บททั้งหมดของ Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: บทที่ 131 - บทที่ 140

Tinutukan ni Zoey si Irina ng mayabang na ngiti."Bukas na gaganapin ang engagement party namin ni Alec! Eh ikaw? Ikaw, isang walang hiya at mandaraya, na may lakas ng loob na agawin ang fiancé ko ng dalawang buwan! Hindi ba't nahihiya ka nung pinahiya ka ni Henry sa kalye? Yan ang karma mo! Ang pinaka nakakainis pa, tinusok mo pa yung matandang lalaki!""At ngayon, pinoprotektahan ka pa ni Duke! Irina, una, gusto mong sirain ang fiancé ko, tapos ngayon si Duke na naman ang target mo, hindi ba?"Pinilit ni Irina na magpakita ng kalmado at sumagot ng malamig na ngiti. "Congrats sa engagement mo bukas. Bilang ampon niyo, pupunta ako para magbigay ng pagbati.""Huwag kang magtangka! Hindi ka makakapunta!""Subukan mong pigilan ako, siguradong pupunta ako! Pinasok mo na ako sa isang sulok—ano pa ang natitira kong ikatakot?" Ang mga mata ni Irina ay naglalagablab ng galit habang tinititigan si Zoey. "Sa engagement mo bukas, tatayo ako sa harap ng lahat at iaanunsyo na ang batang dinadala k

"Okay," sagot ni Irina nang malumanay, ang tono ay kalmado at mahinahon. "Saan tayo pupunta? Saan kita dapat hintayin?"Sandaling tumigil si Duke, nag-iisip. "Hintayin mo ako sa labas ng opisina mo.""Okay, naiintindihan," sagot ni Irina nang walang pag-aalinlangan, ipinapakita ang kanyang pagsunod.Sa kabilang linya, mabilis na tinapos ni Duke ang tawag.Tumingin siya kay Claire, na pinagmamasdan siya ng may mapanuksong ngiti. "Dahil ipinakita mo na ang tinatawag mong kalaban sa harap ko," pang-asar niya, "ibig bang sabihin nito ay mas pinipili mo na ako?"Humagikgik ng malamig si Duke, ang kanyang ekspresyon matalim. "Alam ko, Miss Briones, kung anong pagkakaiba ng isang babae na pwedeng pagsawaan at isang babae na pwede dalhin sa bahay. Kung ikaw ang papakasalan ko, tiyak na parehong aprubado ang mga lolo natin. Matapos lahat, ang pinsan ko, ikinasal na, di ba?"Tumango si Claire, parang nag-iisip. "Oo, may katwiran ka.""Pero," dagdag pa ni Duke na may ngiting mapanukso, ang mga s

Sa loob ng kwarto, nakita ni Irina ang hindi bababa sa 20 o 30 kalalakihan na nakaupo, ngunit ang tanging pamilyar na mga mukha ay sina Duke at Zeus.Ang natitirang mga lalaki ay isang nakakatakot na halo—may ilan na may bleached na buhok, ang iba ay nakasuot ng heavy metal-style na damit, at marami sa kanila ang nag-iinuman at nagsisigarilyo. Nakatutok ang mga mata nila kay Irina, parang tinitingnan siya bilang isang hayop na maaaring prey.Sa tapat ng grupo ng mga lalaki, nakaupo ang tatlong babae, lahat naka-isang balikat na miniskirt na halos wala nang natitirang imahinasyon.Isang mabilis na sulyap lang ang ginawa ni Irina sa buong kwarto, at agad niyang naramdaman na mas masahol pa ang sitwasyon dito kumpara sa mga naranasan niya sa cruise ship. Wala nang kalagoy-lagoy, nagdesisyon siyang umalis.Ngunit bago pa siya makagawa ng kahit isang hakbang, hinarang siya ng isa sa tatlong babae na may nakakalokong ngiti.“Oh, tingnan mo, may bagong kasamahan na tayo! Pumasok ka at umupo.

Paglabas ni Irina mula sa pribadong kuwarto at pagkalabas ng elevator, halos madapa siya. Ang mga luha ay dumaloy nang hindi niya mapigilan. Si Duke na lang ang natitirang init sa puso niya, at hindi niya inakalang ipagkakanulo siya nito ng ganito. Nang makarating siya sa basurahan, itinatapon niya ang isang hiringgilya na puno ng manok na dugo kasama ang karayom, sabay salosalo ng kanyang katawan patungo sa harap, naguguluhan.Paglapag niya sa labas, isang matinding pakiramdam ng pagkahilo ang bumangon sa kanya. Sumandal siya sa ilalim ng lilim ng isang tanim at nagsusuka, ang tiyan niya'y magkasunod na kumikirot.Habang pinapahid niya ang bibig, isang boses ang umabot sa katahimikan, matalim at hindi sinasadya. Bumaling siya sa pinagmulan ng tunog. Isang lalaking nakasuot ng itim ang nakatago sa anino, nagsasalita sa telepono."Henry, sigurado ka bang nandoon sa pribadong kuwarto sa pinakamataas na palapag si Duke?" tanong ng lalaki.Sinubukan niyang makinig, ngunit pabulong ang kab

“Ikaw na babae ka! Anong gusto mong mangyari?” sigaw ni Don Hugo, itinuro si Irina ng may galit.“Gusto mo bang kumapit sa pamilya namin? Una, nakialam ka sa apo kong si Alec, at nang hindi iyon magtagumpay, dumaan ka sa pang-iinsulto kay Duke? Hayaan mong sabihin ko sa’yo, babae, kung mangahas ka pang kumapit sa isa pang lalaki sa pamilya namin, ipaparanas ko sa’yo ang mas masahol pa sa kamatayan!”Lalo pang pumutla si Irina, ngunit hindi nagbago ang kanyang determinasyon. Tiningnan niya si Don Hugo ng mata sa mata, tahimik na puno ng pagsuway.“Pasensya na po, Mr. Beaufort, pero hindi ko pinagsamantalahan ang apo ninyo na si Alec, at wala rin akong ginamit na kapangyarihan kay Duke. Sa kabaligtaran, iniligtas ko ang buhay ni Duke.”“Nailigtas mo ang buhay ng anak kong si Duke?” isang matalim na tinig ang sumingit.Pumasok ang ina ni Duke, ang mukha ay puno ng galit.“Kung hindi dahil sa’yo, hindi sana napahamak ang anak ko! Akala mo ba hindi ko alam? Ang tanging dahilan kung bakit i