All Chapters of รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า: Chapter 61 - Chapter 70

“เจ้าคือ...” แม่ทัพหนุ่มหรี่ตามองคนที่กำลังพูด โดยที่มิรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนอันใดเลยกับการต่อสู้ที่เกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้ ซ้ำยังน่าจะอยู่ท่ามกลางเขตของศัตรูเสียด้วย “ท่านแม่ทัพ อย่าได้ระแวงไป วันนี้นายข้าเพียงมารับท่านกลับบ้าน ท่านหญิงหิวแล้ว ท่านมิกลับไปกินข้าวด้วย นางเลยโมโหหิวเล็กน้อยขอรับ” ต้าจินแม้จะพูดด้วยอารมณ์ขัน ทว่าในใจตอนนี้มิเป็นเช่นดังปากสักเท่าใดนัก แต่จะให้แสดงความร้อนใจให้แม่ทัพหนุ่มเห็นมากไป ก็เกรงจะทำให้สามีของผู้เป็นนายวิตกกังวลจนเกินไป “ข้าแค่กลับช้า มิได้บอกว่าจะไม่กลับไปเสียหน่อย” “ไยมิบอกฮูหยินตั้งแต่แรกเล่าขอรับ มาบอกแก่ข้าตอนนี้เห็นทีมีกี่หัวข้าก็มิอาจเพียงพอให้ท่านหญิงลงทัณฑ์” แม่ทัพหนุ่มลอบถอนหายใจเบา ๆ เขาเองก็พอจะจับอารมณ์ที่อีกฝ่ายซ่อนเอาไว้ได้เป็นอย่างดี แม่ทัพหนุ่มนั่งนิ่งเพื่อรวบรวมลมปราณขับพิษที่ถูกบีบบังคับให้กินลงไป “ท่านแม่ทัพ กินยานี้จะดีกว่านะขอรับ เรามิอาจช้าได้แล้ว ส่วนหนูที่ท่านแม่ทัพวางกับดัก ตอนนี้กำลังติดกับของฮูหยินอยู่ที่จวน หากท่านแม่ทัพต้องการตัว ข้าว่าเ

แต่เรื่องนี้ไม่สามารถให้ผู้อื่นตัดสินแทนเขาได้ แม่ทัพหนุ่มจำต้องจัดการกับคนตรงหน้าด้วยตนเอง นับว่าภรรยาของเขาเตรียมการมาเป็นอย่างดี ที่ให้เยี่ยนเหนียงถ่วงเวลาให้แก่เขาไปมากพอสมควร เสร็จจากเรื่องหนูสกปรก ก็คงเป็นการเตรียมชีวิตของเขาให้รอดจากการลงทัณฑ์จากภรรยา เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยาม ทุกอย่างจึงสงบลงได้ จ้าวข่ายขบกรามแน่น เขารู้บทลงโทษของกองทัพดี การที่แม่ทัพหนุ่มผู้นี้ไว้ชีวิตเขา มิใช่เมตตาแต่เพื่อสาวให้ถึงคนอยู่เบื้องหลังเมืองหลวง ณ จวนองค์ชายสี่เสวียนอี้ เสียงจากด้านนอกทำให้คนที่กำลังเสพสุขอยู่กับเหล่าสนม จำต้องหยุดทุกกิจกรรมเอาไว้ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ร่างสูงก้าวพ้นประตูห้องออกมายังด้านนอก สิ่งที่เห็นอยู่ในตอนนี้คือ ทหารจากวังหลวงกำลังยืนล้อมเรือนของเขาเอาไว้แล้ว “บังอาจ! พวกเจ้าคิดจะทำสิ่งใดกัน” “ทูลองค์ชาย ฝ่าบาทมีรับสั่งให้คุมตัวองค์ชายเข้าวังพ่ะย่ะค่ะ” “เรื่องอะไรกัน” “กบฏ” “บังอาจใส่ความข้า” นิ้วเรียวสั่นระริกชี้ไปยังคนพูด ชายหนุ่มรู้สึกว่าภัยครั้งนี้ คงยากที่จะร

