Semua Bab Kakaibang Tikim: Bab 541 - Bab 550

Ilaria POVUmatras kami. Iyon ang nakakainis na desisyong ginawa ko ngayong hapon. Hindi dahil naduwag kami, kundi dahil malinaw na kung lalaban kami sa oras na iyon, mamamatay lang kami nang walang kalaban-laban.Sanay kami sa barilan. Sanay din ako sa labanang mano-mano. Sanay kami sa mga taong armado at may training, pero hindi sa ganito. Kung susugod kami sa loob ng mansiyon nang kulang ang plano at kulang ang tao, siguradong hindi na kami makakabalik ng Yay Town.At kapag namatay ako, walang makakaalam kung nasaan sina Iliana at Davina.“Retreat,” utos ni Vandall sa mababang boses.Gusto kong sugurin ang pintuan. Gusto kong hilahin palabas si Iliana at si Davina, pero hindi ako puwedeng magpadala sa emosyon.Isang maling galaw, tapos na ang lahat.Isa-isa kaming umurong, maingat kaming gumalaw, hindi kami gumagawa ng kahit na maliit na inga.Habang papalayo kami, naririnig ko pa rin ang sigaw ni Iliana. Dinig ko rin ang boses ng Mama Davina niya. Sa sigaw palang nila, alam kong k

Ilaria POVNasa lamesa ang mapa ng mansiyon ng mga Veron na iginuhit ko mula sa alaala ko kanina. Minarkahan ko kung saan namin nakita ang mga bantay, kung saan ang likod na pasukan, kung saan namin nasaksihan ang pagbaon sa lupa sa mga tauhan ni Iliana.Sa bawat guhit ko ng ballpen, bumabalik sa isip ko ang sigaw niya.“Pakawalan niyo ako!”Napapikit ako sandali.Bukas. Bukas kami kikilos. Pero bawat oras na lumilipas, hindi ko alam kung gaano kalala ang kalagayan nila roon.Maya maya ay biglang may kumatok sa gate. Isang sunod-sunod at mariing katok iyon.Nagkatinginan kami ni Keilys at nakaramdam ng kaba.“Ganitong oras talaga?” bulong ni Golda. Dito na sila magpapalipas ng gabi kasi natatakot sila, malapit na ang botohan kaya baka may mangyari raw na masama.Nag-senyas si Vandall. Agad gumalaw ang mga kasama niya. Pumuwesto sila sa gilid. Pati ang mga assassin na tagabantay ng anak at kapatid ni Keilys ay naghanda bigla. Lumabas ang isa sa mga guwardiya at makalipas ang ilang seg

Ilaria POVMaagang nagising ang lahat, bloodtrace at helltrace para magpatuloy sa training nila. Mamayang gabi kasi ay itutuloy na namin ang plano.Ngayon ay pahinga na para sa mga politikang tumatakbo. Bawal nang lumabas. Pero wala nang makakapigil sa plano namin mamayang gabi. Handa na rin ang mga elite na tauhan ni Keilys. Oras na lang ang hinihintay.Nung alas onse ng gabi ay tahimik na ang Yay Town, bawal na rin kasi ang alak ngayon kaya pati tambay ay wala rin.Isa-isa na kaming umalis sa villa. Hindi sabay-sabay para walang maghinalang aalis kami. Hindi puwedeng mahalata na lalabas si Keilys ng bayan. Bawal siyang makita sa kung saan-saan. Maraming mata ang nakamasid. Maraming tenga ang nakikinig.Kaya una munang lumabas ang dalawang sasakyan na may sakay na mga tauhan. Sumunod ang isang van. Pagkaraan ng sampung minuto, saka kami.Tahimik ang makina ng itim na sasakyang lulan namin habang bumabagtas kami sa madilim na kalsada palabas ng Yay Town. Nasa driver’s seat ang isa sa

Ilaria POVHabang umaalingawngaw ang putukan sa harap ng mansion, naghanap ako ng way para makapasok nang palihim sa loob ng mansion.“Sa likod tayo pumunta,” mahina kong sabi kina Vandall at Vandolf.Tahimik kaming gumalaw sa gilid ng mansion ng mga Veron. Makapal naman ang damuhan pero nag-iingat kami kasi baka may ahas. Nakaligtas nga kami sa mga higanteng kalaban namin kanina pero sa tuklaw ng ahas, hindi, wala rin.May mga matataas na halaman na halos lagpas tao ang taas. Sa bawat nilalakaran namin ay amoy namin ang pulbura mula sa labanan sa harapan.May iilang ilaw sa likod, pero madilim pa rin ang karamihan. Hindi ko rin alam kung bakit dinadala ako ng mga paa ko rito.Na para bang may itinatago sila rito.Huminto ako sandali. May narinig akong mahinang tunog. Sa una, akala ko hangin lang. Pero hindi.“Tulong!!!”Nanigas ang katawan ko. Hindi ako puwedeng magkamali.“Help! Pakiusap, tulungan ninyo ako!!!”Boses iyon ni Iliana. Sigurado ako dun.“Boses po niya iyon,” sabi sa ak

Ilaria POVBago pa sumilip si haring araw, nakabalik na kami sa Yay Town. Parang walang nangyaring labanan ilang oras lang ang nakalipas.Isa-isa ulit ang pagpasok ng mga sasakyan sa villa. Walang sabay-sabay. Walang ingay. Walang kahit anong bakas na magtuturo na kagagaling lang namin sa madugong labanan sa mansion ng mga Veron sa city.Kung may makakakita sa amin ngayon, iisipin nilang galing lang kami sa isang mahabang meeting.Kasama namin si Iliana. Hindi namin siya iniwan sa mansion nila dahil delikado.Pagkababa niya ng sasakyan, sandali siyang napatigil sa harap ng villa.Huminga siya nang malalim.Parang ngayon lang siya ulit nakalanghap ng hangin na walang halong takot.Lumapit ako sa kaniya. “Safe ka na,” mahina kong sabi.Napatingin siya sa akin. Namumugto pa rin ang mata niya, pero iba na ang tingin niya ngayon.“Ilaria,” sabi niya, “halalan na nga pala bukas.”“Oo, kaya kailangan na nating magpahinga dahil maaga pa tayo mamaya,” sagot ko sa kaniya.Napailing siya bigla. “