I SECRETLY WED the BOSS のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Mula noon, gabi-gabi ng nago-overtime si Analyn para sa Buenaventura project. Marami na siyang nagawang design. Pero wala pa ring final na disenyo dahil ilang beses na inulit-ulit ni Analyn ang paggawa ng panibagong design. Hindi siya nasisiyahan sa bawat disenyong natatapos niya kaya gumagawa uli siya ng panibago. Bukas ay araw na ng meeting para ipresenta ang design. Biglang sumulpot si Fatima sa mesa ni Analyn. “Kung hindi mo kayang ipasa ang design sa tamang oras, mag-resign ka na lang. Huwag mong puwersahin ang utak mo.”Inalis ni Analyn ang tingin sa screen ng laptop niya, kasabay ng pagbitiw niya sa pagkakahawak sa mouse. Tumuwid siya ng upo at saka matamang tiningnan si Fatima.“Sa pagkakatanda ko, team tayo sa project na ito. So kung hindi ko kayang ipasa, dapat siguro, kasama kita dapat sa pagre-resign since team tayo.”Tumaas ang isang kilay ni Fatima. “Kung ako lang san

“Natatakot ba siya na iri-reveal ko ang identity niya in public? Na ang ang kilala nilang bachelor boss ng DLM ay may asawa na pala?” “Siguro,” sagot ni Analyn habang sa mukha ng Papa siya nakatingin. “Pero alam mong hindi ko gagawin iyon. Kapag ginawa ko iyon, madadamay ka. At ayaw kong malagay ka sa alanganing sitwasyon.” “Salamat, Doc Jan. Napakabait mo sa akin. Minsan, naiisip ko, mas masahol ka pa sa totoong kapatid. Lagi kang nandiyan sa tabi ko.” “Stop saying that. Ayaw kong maging kapatid mo.”Nagulat si Analyn sa sinabi ni Jan. Hihingi sana siya ng dispensa sa binata pero umalis na ito. Binalingan ni Analyn ang ama. Hinaplos-haplos niya ang mabutong kamay nito. Saka naman niya naisip ang sinabi ni Jan kanina ukol sa kung paano gigisingin ang ama.“Paano ba kita magagawang gisingin, Papa?”Saka naman bumukas ang pintuan at saka pumasok si Anthony. May kausap pa ito sa telepono niya habang papasok ng pintuan. “Okay, bye.” Narinig pa ni Analyn ang pagpapaalam ni Anthony sa

Umuwi muna si Analyn sa bahay ni Anthony para maligo at magpalit ng damit. Ngayon ay nasa biyahe na siya papunta sa opisina ng DLM. Habang nasa biyahe, muling sumagi sa isip ni Analyn ang tanong ni Jan bago siya umalis ng ospital.“Kapag nagising na ba ang Papa mo, hihiwalayan mo na siya?”Kung noon siguro tinanong sa kanya ang tanong na iyon, oo agad ang isasagot niya. Pero sa ngayon, parang hindi na niya kayang humiwalay sa binata. Nasanay na siyang nasa tabi niya ito lagi. Laging nakaalalay sa kanya. Kahit na lagi silang nagsasagutan, parang normal na sa kanilang dalawa ang ganun.WALANG sinayang na oras si Analyn sa opisina. Ginugol niya ang lahat ng oras niya sa pagtapos sa design. Nang dumating na ang oras ng uwian, agad siyang nagligpit ng mga gamit niya. Kailangan niya pang magpunta sa ospital. “Oy, oy, Analyn,” tawag ni Michelle, “bakit uuwi ka na? Tapos mo na ba ‘yung design?”Hindi nagpatinag si Analyn at ipinagpatuloy lang niya ang pagliligpit. Mahahalata mo sa mga mata

Maagang gumisng si Analyn. Agad-agad siyang naghanda para sa pagpasok. Bago umalis, nilapitan muna niya ang ama.”Papa. May importante akong meeting ngayon kaya aalis na muna ako. Babalik ako mamaya pagkatapos. Papa, kinakabahan ako. Ngayon lang ako nabigyan ng ganitong kalaking project. So, pray for me. Sana magustuhan nila ang gawa ko.”Pagkasabi nun ay humalik siya sa noo ng ama. Palabas na siya ng bumukas ang pintuan at iluwa nun si Jan. "Ang aga pa, aalis ka na?”“May meeting kasi ako, Doc Jan kaya ako nagmamadali.” Pagkasabi nun ay lumabas na ng kuwarto si Analyn. Pagkalabas niya ng lobby ay nakita niya agad ang sasakyan ni Anthony at agad siyang sumakay.“Kuya Rey, hinay-hinay lang sa pagda-drive, ha. Maglalagay kasi ako ng make up,” sabi ni Analyn nang tumatakbo na ang sasakyan nila.“Kaya mong mag-make up habang tumatakbo itong sasakyan?” namamanghang tanong ni Rey.“Kuya, skill ‘yun ng mga babaeng nagtatrabaho. Hindi pwedeng hindi sila maging bihasa sa ganun,” sagot ni Ana

Ding!Hinintay ni Analyn na magbukas ang pintuan ng elevator. Kung pwede nga lang hilahin na niya ang mga pintuan para magbukas na agad, ginawa na niya. Nang sa wakas ay tuluyan ng magbukas ang elevator, si Michelle ang sumalubong sa kanya. “Bilis, friend! Nandoon na silang lahat sa loob ng conference room,” sabi ni Michelle habang hatak-hatak si Analyn. Nagpahatak na lang si Analyn sa kaibigan. Hanggang sa makarating sila sa unahan ng kuwarto. Nakita niya ang lahat ng bisita at mga opisyal ng DLM na nakatingin lahat sa kanya. “Sorry po… medyo na-late lang po ako ng konti,” paghingi ng paumanhin ni Analyn habang inaayos ang laptop niya.