บททั้งหมดของ Caged by the Possessive Billionaire: บทที่ 151 - บทที่ 160

KABANATA 152Kahit sinabi ko sa kanya na wag gumawa ng kahit ano ay may sumilay pa ring ngiti sa aking labi lalo na ng marahan nitong inayos ang ulo ko para sumandal sa balikat niya. Hindi ko na namalayan ang oras dahil kahit hindi masyadong comportable matulog sa eroplano ay parang naibsan iyon dahil sa kanya. Ramdam ko rin ang kung anong itinakip nito sa aking tiyan, at ng magmulat ako ng mata ay nakita kong ito ang leather jacket na suot niya kanina. Kaya naman pagtingin ko kay Colton ay tanging white shirt na lang ang suot nito. Natititigan ko rin siya ngayon dahil nakaidlip ito sa kanyang upuan. Bukod sa itim sa ilalim ng mata niya ay walang pinagbago ang lalaking ito. “Hi, ma’am, would you like your lunch?” tanong ng flight attendant na bahagyang kinilig sa katabi kong lalaki. “Yes, please,” maikling wika ko at inirapan si Colton bago ako umayos sa aking kinauupuan. “Gising ka na agad? Did you sleep well Fily?” tanong nito sa akin na hindi ko sinulyapan. Ewan ko ba pero na

KABANATA 154Nang magmulat ako ng mata ko ay sumisilip na ang araw. Ngayon ay nakahiga na ako sa malambot na kama, hindi ko na nga alam kung paano ako napunta sa kwarto dahil sa sobrang antok. ”Hi, good morning!” masiglang bati ni Colton ng sumilip ito sa pintuan. Pagkakita niyang gising na ako ay nilakihan nito ang pagkakabukas ng pintuan at pinapasok na ang sarili kahit wala pa akong sinasabi. ”There’s no good in morning,” saad ko na lang at tumayo para naman magmumog dahil baka may amoy na yung hininga ko. ”Bakit? Malikot ba ang kambal? Or may sumasakit sa’yo?” nag-aalalang tanong nito sa akin at sumunod pa talaga sa CR. Kakasunod niya sa ‘kin ay muli kong nakita yuny bathtub at may naalalang nakaraan. Masarap na nakaraan. Feeling ko nga sa bathtub rin nabuo ang kambal dahil naging favorite niyang spot yun sa condo niya. Napaili

KABANATA 156Genuine Happiness”Can you stop laughing?” iritang tanong ko sa kanya dahil kanina pa ito tumatawa dahil nahihirapan ako sa pagkuha ng anggulo ko. Picture talaga ang unang ginawa namin habang kaunti pa lang ang tao. Nandito ako ngayon sa parang may path kung saan napapagitnaan ito ng mga well organized na cherry blossom trees. ”Fine, fine sobrang cute mo kase,” natatawa pa rin nitong wika kaya naman inirapan ko na lang at nagpatuloy sa paglalakad. Nandun naman si Colton sa likod ko habang kumukuha ng litrato kase gusto ko ng montage. At para makapili rin ako ng pwede kong I-post bilang pang 6 na buwan ng kambal. ”Did you get it? Maayos ba?” tanong ko sa kanya habang nakatalikod pa rin at kung ano-anong pose na ang ginawa ko para hindi pare-pareho sa pictures. ”Yes, yes don’t worry about your pictur

KABANATA 158”Ganun ka ba kagutom?” tanong bigla ni Colton ng makita kung paano ko nilantakan ang inorder niyang sandwhich para sa ‘kin. ”It’s so good kaya, I can’t resist e. Can we take out some later hm?” paglalambing ko na mabilis na tinanguan ng binata. ”Basta uubusin mo ha,” saad nito na mabilis ko lang tinanguan with matching thumbs up and ngiti sa kanya. Tumambay pa ata kami ng isang oras sa coffee shop na iyon dahil hindi rin naman madami ang customer nila nung araw na yun. Everything seems so fine, but I guess meron talagang mga bagay na sisira ng napakaganda niyong araw.”Tara na? Alam ko excited ka na pumunta sa Shibuya,” pang-aasar ni Colton habang inaalalayan ako patayo sa kinauupuan ko. Kahit tinatamad at parang gusto ko na lang panuorin ang mga taong dumadaan sa harap namin ay naisip kong minsan nga lang pala ako makapag Japan. Tumayo na rin ako habang nakahawak sa braso niya, mabuti at nilipat niya na din ng parking ang sasakyan kaya mabilis lang namin itong natan

KABANATA 160”Hindi ka na nagparamdam ulit sa Balabac kaya naman hindi ko alam na nakabingwit ka na pala ng ganito ka pogi,” wika ni Devon ng pabiro pero nabulunan ako dahil sa sinabi niya. ”Sobrang dami kasing nangyari nitong mga nakaraang taon kaya hindi na ulit ako nakabalik dun e,” palusot ko na lang at hindi na pinuri pa ang lalaking kanina pa ako hinihimayan ng hipon. Medyo nahiya rin ako dahil nandito ang fiancee niya pero harap-harapan niya kung puriin si Colton. Mabilis ko lang din naman na iwinaksi sa isipan ko ang mga sinasabi niya dahil ngayon na nga lang kami nagkita ganito pa ang iniisip ko. Baka dahil lang ‘to sa pagbubuntis ko kaya ang bilis ko mag-overthink ng mga bagay-bagay. Ilang minuto na rin kaming nakaupo dito sa Ce La Vi which is a restaurant here in Shibuya Sky. I already know this restau because isa talaga ito sa lumalabas sa feed ko everytime I search for a good place to eat. ”Would you like to introduce your fiancee? Sa sobrang busy natin mag-usap nakal