All Chapters of Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

Hakuna Miran’s Point of View. Dahil nasa kisame na 'yon, makikita mo kung nasaan naka-pwesto ang kwarto niyo at mabibilang mo rin kung ilang bahay ang nakatayo na buong kwarto lang walang kusina, walang sala, kwarto at banyo lang. Matapos mag-ayos ng mga gamit namin ay sandali pa kaming nagpahinga dahil binigyan naman kami ng isang oras upang magpahinga bago simulan ang unang activity. "Picture taking ang unang activity 'di ba? Kailangan nating kuhanan ang structures ng bawat lugar hanggang batong bahay sa pinakamalaki sa gitna?" Kwestyon ko. "Hmm." Tugon ni Laze at napansin ko na inaayos niya ang hawak na camera, hindi ko alam na may dala pala siyang professional camera. Nalingon ko rin si Crizel na hawak ang maliit niyang camera, "Pwede naman cellphone ang pangkuha 'di ba?" Tanong ko, nahihiya. "Pwedeng pwede mare, teka lang ha maki-chismis lang ako sa kaibigan ko sa section two." Paalam ni Crizel dala ang camera niya kaya tumango ako. "Give me your phone," mahinang sabi ni La

Hakuna Miran’s Point of View. "What are you doing there?" Ganoon na lang ako napatalon sa kinauupuan ng magsalita bigla sa gilid ko si Laze at ending ay nasa damuhan na ako. "C-Can't you stop giving me a heart attack?!" Gulat na sabi ko, napatitig siya sa mukha ko at inilahad ang kamay niya upang tulungan ako tumayo pero tumayo ako on my own at nakangusong tinalikuran siya. Nakakahiya! Dumaan ang hapon at kahit harapin si sir ay nahihiya ako, dahil siya lang ang nakakaalam no'n siya ang unang nakatuklas, siya ang unang nakahula. Binigyan namin ng pirma ang mga ginuhit at pangalan bago ipasa. For the 4 PM till night sisimulan naming planuhin ang model na gagawin kasama si Laze at Crizel kaya buong magdamag kaming tumitig sa mga gamit na nasa harapan namin hanggang sa abutin ni Laze ang hard cardboard at sinukat 'yon. "May plano ka na?" Tanong ni Crizel. "Hmm," tugon ni Laze. He grabbed his sketch pad and then I found out hindi lang iisa ang ginuhit niya kanina kundi may iba pa.

Hakuna Miran's Point of View. Hindi ko magawang harapin si Laze sa hiya, ngunit dahan dahan akong lumingon at nakita ko lang siyang nakatitig sa akin. "A-Ano?" Nahihiyang tanong ko. "Tapos na ako!" Nang sumingit si Crizel ay hindi na kami nakapag-usap, bumalik naman na kami sa kwarto namin at nagpatuyo ng buhok gamit ang fan dito sa kwarto, habang si Laze ay towel lamang ang gamit dahil hindi naman mahaba ang buhok niya. Pagkatapos no'n ay tinuloy namin ang model. Nang maunang makatulog si Crizel ay inayos ko ang pagkakakumot sa kanya dahil nasa paanan niya na yung kumot, bumalik ako sa harap ni Laze. "I wanted to see the tree." Sa biglang sinabi niya ay nangunot ang noo ko, mukhang hindi naman siya nagbibiro. "B-Bakit?" "Let's go, I need to see it's land." Wala akong nagawa kundi sundan siya papalabas at makikita ko na may mga students pa na nag-uusap at nakapalibot sa apoy na para bang nasa camp site sila. Tahimik lang si Laze at ginamit na flashlight ang cellphone niya sa da

Hakuna Miran’s Point of View. "Nakakatuwa nga kasi hindi ko na nakikita kahit anino niya, mukhang gumana yung pagbanta mo sa kanya." Nakangiting sabi ko, napansin ko naman ang tila damo na napunta sa balikat niya kakawisik siguro namin. "That's good." Matipid niyang sagot, kaya tumingkayad ako at halos mahila ko siya papunta sa tubigan ng dumulas ako sa bato ngunit ang mas nagpakaba sa akin ay ang distansya ng mga mukha namin dahil napayuko siya para lang hindi ako tumuloy sa pagsalampak. Napakurap ako, at mas lalong kinabahan dahil sa titig niya sa mata ko. "Hakuna," nang sambitin niya ang pangalan ko ay mas kinabahan ako. Ngunit mas lumala ang kaba ko ng dumapo ang mga makasalanan kong mata sa mapula pula niyang labi. M-Mali 'tong ginagawa ko 'di ba? Nang tignan ko siya ay alam ko sa sarili ko na wala na akong pwedeng irason ngunit ganoon na lamang ang kaba ko ng mapansin na nasa labi ko ang mata niya. Kumabog ng sobrang bilis ang puso ko lalo na ng marahan niyang mas inilapit

Hakuna Miran’s Point of View."We're still on the bus. Go inside our cafe. I'll fetch you after we reach the school." Matapos no'n ay pinatay na ni Laze ang tawag."What happened?" Kwestyon ko kaagad."Nag-away sila ng dad niya, her card we're all cancelled. She doesn't have a place to—""Edi ibig sabihin no'n wala rin akong uuwian?!" Gulat na sabi ni Crizel."You can go home since the house is open for you, Janella can't since— just ask her later." Iritableng sagot ni Laze kaya ngumuso ako."Sa condo ko muna kayong dalawa." Paglilinaw ko."Huh? Papaano 'yon?" Tanong ni Crizel."Malaki yung bed ko." Paglilinaw ko."Kasya tayo doon." I added."Pero—""Walang problema sa akin." Dagdag ko pa."Kaloka, ano na naman kayang katigasan ng ulo ang ginawa ni Janella at pati ako ay madadamay nararamdaman ko na." Nalolokang sabi ni Crizel kaya napangiti ako."Ganyan talaga minsan," pabulong na sabi ko na lang."Mabuti nga't may tatay kayo na nagagalit sa inyo," huminga ako ng malalim upang hindi