I'm Crazy For You의 모든 챕터: 챕터 341 - 챕터 350

Habang si Cherry ay abala sa pagluluto sa kanilang maliit na kusina, ang kanyang cellphone ay biglang nag-vibrate sa ibabaw ng mesa. Nakita niya ang pangalan ng best friend niyang si Marites sa screen, kaya’t dali-dali niyang sinagot ang tawag.Cherry: (masayang sumagot)"Hi, bes! Kumusta?"Marites: (masigla, medyo nagmamadali)"Hi Cherry, kumusta? Kamusta kayo ni Jal? Lately, parang may mga pagbabago na yata ah!"Cherry: (nagngisi, tinitingnan si Jal na abala sa pagtulong sa mga anak na maglaro sa garden)"Bes, may babalita ako. Nagkabalikan kami ni Jal."Marites: (nagulat at halatang natuwa)"Wow, talaga?! I’m so happy for you, bes! At least, buo na kayo ng mga inaanak ko na triplets, diba? So ibig sabihin, hiwalay na sila ni Prescilla?"Cherry: (ngumingiti, nangingiti kay Jal)"Oo, bes, on process na ang annulment nila. Finally, tapos na lahat ng paghihirap na iyon."Marites: (medyo naguguluhan)"Wow, buti naman! Pumayag si Prescilla na makipaghiwalay? Ano bang nangyari?"Cherry: (

Prescilla: (pumunta sa tabi ng mga bata, tinitingnan silang nagsasaya)"Masaya akong makita kayong masaya."Habang patuloy ang selebrasyon, si Jal ay tumayo sa likod ni Cherry, tinitingnan ang mga anak na masaya at abala. Alam niyang ang bawat sandali ng kasiyahan ay isang hakbang patungo sa mas magandang bukas para sa kanilang pamilya.Jal: (lumapit kay Cherry, nagbabalik-tanaw)"Cherry, hindi ko alam kung anong mangyayari sa atin, pero ang mga bata, sila ang magiging gabay natin. Hindi ko kayang mawalan ka ulit. Hindi kita pababayaan."Si Cherry, na tahimik lang na nagmamasid sa mga bata, ay hindi rin nakaligtas sa mga damdamin na nagsisimula nang magbalik sa kanyang puso. Hindi na niya kayang ipagkait ang pagmamahal kay Jal. Ang mga sugat na natamo nila mula sa nakaraan ay hindi na hadlang upang magpatuloy.Cherry: (ngumiti ng bahagya, habang pinagmamasdan ang mga bata)"Kung ganito na ang magiging buhay natin, Jal, hindi ko na kayang isuko. Hindi ko na kayang magtakda ng mga hadla

Isang malamlam na gabi ng Disyembre, ang hangin ay may malamig na amoy ng taglamig, at ang buong bayan ay nag-aalab sa mga ilaw ng Pasko. Sa likod ng kanilang bahay, isang hardin na puno ng mga bulaklak at mga ilaw na kumikislap, si Jal ay matamang nakatayo sa harap ng isang luntiang puno, hawak ang isang maliit na kahon na naglalaman ng isang singsing na matagal nang pinapangarap ni Cherry.Hindi kalayuan, si Cherry ay abala sa pag-aalaga sa kanilang hardin, masaya sa mga simpleng sandali nilang magkasama. Matapos ang ilang buwan ng mga paghihirap at pagsubok, unti-unti ay nabuo na nila muli ang kanilang relasyon. Ang mga pangako ni Jal ay naging totoo muling nagsimula ang kanilang pamilya, at sa bawat araw na lumilipas, natututo silang magtulungan at magmahal ng walang kondisyon.Naglakad si Jal palapit kay Cherry, na abala sa pagtanggal ng mga patay na dahon sa isang halaman. May pagkabigla sa kanyang puso, ngunit hindi ito takot—pag-asa ito. Pag-asa na sa wakas, may pagkakataon pa

Pagkauwi ni Prescilla sa kanilang bahay, hindi niya kayang pigilin ang mga luha na dumaloy mula sa kanyang mga mata. Ang bigat sa kanyang dibdib, kahit alam niyang tama ang desisyon na maghiwalay na sila ni Jal, may mga piraso pa rin ng puso niyang naiwan sa lalaki na minsan niyang minahal. Lahat ng mga alaalang magkasama silang nagtulungan, mga pangarap na sabay nilang binuo, mga masayang sandali ng pagkakaisa—lahat iyon ay humaplos sa kanyang puso.Habang si Prescilla ay naglalakad sa loob ng bahay, ang mga luha niya ay patuloy na dumadaloy, walang hangganan. Hindi na niya kayang pigilan pa ang nararamdamang sakit. Ngunit hindi rin siya handang ipakita ito kay Miguel. Ayaw niyang makita ng anak ang kanyang pagluha, ayaw niyang makita ni Miguel na masaktan siya dahil lamang sa mga alaalang iyon.Naglakad siya patungo sa sofa, naupo nang malungkot at pinagmasdan ang mga gamit sa paligid. Minsan, naiisip niyang baka may mga pagkakataon na mas madali kung wala na lang silang nakaraan, k

Isang magandang umaga, sumik ang araw na puno ng pag-asa at pagnanasa. Ang kasal ni Jal Pereno at Cherry Jones ay isang okasyon na pinakahihintay ng buong pamilya at mga kaibigan, at ang simbahan ay pinalamutian ng mga puting rosas at makukulay na bulaklak, na tila nagsasabing, “Ito na ang pinakamatamis na simula.” Habang ang mga ulap ay dahan-dahang dumaan, ang hangin ay nagdadala ng amoy ng mga bulaklak at ang mga tunog ng kalikasan ay nagbigay daan sa kaligayahan ng lahat ng naroroon.Ang mga magulang ni Cherry, sina Ralph at Gemma Jones, ay matiyagang naghihintay sa kanilang mga upuan, ang mga mata ay puno ng pagmamahal at pagmamalaki. Si Ralph, isang matapang na ama, ay hindi matitinag. Ngunit sa kabila ng kanyang matibay na anyo, ang mga mata niya ay nagsisilibing dagat ng emosyon. Ang araw na ito ay isang tanda ng pag-iisa ng kanyang anak sa isang taong magmamahal at mag-aaruga sa kanya. Si Gemma, ang ina ni Cherry, ay napaka-simpleng babae ngunit ang kanyang mga mata ay sumasa