Kakaibang Tikim のすべてのチャプター: チャプター 521 - チャプター 530

Iliana POVPagkalabas nina Lolo Harvy at Lola Daryl sa private room, hindi ko napigilang mapangisi. Hindi iyon simpleng ngiti lang, kundi ngiting may laman talaga. Ngiting may matinding plano agad. Ngiting alam na hindi na ako mag-isa ngayon.Tahimik ang hallway ng ospital. Kita ko pa ang likod nila habang naglalakad palayo, parehong tuwid ang tindig, parehong mabigat ang presensya. Kahit matatanda na, ramdam mo pa rin ang kapangyarihan sa bawat hakbang. Pero ang nakakapagtaka lang ay kahit mukhang matanda na sila, parang ang lakas, parang mga bata kung kumilos. Parang malayong-malayo sa pagiging mga lolo at lola na.Pero, hindi talaga mawala-wala ang kilig ko. Kasi naman, may kakampi na akong makaka-level na sa yaman ng mga Merritt. Ngayon, puwede ko na munang gamitin ang surname ng Mama Davina ako. Ako na muna ngayon si Iliana Veron.Bumalik na ako sa loob at sinara ang pinto. Napatingin ako kay Mama. Tahimik pa rin siya, mahina ang paghinga, pero mas maayos na ang kulay kumpara kah

Keilys POVMasaya ang lahat ng team sa nangyaring successful na medical mission kagabi. Pero isa sa pinaka-masaya ay si Ilaria, kasi sa wakas ay nakaharap na siya ulit sa mga tao nang hindi nakakaramdam nang takot.Ayos na sana kasi puro goodnews na at isa pa, patuloy pa ring lumalabas sa social media ang pangalan ko dahil sa birthday cake ko araw-arwa-, pero isang masamang balita ang natanggap ko bigla ngayong umaga.Nasa opisina ako nang tanggapin ko ang report mula sa legal team namin. Karaniwan, mabilis ko lang binabasa ang ganitong dokumento. Routine. Update sa kulungan nila Braxton at Davina. Monitoring. Wala namang dapat ikagulat.Pero nang makita ko ang pangalan ni Davina Veron.Nakasaad sa papel: Eligible for provisional release upon posting of bail.Nanlamig ang mga daliri ko.“Hindi puwede,” bulong ko sa sarili.Binasa ko ulit. At doon ko naintindihan ang legal na galaw. Sa batas, may mga kaso na kahit mabigat, puwedeng payagan ang piyansa depende sa hatol, sa uri ng krimen

Iliana POVTapos na kaming kumain ng lunch ni Mama Davina nang mag-vibrate ang phone ko at lumabas ang pangalan ni Lola Daryl. Hindi ako nagdalawang-isip na saguton iyon.“Lumabas ka saglit,” sabi niya agad sa kabilang linya. “May kailangan tayong pag-usapan. Ngayon na.”Sinilip ko si Mama Davina sa loob ng private room niya. Tulog naman siya, kaya okay lang umalis.Lumabas ako ng ospital nang nagmamadali. Sa parking area, may naghihintay na sasakyan. Hindi ko na kailangang magtanong. Alam kong kanila iyon. Dali-dali akong sumakay doon.Habang nakatanaw ako sa bintana, napapangiti ako. Totoo nga talagang buhay ang lolo at lola ko. At hindi iyon maintindihan ni Mama kung paano nangyari.Pagdating namin sa coffee shop, napanganga ako kasi sarado ang pinto at may guard sa labas.“Reserved,” sabi ng driver.Pagpasok ko, naroon si Lola Daryl. Nakaupo sa gitnang lamesa, eleganteng-elegante sa itim niyang damit. Parang hindi tumanda. Parang hindi naglaho ng ilang dekada.Ngumiti siya nang ma

Ilaria POVSasama dapat ako sa pa-medical mission ngayon nila Keilys sa isa na namang street, pero biglang nagkaroon ng problema sa company namin sa city.Sa totoo lang, kung puwede lang hatiin ang katawan ko sa dalawa, isa para sa pulitika at isa para sa negosyo, ginawa ko na ngayon.Pero may mga pagkakataon na kahit gaano ka ka-committed sa isang lugar, hihilahin ka pabalik ng responsibilidad mo sa iba.Nakatanggap ako ng tawag mula sa COO namin.“Ma’am, may problema po tayo sa stock.”Hindi iyon simpleng problema. Luxury motorcycle ang produkto namin. Hindi ito mass production na puwedeng palitan ng ibang pyesa kapag may kulang. Bawat unit ay meticulously assembled. Imported ang ilang critical components, engine control modules, specialized carbon fiber panels, limited-edition brake systems.Kapag may mali sa supply chain, domino effect iyon.“At gaano kalala?” tanong ko agad.“Delayed ang shipment ng ECU units mula Europe. Tatamaan ang production ng dalawang flagship models. May p

Ilaria POVNagising ako sa tunog ng sunod-sunod na notification. Akala ko noong una, emergency na naman sa company, pero pagtingin ko sa phone ko, hindi stock report ang bumungad sa akin, hindi rin supplier issue, kundi pangalan ni Iliana.Trending ang gaga. Sa local groups. Sa community page ng Yay Town. Pati sa ilang regional pages.“Thank you, Miss Iliana!”“Grabe po kayo, ang bait n’yo!”“Hindi ko po in-expect na branded pa pala!”Napaupo ako sa kama. Katabi ko si Keilys, kagigising lang din. Nakakunot ang noo niya habang hawak ang sarili niyang phone.“Anong meron?” tanong ko, kahit alam ko na ang sagot. Hindi agad siya nagsalita. Ipinakita niya lang sa akin ang screen.Isang litrato ng isang lalaking nasa early twenties, hawak ang kahon ng rubber shoes. Nakangiti hanggang tenga. “Salamat po, Miss Iliana, sa birthday gift! Hindi ko po akalain na ganito kamahal ito!”Nag-scroll ako. Sunod-sunod. May babae naman, may lalaking nasa trenta, may estudyante, may tricycle driver din.Pa