Lahat ng Kabanata ng Carrying The Zillionaire Triplets: Kabanata 71 - Kabanata 80

HABANG NAGLALAKAD ay patuloy ang pagbalong ng kanyang mga luha. Sa tagal ng panahon na itinago niya ang mga anak niya mula kay Noah ay hindi niya akalaing sa ganitong paraan pa nito malalaman. Hindi niya maitago sa sarili niya na kinabahan siya, natakot siya na baka ipilit nitong kuhanin nito ang mga anak niya ngunit nagkamali siya.Hindi naging ganun ang reaksyon nito kundi, kitang-kita niya sa mga mata nito ang matinding pagsisisi at panghihinayang. Pero bakit? Bakit nagsisisi ito? Bakit? Hindi niya maintindihan. Naguguluhan siya. Hilam ang kanyang mga mata ng luha ay hindi niya alam kung paano siya nakarating sa kotse niya at nakauwi.Mabuti na lang at mabilis silang nakauwi. Hindi na nagtanong sa kaniya ang driver, basta nang sabihin niyang umuwi na sila ay inuwi na siya nito. Nang makarating sila sa bahay niya ay agad siyang bumaba at kahit nangangatog ang kanyang mga tuhod ay nagawa niyang makarating sa kanyang silid. Nang maisara niya ang pinto ay napasandal siya sa pinto at da

UMUPO SIYA SA tabi ng kanyang biyenan at napabuntong-hininga. Kung magpapatuloy ito sa pagiging malambot nito sa mga batang iyon ay hindi siya magdadalawang isip na unahin ito dahil sigurado siya na magiging problema lang ito. “Kailan pa niya nalaman ang tungkol sa mga bata?” kaswal na tanong niya kahit na ang totoo ay galit na galit siya.Hindi niya lubos akalain na malalaman ni Noah ang tungkol sa mga bata lalo pa at mukha namang walang planong sabihin si Kath rito ang tungkol sa tatlo ngunit mukhang nagbago bigla ang ihip ng hangin.Nanlamig ang mga mata niya bigla. Kahit na sino pa ang taong humarang sa landas niya ay hindi siya magdaldalawang isip na itumba kahit na malapit ito kay Noah. Gagawin niya ang lahat para mapasakaniya ang lahat ng ari-arian nito na una pa lang ay binalak na talaga niya.Isa pa, nitong mga nakaraang araw ay napapansin niya na ang pagbabago nito na para bang nanlalamig na ito sa kaniya at iyon pa ang isang bagay na gumugulo sa isip niya. Noong wala pa si

“Alam mo ang tungkol sa kanila? Paano?” hindi makapaniwala niyang tanong dito. So all along ay alam ng mga ito na may anak sila ni Kath pero ni wala man lang naglakas ng loob na sabihin sa kaniya ang totoo. Kailan pa nalaman ng mga ito? Siguro ay sinabi ng kanyang ina dito.“Importante pa ba kung paano ko nalaman huh? Bakit, dahil ba wala kang planong sabihin sa akin Noah?” puno ng hinanakit na tanong sa kaniya ni Lindy. Ang mga mata nito ay unti-unti nang nagtubig.“Bakit? Bakit kailangan mo pa silang puntahan?” umiyak na ito ng tuluyan.Napalunok siya at napatitig sa umiiyak nitong mukha, bakit? Bakit hindi niya sana pupuntahan ang mga ito e anak niya ang mga ito. Dugo niya ang nananalaytay sa buong katawan ng mga ito kaya may karapatan naman siya hindi ba?“Anak ko sila.” mahina niyang sagot dito. Habang nakatitig sa luhaang mukha nito ay hindi niya maiwasang hindi makaramdam ng guilt. Alam niya na masakit para dito na malaman nito na may anak siya sa dati niyang asawa ngunit wala

PARANG itinulos mula sa kanyang kinatatayuan si Lindy sa labis na gulat. Hindi niya akalain na makikita niya sa may pinto ang kanyang biyenan at higit sa lahat, kitang kita niya ang reaksyon nito. Tiyak na malinaw nitong narinig ang mga salitang sinabi niya dahil sa matinding inis niya kay Alexa. Sikreto na dapat ay hindi malaman ng kahit sino lalong-lalo na ni Noah.Hindi siya nakagalaw at ni hindi niya nagawang habulin ito para magpaliwanag. Bumilis kaagad ang tibok ng kanyang puso. Nagpalakad lakad siya at pagkatapos ay napakagat sa kanyang mga kuko habang nag-iisip kung ano ang dapat niyang gawin nang muli na namang umiyak si Alexa at kanina pa siya rinding rindi.Agad niya itong nilapitan at hinawakan ang leeg nito. Sasakalin niya na lang ito para tuluyan na itong hindi makagawa ng anumang iyak. Isa pa, kasalanan nito ang lahat kung bakit nalaman ng kanyang biyenan ang isa sa mga sikreto niya.Kasalanan nito! At akmang sasakalin niya na sana ito ngunit bigla siyang nakarinig ng k

ILANG sandali pa ay biglang bumukas ang pinto ng opisina ni Kath at iniluwa nito ang nakasimangot na si Jessy. Hindi nito kasama si Shaira. Mag-isa lang nitong pumasok doon. Agad na nagtaas ito ng kilay nang maglakad patungo sa harapan niya.“Ano namang dahilan mo para ipatawag mo ako ngayon dito ma’am?” tanong nito sa kaniya na puno ng panunuya at talagang ipinagdiinan pa ang salitang ma’am sa kaniya.Nagtagis ang mga ngipin ni Kath at pagkatapos ay ipinatong ang dalawang siko sa ibabaw ng kanyang mesa at itinakip ang kanyang mga kamay sa kanyang bibig. Ang kanyang mga mata na nakatingin kay Jessy ay madilim. “Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa Jessy. Siguro naman ay aware ka na may dadaluhan sana kaming bidding bukas at halos isang buwan mahigit iyong pinaghandaan ng lahat pero nasira lang ng napakabilis.” tuloy tuloy na sabi niya rito.Napahalukipkip ito at pagkatapos ay umupo sa sofa na nasa harapan niya na para bang kapantay lang siya nito at ni wala man lang paggalang. Sa halip