Semua Bab Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Bab 81 - Bab 90

Third Person's Point of View.Matapos sunduin nila Laze at Crizel si Janella ay tinulungan nila si Janella na buhatin ang mga hawak nito at isakay sa likod ng sasakyan, matapos no'n ay bumalik na kaagad sila sa condo building ni Miran upang doon tumuloy ngunit ganoon na lang ang pagtataka at gulat nila ng makita ang kagamitan ni Miran na nasa sahig at nakakalat pati na ang cellphone nito.Agad silang naalarma. "Anong nangyari dito?" Kwestyon ni Crizel."Si Miran?" Tanong naman ni Janella.Binuksan nila ang condo gamit ang key card ni Miran at ganoon sila lalo naguluhan ng walang bakas ni Miran. "Nasaan na si Miran? Akala ko ba—""Did he do this again?" Sa bulong ni Laze ay nalingon siya ng dalawang babae."Ano? Sino?" Kwestyon ni Crizel."Yung step father niya!" Mabilis na sabi ni Janella at agaran na lumabas ng condo, sumunod si Laze at Crizel."Saan natin sila hahanapin?" Tanong ni Crizel."Ano ba nangyayari?" Dagdag pa niya."Laze si Miran, hanapin mo si Miran!" Napatitig si Laze s

Hakuna Miran’s Point of View. Natigilan rin siya ngunit matapos tignan si Laze ay lumapit siya sa akin. "Kumusta yung nararamdaman mo?" mahinang tanong niya sa akin. "Okay ako syempre." Ngumiti pa ako ngunit sumakit yung sugat ko sa labi. "Ang sama talaga ng step father mo, dapat sa kaniya makulong habang buhay niya sa kulungan." Nababahiran man ng galit ang pananalita niya ngunit ang hitsura niya ay nanatiling kalmado. Matipid akong ngumiti. "Anong oras na?" Mahinang tanong ko ng maramdaman kong nagugutom ako. "5 AM." Sa sagot ni Laze ay nanlaki ang mata ko. "A-Alasingko? Bakit nandito pa kayo. Matulog na kayo." Gitil ko umiling naman si Janella. "Kasalanan ko kung bakit nangyari 'yan sa'yo. Kung hindi siguro ako nagpasundo—" "Ano ka ba, ba't mo naging kasalanan? Ikaw ba gumawa nito sa akin?" Sumbat ko. "H-Hindi pero hindi ka nila nabantayan dahil sa akin, malapit na yung birthday mo pero napahamak ka pa." Ngumiti ako at umiling. "Hindi mo kailan man naging kasalanan ang n

Hakuna Miran's Point of View. Mabilis na lumipas ang linggo at ngayon ay abala na naman kami sa paghabol sa deadlines, lalo na ako dahil may na-miss ako dahil na-excuse ako kasi sa nangyari sa akin. Ngayon ay magkakasama kaming kumakain nila Janella at Crizel. "Sabihin mo ten times yung word na father," utos ni Crizel kaya naman napaisip ako at sinunod namin siya ni Janella. "Father, father, father, father, father, father, father, father, father, father.." Sabay naming sabi. "Anong english ng pari?" Napalunok ako at nag-isip. "Father." Sagot naman ni Janella, nag-aalangan. "Father." Sagot ko rin. "Mali." "Tanga, father 'yon. Kaya nga pag magsisimba tatawagin natin silang father." Explain pa ni Janella kaya mas napaisip ako, father naman talaga 'di ba? "Mga gaga, anong father. Priest ang english ng pari," bigla ay na-realize namin kaya natawa na lang kami. "Nan-tanga pa 'to," hinampas ni Crizel si Janella kaya matapos kumain ay naghiwalay na kami. Pumasok na ako sa klase ka

Hakuna Miran’s Point of View. Pero nang masuot niya ang seatbelt niya ay kinuha niya ang cellphone niyang tumutunog. "Yes, Jami?" Panimula niya, napangiti ako dahil imagine may kuya kang maasahan sa kahit saan. "You need what?" Parang naguluhan pa si Laze dahil kahit na nasa manibela ang isang kamay niya ay nakatulala lang siya sa harapan. "Blood? What blood?" Nalilitong sabi ni Laze kaya nag-alala na ako bigla. "I don't understand," wika ni Laze at nalingon ako. "There's a blood in where? What is it doing there?" Nakurap ako habang nakatitig kay Laze na bahagya pang nakaawang ang labi na parang ang lalim ng iniintindi niya. "Does it hurt? Does it have wound?" Mas nagtaka ako sa tanong niya. "Damn, I don't get it. W-What will I g-get— Liezel Jami." Parang nadismaya si Laze at tinignan ang cellphone niya mukhang pinatayan siya ni Jami ng call. "Girls are really weird." Reklamo niya kaya napalunok ako. "Ano raw ba 'yon?" Takang tanong ko. "She's asking me to get a pad, what pa

Hakuna Miran’s Point of View.Tinulungan ko naman na siyang gawin ang iba, nang lumipas ang dalawang oras ay nakaramdam ako ng gutom. "Let's go, unwind and eat." Yaya niya kaya bumuntong hininga ako at sumama na lang.He's wearing a gray tracksuit, the collar has a zipper that he can fully close or open. Nang makarating sa malapit lang na kainan ay pumasok na siya. "Choose for me," dahil sa sinabi niya ay natigilan ako. Seryoso ko siyang tinitigan."Choose your own food," mariing sabi ko na ikinatigil niya."Okay." Matipid niyang sagot kaya nang maka-order ay sinabi ko na ang order ko at ganoon rin siya. Hindi naman sa nag-iinarte ako pero pag mas hahayaan ko pa na maging close kami baka makalimot ako.Pagkarating ng order ay hindi ako nagsalita at kumain na lang, tumikhim lang ang ginagawa ko at dahil doon ay mas mabilis kaming natapos na kumain para makabalik na kaagad sa model room.Pagkapasok sa model room ay dumeretso ako sa kinauupuan. "Stop yawning, you're making me feel sleepy