Semua Bab Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Bab 691 - Bab 700

CASSANDRA ‘CASSY’ VILLARAMA POV “Don’t tell me na nakalimutan mo na may usapan tayo kagabi na sasama ka sa akin ngayun sa opisina? What time is it? Tanghali na and you..nakahilata ka pa rin diyan? Come on, Cassandra, I know na pinalaki ka ng mga magulang mo na parang isang prinsesa pero magkaroon ka naman ng kahit na kaunting disiplina sa sarili mo!” mahabang litanya ni Neilson. Nagmumukha itong Daddy ko sa harapan ko ngayun na sobrang istrikto sa oras ng gising. “So? Ano ngayun? Tsaka, pwede ba Neilson, huwag kang feeling diyan….hindi ako umoo sa iyo kagabi na sasama ako sa office mo. Kung papasok ka ng maaga, umalis ka na. Huwag mo akong idamay lalo na at gusto ko pang matulog.” Yamot kong wika. Pagkatapos noon, muli akong nahiga sa kama pero naudlot din nang bigla na lang ako nitong hilain sa paa at at walang sabi-sabing parang isang sakong bigas na isinamapay sa balikat nito. Kaagad din naman akong nagkakawag bilang protesta. " Ano ba? Ano ang giagawa mo? Nababaliw ka n

NEILSON BRACKEN POVHINDI ko alam kung malas lang ba talaga ako or sadyang malas lang talaga dahil hindi ko talaga kayang sakyan ang ugali ng babaeng gusto ni Lolo na maging asawa koCassandra Villarama? Isa itong Villarama at aware akong maraming lalaking naghahabol dito. Mga lalaking nakakaangat din sa lipunan dahil nga sa dala nitong apelyedo at galing sa isang kilala at makapangyarihang pamilya.Kaya lang, tatlong araw…tatlong araw ko pa lang itong nakikilala pero shit…feeling ko, literal na matutuyuan ako ng dugo dahil sa pagiging pasaway at makulit ng babaeng itoImagine, unang encounter pa lang namin, nahimatay ako dahil sinipa ako sa bayag? Although, tinulungan pa rin ako nito at hinayaan na matulog sa sarili nitong apartment na hindi ko alam kung trip lang ba nitong tumira or may sapak talaga sa utak dahil ayun sa aking pagpapa-imbistiga, anim na buwan na daw na nanininirahan ang babaeng ito doon sa mumurahing apartment na iyun.Kakaibang trip sa buhay at alam kong kapag mag

NEILSON BRACKEN POV MABILIS na lumipas ang buong maghapon. Hindi ko alam kung ano ang problema pero shit....walang Cassandra ang dumating dito sa opisina ko. Naka-ready na ang mga papeles nito na kailangan nitong pirmahan. Hindi ko na din mabilang kung ilang beses na akong nagtanong sa aking secretary pati na din sa receptionist kung may dumating bang bisita at kung may naghahanap ba sa akin pero negative talaga. Wala as in wala! Wala sa sariling napakapa ako sa aking sugat sa aking noo. May nararamdaman pa rin akong kirot pero sinabi ng doctor kanina sa akin na wala naman daw problema. Oo, bago ako dumirecho dito kanina sa opisina, dumaan muna ako ng hospital para muling patingnan sa doctor ang kalagayan ng aking injury. Hindi naman sa wala akong tiwala sa ginagawang pagamot ni Cassandra sa akin pero parang ganoon na nga. Nasa ganoon ako kalalim na pag-iisip nang may bigla na lang kumatok sa pintuan ng aking opisina. Hindi ko mapigilan ang pagsilay ng ngiti sa labi ko n

CASSANDRA VILLARAMA "DONE and signed." nakangiting wika ko kay Neilson pagkatapos kong pirmahan ang mga dokumento na nasa harapan ko. Alam kong mainit ang ulo nito dahil late na nga akong dumating ng opisina pero ano ang magagawa ko. Pagkatapos ko kasing naligo kanina, tumawag si MOmmy sa akin at medyo matagal-tagal na pag-uusap ang naganap sa pagitan naming mag-ina. Paano ba naman kasi, katakot-takot na sermon ang narinig ko mula kay Mommy. Pinagalitan ako nito mula ulo hangang paa kaya naman todo din ang sorry ko Alam ko din naman kasi talaga ang mga pagkakamali ko at tangap ko iyun. "Good! By the way....hintayin mo akong matapos dahil may pupuntahan tayo." seryosong sagot nito sa akin. Wala sa sariling napatingin ako sa aking orasang pambisig at mabilis akong umiling lalo na at halos alas tres na pala ng hapon. "Bakit, saan tayo pupunta? Teka lang, hindi ako pwede. May sarili akong lakad, Neilson." seryosong sagot ko dito sabay tayo. "Cassandra..at saan ka na naman

CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA POV Saktong nakabalik kami sa high way nang bigla namang bumuhos ang malakas na ulan. Narinig ko pa nga ang malutong na mura ni Neilson dahil hindi rin nito inaasahan na uulan ng malakas habang ako naman ay tahimik lang na nakatitig sa labas ng bintana HIndi ko mapigilan ang mapabuntong hininga. Hindi kagaya kanina na mablis ang takbo namin ngayun naman, mabagal na ang takbo ng sasakyan. Paano ba naman kasi kahit na gabi na, traffic pa rin pala. Hindi ko alam kung epekto ba ito ng ulan or sadyang may aksidente lang siguro na naganap sa may unahan namin. Ano man ang dahilan, isa lang ang gusto kong mangyari ngayun. Iyun ay ang makabalik na ng mansion at makapagpahinga na. "Tsk, what the fuck! Ano ba? Kung saan naman nagmamadali." narinig kong wika ni Neilson. HIndi ko iyun pinansin at nanatili na akong tahimik. Wala na kasi akong balak na makipagtalo. Ubos na ang energy at mas maigi ng ganito. Para naman ligtas sa away "I think, we need to rest.