ยามค่ำคืน ณ สกุลกั้ว ร่างงามยืนนิ่งมองไปยังศาลาริมน้ำเบื้องหน้า มือบางอดไม่ได้ที่จะเคลื่อนช้า ๆ ไปตามเรือนร่างของตนเอง ด้วยความรู้สึกอันวาบหวาม เมื่อภาพตรงหน้าไม่ต่างจากยากระตุ้นกำหนัด ที่นางไม่เคยได้รับการปลดปล่อยสักครั้ง เสียงลมหายใจระอุร้อน ถูกเป่าออกจากเรียวปากอวบอิ่มช้า ๆ เพื่อไม่ให้คนที่อยู่บนศาลาได้ยิน “อะ...อ๊า....โอ้วววว นายท่านตรงนั้นเจ้าค่ะ ซี๊ด! ข้าเสียวยิ่งนักอ๊า!!!” หญิงสาวครางกระเส่า พรางเร่งเร้าให้ชายหนุ่มสนองความสุขของนางให้มากกว่านี้ สะโพกงอนงามยกขึ้นรับกับเรียวปากหนาที่กำลังแนบชิดอยู่กับเนินเนื้อขาวอวบ ที่เกลี้ยงเกลาราวทารกแรกเกิด มือนุ่มสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกดำ ก่อนจะเพิ่มแรงกดให้ใบหน้าของชายหนุ่มแนบชิดมากขึ้น กั้วฉางเอินดูดซับปลายเกสรที่ซ่อนอยู่ภายในกลีบบางอย่างเนิบช้า ยิ่งเสียงหวีดร้องของหญิงสาวดังมากเท่าไหร่ ชายหนุ่มยิ่งจงใจที่ระรัวลิ้นยังเกสรสวาทสลับลากขึ้นลงตามร่องสวาท โดยที่นิ้วเรียวสอดเข้าออกรูฉ่ำแฉะไปพร้อม ๆ กัน “มะ...ไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ อ๊า...โอ้ววว...กรี๊ดข้าเสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อ๊า...เร

หลังจากคืนนั้นฮูหยินน้อยเมี่ยวอี้ ถึงกับจับไข้อยู่หลายวัน แน่นอนว่าเรื่องในจวนคือสิ่งที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง เพราะนายท่านกั้วฉางเอินเป็นคนเด็ดขาด ทุกอย่างในบ้านหาได้มีเล็ดรอดออกสู่ภายนอก สามีของนางที่เป็นเพียงบุญธรรม ได้จากไปทั้งที่ยังไม่ทันมีทายาท นายท่านกั้วที่ไม่อาจมีลูกได้ จึงทำได้เพียงปล่อยให้เป็นไปตามชะตากรรม บุรุษผู้นี้ภายนอกดูสุขุมนุ่มลึก ทว่ากลับมากด้วยแรงปรารถนายิ่งนัก จะว่านางทำผิดศีลธรรมหรือไม่นั้น หากนับตามความเป็นจริงสามีของนางตายแล้ว และไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันกับกั้วฉางเอิน แค่เขาให้นางอยู่ที่นี่มาจนถึงตอนนี้ นับว่าเขามีน้ำใจมากแล้ว ส่วนการเติมเต็มที่นางไม่เคยได้รับ ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ผิดอันใดหากนางจะเปลี่ยนจากหญิงหม้ายมีสามีอีกสักครั้ง ในเมื่อเขาเองก็ไม่มีใครเคียงกาย นอกจากสาวใช้ที่เป็นเพียงนางบำเรอ นางก็แค่ทำให้ตนเองก้าวมาอยู่ในจุดที่เหมาะสมจะเป็นไรไป แอ๊ด...เสียงเปิดประตูในยามนี้ ย่อมไม่ใช่สาวใช้อย่างแน่นอน เมื่อนึกได้ว่าอาจเป็นคนที่นางกำลังนึกถึง ใบหน้างามก็พลันเห่อร้อน หญิงสาวมองไปยังทิศทางของเสียง แสงเทีย

“กำจัดพวกมันซะ!” “ขอรับ” พ่อบ้านรับคำผู้เป็นนาย ก่อนจะลากร่างสูงของผู้ช่วยตนออกไปอย่างไร้ปราณี เมื่อประตูปิดสนิท กั๋วฉางเอินได้ช้อนอุ้มร่างอ่อนระทวยขึ้นสู่อ้อมแขน ชายหนุ่มรีบก้าวยาว ๆ ไปเตียงกว้างด้านใน“ท่านพ่อ มือท่านไยอบอุ่นเช่นนี้”เมี่ยวอี้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ทว่ามันสื่อถึงความหมายอย่างชัดเจนยิ่งนัก“หึ ๆ มิพออีกหรือ”กั้วฉางเอินเอ่ยถามคนที่กำลังลูบไล้ตามแผ่นอกของเขา ราวงูเลื้อยก็มิปาน“อืม!”เสียงตอบรับในลำคอ ทำให้ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะวางร่างอวบอิ่มลงบนเตียงกว้าง ร่างสูงไม่คิดที่จะเร่งร้อนในทุกการเล้าโลม แต่ครั้งนี้เขาคงเลี่ยงไม่ได้อีกเช่นเคยเพราะสิ่งที่หญิงสาวได้รับมันคือยาปลุกกำหนัดชนิดรุนแรง หากเขาไม่ช่วยให้นางปลดปล่อย คงเป็นอันตรายต่อชีวิตของนางเป็นแน่จมูกคมฝังลงยังซอกคอขาวเนียน ที่มีกลิ่นหอมของดอกหลันฮวา มือบางของเมี่ยวอี้ลูบไล้ตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม ด้วยฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดกระตุ้นให้หญิงสาว ไม่รู้สึกขัดเขินต่อการเล้าโลมชายหนุ่มกั้วฉางเอินบดเบียดกายลงทาบทับร่างงาม ชายหนุ่มจูบซับซอกคอหอมกรุ่นทั้งซ้ายขวาสลับไปมา เมื่อมือบางที่กำลังลูบไล