All Chapters of Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

Hakuna Miran’s Point of View.Nahihiya ko namang inihawak ang kamay ko sa balikat niya at siya ay nakahawak rin sa bewang ko, nakakailang! "What's your birthday wish, Laze?" Kwestyon ko upang maalis ang awkwardness dahil sa katahimikan."I don't have a wish." Matipid niyang sagot, ang lamig rin ng boses niya."Weh? Ako nga birthday wish ko eh sana mahanap ko na si papa bago pa man ako mag-eighteen." Pagsasabi ko ng totoo."Really? I can't wish for more since I already have everything I want." Tumango ako bilang pag-unawa sa kaniya."Sabagay, lahat nga naman asa iyo na. Ano pa bang hihilingin mo 'di ba." Tumango siya at marahan akong isinayaw."I actually have a gift for you, pero natatakot akong ibigay kasi ang cheap niya lang." I stated that caught his attention."What it is?""Nahihiya ako kaya hindi ko na nilagay doon," senyas ko pa sa gift table. Huminga siya ng malalim at tumitig sa mukha ko."Gifts are special, cheap or not. It will always have a value because it was given by so

Hakuna Miran's Point of View. Nakatitig lang ako kay Janella na ginagamot ang sugat ko habang nandito kami sa police station. "My parents are in a business so they can't come, how about your mom Miran?" Nag-aalalang sabi niya kaya umiling iling ako. "H-Hindi magandang ideya na pumunta tayo sa police, Janella. Mapapahamak lang ang mommy ko kasi step father ko 'yon, may koneksyon siya sa pulisya at wala akong magagawa. P-Pwede bang huwag na natin ituloy 'to?" Pakiusap ko, tinitigan niya ako ng matagal bago bumuntong hininga. "Buti na lang nasama yung card key ng condo mo dahilan para makapasok ako kaagad at maibalik ko sana sa'yo 'yon. Pero naririnig kitang sumisigaw," mahinang sabi niya. "Thank you.." "Bakit ka ginaganon ng step father mo? Ngayon lang ba nangyari 'to?" Kwestyon niya kaya umiling ako at dahil doon ay galit na naman siyang napatayo. "Napakasama ng step father mo, papaano niya nagagawa 'to sa tulad mong isang minor pa. Worst asawa niya ang mama mo, napakademonyo niy

Hakuna Miran's Point of View. Tumahimik yung mga kanina'y pinagsasalitaan ako ng masama, matapos ilagay sa plastic bags ang pinamili ko ay inabot na pabalik kay Laze ang card niya. "I'll pay you back," mahinang sabi ko at tsaka binuhat ang mga plastic bags na hindi naman mabigat. "Ibibigay ko na lang sa'yo mamaya." Nahihiyang sabi ko. "Thank you ulit." "Hmm, sure." Tugon niya kaya umalis na ako kaagad, alam ko namang may lakad siya pero siya na naman ang nag-save sa akin doon sa cashier. Pagkauwi ko ay nanghihina akong napaupo sa sofa at tsaka ko nasapo ang mukha sa sobrang pagkapahiya sa akin ng mga tao. Pakiramdam ko ay magkakaroon ako ng takot sa maraming tao lalo na't kung ganoon kapangit ang mga lumalabas sa bibig nila. Inayos ko na muna ang mga pinamili, inilagay sa ref ang dapat nasa ref at sa cabinet naman ang hindi. Ngunit sandali akong napatitig sa binili kong cereal na madalas ginagawang umagahan ni Laze, bumuntong hininga ako. Bakit ko nga ba 'to binili? Hindi naman

Hakuna Miran’s Point of View. Umiling iling ako sa naisip at pilit binalewala ang bagay na 'yon. Kinaumagahan ay inaantok akong naglalakad sa hallway, halos tamad na tamad akong pumunta sa classroom pero bago pa man ay may sinong tao ang tumulak sa akin dahilan para mapasubsob ako sa sahig ng hallway. Ansaket. Maingat akong bumangon at nilingon ang nakatulak pero babae ito at mahaba ang buhok. "Ah sorry." Mahinang sabi ko at tumayo na. "What?" Gulat na sabi no'n. "Sorry kasi hindi ako nakaiwas, hindi kita nakita." Mahinahon kong sabi at pinagpag ang damit ko. Ngunit halos umawang ang labi ko ng hawakan nito ang kwelyuhan ng uniform ko at galit na galit akong tinignan. "Ginagago mo ba ako?" Parang gangster na babae ang astahan nito at wala talaga akong panahon para makipag-away. "Hindi." Mahinang sagot ko. Umiiwas na nga sa away, pero mukhang alanganin pa rin… Ganoon ba ako kalapitin ng gulo? kahit magpakumbaba ay hindi pa rin ligtas. "Galit ako ngayon at ikaw ang nasa gitna

Hakuna Miran’s Point of View. Sunod kong tinignan ang nandoon at nakita ko ang nakabalot pa na jogging pants at ang nakakapagtaka ay may snacks pa. Nasapo ko ang noo at napatitig, napapagod na akong mag-isip kung sino ang sender ng mga parcels na 'to. Ano't alam niya ang lahat ng ganap sa buhay ko?! Inayos ko na ang mga 'yon at tsaka ko sinimulang gawin ang plates na kailangan ipasa bukas, mamaya na ako kakain. Makalipas ang ilang araw ay sunod sunod akong nakatanggap ng parcels na hindi ko alam kung sino ang nagpapadala ngunit lahat ng 'yon ay napapakinabangan. Minsan ay may nagpadala na rin ng pagkain, habang may sermon pa na unahin kong kumain kesa sa school works. Pagkapasok sa school ay dumeretso ako sa registration para magbayad ngunit nakasabay ko si Laze na nagmumukhang masungit kasi sa blangko niyang tingin at ayon para kang may makaking ginawa na kasalanan kung tignan. Patalon ko siyang ginulat pero nilingon niya lang ako na parang wala at dahil doon ay wala nga talaga