All Chapters of Kakaibang Tikim: Chapter 461 - Chapter 470

Ilaria POVNagising ako na nasa Palawan na ako. Ang pagkakaalam ko, parang nasa El nido ako. Natatandaan ko ang lugar na ito. Dito na kasi ako huminto nung madaling-araw, dahil sa sobrang antok ko. At, yes, safe na ako dahil marami na akong nakikitang tao rito.“Miss, need po ba ng help?” tanong nung isang lalaki na kumakaway sa akin.Tumango ako at saka ko siya sinenyasan na lumapit sa akin. Nagpatulong ako sa kaniya sa pagbuhat ng mga bag, at maleta. Hindi ko na sinabi sa kaniya kung ano ang laman at baka mapahamak ako. “Need niyo po ba nang matutuluyan?” tanong pa niya habang buhat ang isang malaking maleta at bag. Ako na ang nagbuhat doon sa isang maliit na bag at sa bag ng mga armas ko.“Yes, need ko nga. Dalhin mo ako sa malapit na hotel, need kong magpahinga at pagod ako,” sabi ko sa kaniya.Hinatid niya ako sa malapit na hotel. Maganda naman at malaki. Mabuti na lang, may naiwang wallet sa yate na iyon. Siguro, wallet nung isa sa mga tauhan ni Vanessa. Marami itong pera at iyo

Keilys POVSa ospital ko tinuloy si Ilaria pagdating namin sa city. Nung ma-check up na siya, nakitaan ito ng bukol sa ulo, maga ang likod at parang may pilay. Ang sabi niya, nagkaroon siya ng bukol sa ulo nung hampasin nung mga tauhan ni Vanessa. Ang pamamaga at bugbog naman sa likod ng katawan niya ay dahil naman sa baril na hinampas nung isa ring tauhan ni Vanessa. Iyon daw ‘yung unang beses na wala siyang laban sa kanila.Thank, God, dahil wala namang ibang nangyari pa sa kaniya. Healthy ang baby at magiging okay din si Ilaria, need lang talaga ng pahinga.Pag-uwi namin sa manisyon, sinalubong agad ni Mama Keilani at Sylaila si Ilaria. Niyakap nila ito ng sabay, halatang nag-alala rin sila ng husto sa fiance ko.“Mabuti at nandito ka na, anak,” sabi ni Mama Keilani sa kaniya. Sobrang higpit nang pagkakayakap nito sa kaniya. “Ang tapang mo talaga. Mukhang nagamit mo ang lahat nang tinuro namin sa iyo,” dagdag pa niya.Tumango si Ilaria. “Totoo po ‘yon, Mama Keilani. Marami po akong

Ilaria POVMakalipas ang halos isang linggo, okay na okay na ulit ako. Salamat sa pag-aalagang mabuti ni Keilys sa akin.Nandito ako ngayon sa farm ni Tatay Iggy. Sobrang aliwalas at sobrang ganda. Ang daming mga bunga ng mga punong prutas dito. Pati gulay. Ang mga alaga niyang hayop ay ang he-healthy.Binigay kong lahat kay Tatay Iggy ang lahat ng nakuha ko sa secret underground ni Cane Trey sa island na iyon. At mukhang ginagamit na ito ni Tatay sa mabuting paraan. Ang sabi niya sa akin, buwan-buwan, may sinusuportahan na siyang mga bahay-ampunan. Nagdo-donate siya ng pera, prutas, gulay at karne ng mga alaga niyang hayop para sa mga batang inaalagaan sa Yay Town. Napakabait din talaga ni Tatay Iggy. Bukod doon, bumili na rin siya ng lupa sa katabing villa ni Keilys. ‘Yung malawak na sakahan doon, kay Tatay Iggy na. Ang sabi niya, tatayuan daw niya iyon ng malaking mansion naming dalawa. Hindi ako kumontra, pangarap iyon ni Tatay, kaya hinayaan ko na lang. Saka, matanda na siya, kun

Ilaria POVPagdating pa lang ng private yacht, alam ko nang may kakaiba. Nakatayo ako sa harapan ng yate nun, hawak ang railing, habang unti-unting lumalapit ang isla na sinabi ni Keilys na binili ng Papa Sylas niya. Noong una, akala ko simpleng isla lang. ‘Yung tipong may buhangin, ilang puno ng niyog, at tahimik na dagat.Pero habang papalapit kami ay napanganga ako.“Wait,” mahina kong sabi habang iniikot ko ang tingin sa buong isla. “Teka lang…”Ang isla sa harap namin ay malaki—sobrang laki. Hindi lang basta isla. May mga ilaw. May mga kalsadang malinaw ang linya. May mga bahay na magkakatabi pero maayos ang pagitan, parang isang planned city. Sa gilid, may mga gusaling mukhang restaurant—may glass walls, may terrace na tanaw ang dagat.Kung hindi ko alam kung nasaan ako, iisipin kong nasa Boracay ako. O mas sosyal pa ito sa mga isla na nakita ko.“PUTA—” sabay-sabay na sambit nina Golda, Charitie at Jopay.“Grabeng isla ‘to. First time kong makapunta sa island, tapos ganito?” sa

Keilys POVNung mabalitaan kong dumating na sina Ilaria at ang mga kaibigan niya, iba na ‘yung luwag ng paghinga. Safe na kasi siyang nakarating dito sa isla. Ibig sabihin, wala na akong dapat problemahin.Habang kumakain ako ng vegetable salad, inuumpisahan na raw ang pag-aayos sa bride ko. Lalo akong hindi mapakali, lalong hindi ko rin makain ang vegetable salads ko.Maya maya, pumasok sa villa ko ang helltrace. Abay silang lahat at nung pumasok sa loob ng villa ako ay napangiti ako. Nakaka-proud na bihis na bihis ang mga bata ko.“Naks!” puri ko sa kanila. Lalo ko nang hindi nakain ang vegetable salads ko. Napatayo ako para tignan sila. Kung titignan, parang kay babango nilang lahat. Maayos ang damit, maayos ang buhok. “Mga pogi pala itong mga bata ko ah. Mukhang makakaloko kayo mamaya ng mga chicks na bisita ko,” sabi ko pa.Sa lahat sa kanila, si Vandall ang aking pinagtutuunan ko ng pansin. Siya ang dahilan kung bakit naligtas si Ilaria. Utang ni Ilaria ang buhay sa kaniya, kaya