan niyang mag-ayos at mamili si Lucio ng mga alahas at antigo ay bumabalik sa kaniyang alaala na madalas din siyang isama ni David noong kabataan niya sa lugar kung saan namimili sila ng antigo. Sa silid a ito niya nararamdaman na malapit lamang siya sa kaniyang tahanan. Ngayon, narito siya ulit sa silid na ito, isa-isang tinitingnan ang koleksyon ng matanda. Mayroong mga nadagdag at agad niyang napansin. Nasa sala si Lucio at Amanda, nagpaalam siyang pupunta ng kusina para kumuha ng maiinom,

Gusto niyang sabihin na wala silang relasyon. Gusto niyang itanggi na naging magkakilala sila ng hayop na iyon. Ngunit paano niya iyon masasabi kung buong Pilipinas na marahil ang nakakaalam sa relasyon nilang dalawa? Pumatak ang kaniyang mga luha at madali niya iyong pinunasan. Umiling siya, hindi niya pwedeng aminin ang kahit na ano, dahil siguradong katapusan na niya kung sakaling mangaling mismo sa kaniyang bibig ang katotohanan. “Wala kaming relasyon.” Mahina at nanginginig ang kaniyang boses. Nanatiling nakatitig sa kaniya ang babaeng detective, pinag-aaralan ang kaniyang reaksyon at kilos. “Is this the first time you’ve met this person, Miss Espejo?” Ang lalaking detective naman. Umiling siya, “I guess I saw him in a bar before. Lately… lately I felt like someone is following me wherever I go. And I think I saw his face before.” Mula sa folder ay naglabas ng mga litrato si Detective Mañago. Seryoso ang ekspresyon ng mukha nito ngunit hindi malupit. Inilapag nito sa mesa

Ang natatarantang kasambahay ay agad na kumuha ng telepono at tumawag sa ospital. Patuloy naman na niyayakap at niyuyugyog ni Arabella ang asawang hirap na hirap pa rin sa paghinga.Nangilid ang luha sa kaniyang mga mata."Breath, Hon. Breath." Iyak niyang pakiusap.Nakaawang naman ang bibig ni Alvi, pilit na hinahabol ang hininga ngunit dahil sa pagsikip at pagkirot ng kaniyang puso ay mas lalo siyang nahihirapan. Kita sa pagkunot ng kaniyang noo ang hirap sa ginagawa.Samantala sa villa ng mga Galwynn, si Fatima ay nasa hapag pa lamang ng mga oras na iyon at wala sa kaniyang isip ang nangyayari sa bahay ng mga Espejo.Kasama niya ang kaniyang pamilya na kumain ng almusal Kakaiba ang katahimikan na bumabalot sa kanila. Hindi niya maipaliwanag, para bang mabigat at malamig. Nang mag-angat siya ng tingin, tahimik at seryosong nakatingin ang kaniyang asawa sa pagkain nito. Si Lucinda ay tulala sa kawalan, parang malayo ang isip, habang sumusubo ng mabagal. Si Amanda lamang ang maay

Isang magandang balita ang dumating ng hapong iyon. Bumalik si Gino sa opisina na may maaliwalas na ngiti. “Pumayag si Aeverie, Mr. Galwynn.” Masaya nitong balita. It was weird to hear. Inaasahan niyang hindi ito papayag— pero kasalungat na naman ang nangyari. “Did you talk to her?” Umiling si Gino, pero ang ngiti sa labi ay hindi nabura. “Ang sekretaryo niya ang nakausap ko. Si Mr. Olchondra, si Blue. Nakiusap ako na isingit ang appointment ninyo kay Aeverie ngayong araw. Noong una, tumanggi siya, pero dahil nagmatigas ako at hindi umalis sa hotel nila ay bumaba siya ulit at sinabing e-i-schedule niya ang meeting mamayang gabi. Iyon lang kasi ang libreng oras ni Miss Cuesta.” Kumunot ang kaniyang noo, kasabay ng paghurumintado ng kaniyang puso. It feels wrong. Isip niya. Na para bang mas inaasahan niyang mahihirapan si Gino na magbook ng appointment kay Aeverie. Galit ito sa kaniya at halos isumpa na siya kaya natural na tatanggi ito sa lahat ng kahilingan niya— lalo na ang m