Semua Bab Wild Plan: CEO's Desire: Bab 531 - Bab 540

Kulang ang salitang gulat sa naging reaksiyon ni Diana. Natulala siya at hindi makapagsalita. Dahan-dahan niyang inaalisa ang sinabi nito pero kahit ano'ng gawin, natulala pa rin siya at natuod sa kanyang kinauupuan.Simula ng masagip siya, hindi pa sila nag-usap ng masinsinan ni Crassus. Pahapyaw lang ang lahat na iyon, at dahil sa sunod-sunod na nangyari— nakalimutan niya ang nararamdaman nito.Napansin ni Diana ang pananahimik ni Raine. Ginagap niya ang kamay nito at hinaplos iyon. Saka niya ito nginitian ng tipid.“Alam kong galit ka pa kay Crassus dahil sa nangyayari kay Tita. Naiintindihan kita kaya pinilit ko talaga na huwag magbitiw ng salita. But Raine, Crassus did everything just to win you back.”She stared at Raine, her voice softening as she tried to make her understand. “He gave up his pride, swallowed his regrets, and did everything he could to earn another chance with you. He may have made mistakes, but every step he took was because he wanted you back. Ginawa niya ang

“C-Crassus?” Patanong na wika ni Raine. “Bakit ka nandito?” Hiniwalay ni Crassus ang mga braso niya mula sa paghalukipkip. “I was waiting on you,” Crassus replied. “Baka kasi napaano ka na sa banyo.” Natigilan si Raine. “A-ayos lang naman ako,” sabi niya. Hindi sumagot si Crassus. Sa halip ay pinasadahan niya ng tingin si Raine. Kumunot ang kanyang noo. “I’ll go to bed now,” Crassus said. Iniwan niya si Raine na nakatayo sa bukana ng banyo. Nakahinga ng maluwag si Raine. Naalala niyang nakatingin si Crassus sa katawan niya. Kanyang pinasadahan ng tingin ang sarili. Nagsalubong ang kanyang kilay nang makitang wala naman kakaiba sa katawan niya. Lumabas si Raine sa banyo. Tahimik siya'ng nagtungo sa closet at nagpalit ng damit. **** “Huwag po… h-huwag…” Pabaling-baling ang ulo ni Raine sa kanyang kinahihigaan. Kunut na kunot ang kanyang noo kahit nakapikit. Pinagpawisan na rin siya ng malapot. Mahigpit siyang nakahawak sa kumot na nasa kanyang dibdib. “Huwag,” sambit ni Rain

Gabi na pero hindi pa rin umuuwi ng bahay si Crassus. Pagkatapos nilang kumain ng lunch— umalis ito. Hanggang ngayon ay hindi pa ito umuuwi. Tahimik na nakaupo si Raine sa higaan nila. Paulit-ulit niyang sinusulyapan ang orasan sa dingding. Lumalim na ang gabi, pero wala pa rin si Crassus. Ilang beses na siya'ng panay baba para lang tignan kung nakaparada na ba ang kotseng dala nito— pero bakante pa rin ang parking space nito.Ilang beses na niyang tinitingnan ang kanyang cellphone. Ilang beses na niyang chineck ang kanyang message app, pero gaya kanina—walang pumasok na bagong message roon. Umaasa siya na may matatanggap na tawag o kahit isang simpleng mensahe mula kay Crassus pero wala. Nanatiling tahimik ang kanyang cellphone. Napabuntong-hininga si Raine. Marahan niyang niyakap ang teddy bear na bigay ni Crassus. Sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili na baka may mahalagang dahilan kung bakit hindi pa ito umuuwi, subalit habang lumilipas ang bawat minuto— unti-unting napapalit

Parang pinumpyang ng husto ang puso at utak ni Raine sa narinig. Naestatwa siya sa kanyang kinatatayuan. Natulala siya habang pinuproseso ng kanyang utak ang sinasabi ni Scott.“H-hindi…” Lumunok si Raine, pilit pinapakalma ang sarili. “H-hindi 'yan totoo,” bulong niya, halos hindi marinig ang sariling tinig.“It is, Raine,” Scott said on the other line, his voice calm but firm. “Akala ko pa naman nag-iisip ka. Kaya nga kita nilapitan para humingi ng tulong. I thought you were thinking. Bakit hinayaan mo siya'ng umalis? Bakit hindi mo siya kinumbinsi?”Hindi nakasagot si Raine. Ang mahabang paglitanya ni Scott ay mas lalong nagpapabaliw sa kanyang puso. Para bang biglang nawala ang lahat ng hangin sa kanyang paligid. Ayaw niyang maniwala sa sinabi ni Scott, ngunit may bigat sa tinig nito na nagsasabing hindi ito isang bagay na maaari niyang itanggi.“Raine, makinig ka sa akin,” sabi ni Scott. “Crassus is having a hard time now. Gusto niya na ako ang mamahala sa negosyo niya sa Eros. A

Pagkatapos marinig ni Crassus ang mga salitang sinambit ni Raine ay parang tuluyan na talagang tumigil ang kanyang mundo. Tumahip ng husto ang kanyang puso. Habang sumisibol ang malamig na hangin ay nanunuot sa kanyang balat ang lamig niyon. Na para bang pinapakalma at kinukumbinsi siya ng hangin na maging mahinahon siya. Si Raine na kanina pa nagpipigil ng damdamin ay nahihirapan na. Pigil na pigil na niya ang kanyang hininga. Gustuhin man niya'ng huminga ng maayos ay hindi niya magawa dahil sa kaba. Natatakot siya sa kung ano isasagot ni Crassus. “A-ayokong umalis ka,” sabi ni Raine habang nakatitig kay Crassus. “H-hindi ko kaya.” Napamulagat ng mata si Crassus. Napalingon siya kay Raine. Ang kaninang magulo niya'ng puso at isip ay mas lalong nagulo mula nang makita niya ang emosiyon na bumabalot sa mga mata ni Raine. “R-Raine…” Crassus gathered every ounce of strength he had just to whisper her name. “H-hindi ko kasi kaya, Babe,” sabi ni Raine na muling isinambit ang endearment