Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ のすべてのチャプター: チャプター 381 - チャプター 390

[SALAMDU : SIDE]ผมเพิ่งอายุยี่สิบห้ามาสักพักหลายปีที่แล้วผ่านไรมามากสำหรับผม ตอนนี้ผมเริ่มมีอู่เล็กๆ เป็นของตัวเองแล้วสั่งงานลูกน้องเอง หนึ่งปีเปลี่ยนไรผมไปหลายอย่าง นิสัยหัวร้อนเหมือนเดิมผมเลิกเรียน ปวช. ไปยาวๆ แล้วไม่เรียนต่อ ผมทำงานรวดเดียวเลยหนึ่งปีนิ้งกับผมหมั้นกัน ย้ายมาอยู่ด้วยกันเมื่อกลางปีที่แล้ว ตอนนี้เธออายุยี่สิบสอง เราพร้อมมีลูกกันแล้วว่ะตอนนี้ผมบอกเธอตลอดว่าอยากได้ลูกสาว“กี่ขีดวะ” ผมถามตอนที่นิ้งออกมาจากห้องน้ำ เธอใส่ชุดผม เมื่อคืนเราทำลูกกันทั้งคืน เอาจริงๆ ผมปล่อยในมาสี่ห้าเดือน“... ขีดเดียวเอง”แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าลูกจะมา“ไม่ท้องอีกแล้วเหรอวะ” ผมทำหน้าเซ็ง “เราปล่อยกันมาสี่ห้าเดือนละนะ”“เราไม่รู้” นิ้งพูดกับผม หลังๆ มาผมมีเวลานิดนึง กลับมานอนก็ทำลูกกับเธอ ตื่นก็ไปทำงานนิ้งก็มีน้อยใจบ้างเรื่องไม่ค่อยเจอ แต่อยู่ด้วยกันแล้วเธอทำไรไม่ได้มากผมต้องทำงานอยู่แล้ว“ไปแอบกินยาคุมตอนไหนปะ” ผมถามเธอ เผื่อเธอลืม เพราะช่วงแรกๆ เธอกินเพราะยังไม่อยากมีลูก“เราไม่รู้อ่ะ ทุกครั้งก็ไม่ได้กินยาคุมแล้วนะ” นิ้งพูดกับผม เธอทำสีหน้าเหมือนง่วงๆ “... เมื่อคืนฉลามก็ทำเราทั้งคืน”“เหนื

ผมมาถึงห้องทั้งที่สภาพเมาๆแม่งกรึ่มๆ นิดหน่อย ก็ไม่ได้ถึงกับเมามาก ยังพอครองสติได้อยู่ผมเปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่านิ้งกำลังนั่งดูทีวี ใจผมแม่งโล่งขึ้นมานิดนึง สรุปคือยังไม่ไปฉี่ใช่ปะ โอเค ผมจะได้ไม่ต้องกังวล“อ้าว ฉลาม” นิ้งหันมามองผม ผมชะงักไปเมื่อเห็นว่าในมือเธอมีมะม่วงอยู่ ร่างเล็กกำลังเคี้ยวตุ่ยๆ “ไม่ใช่ไปกินเหล้ากับเพื่อนหรอกเหรอ”“กินไรอ่ะ” ผมเลิกคิ้วถาม ไม่ได้ตอบตรงกับคำถามของนิ้ง“มะม่วงเปรี้ยวอ่ะ” เธอตอบ “ทำไมเหรอ?”“กินด้วยดิ”“อื้อ มานั่งนี่สิ” ผมปิดประตูล็อกกลอนแล้วเดินไปนั่งกับเธอ ผมเห็นนิ้งลูบท้องตัวเองเบาๆ ตอนที่ส่งจานใส่มะม่วงมาให้ผม“วันนี้ได้ไปฉี่ปะ” ผมถามตรงๆ ยังไม่จบเรื่องนี้จนได้ แล้วยัดมะม่วงเข้าปากเปรี้ยวได้ใจ“ปกติก็ต้องเข้าห้องน้ำอยู่แล้วนะ”“มีเลือดตกลงมาปะ”“มะ... ไม่มีนี่” เธอมองหน้าผมเหมือนงงๆ ที่จู่ๆ ผมก็ถามเรื่องนี้ “นี่กลัวอะไรอยู่เหรอ”“ก็ลูกน้องเราบอกว่าเมียเคยเข้าไปฉี่แล้วแท้งลูก”“...”“ก็เลยรีบกลับมาดู”“ฉลามนี่เกินไปแล้ว” เธอบ่นอุบ “เราระวังตัวอยู่แล้วล่ะ ไม่แท้งหรอก”“ระวังตัวจริงปะเหอะ” ผมแซวเธอ แล้วเอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบาๆ“อื้อ”“งี้เราก็ทำกั

ผมที่ได้ฟังที่เจ๊เล่ามาทั้งหมดก็ตกใจว่ะ หลังจากที่ตัวเองเผลอปล่อยคำพูดไม่ดีใส่เพศแม่ไปหมดก็อกเอาจริงๆ ตอนแรกเจ๊กับผู้หญิงคนนั้นก็ตกใจไปสักพัก ก่อนที่เจ๊จะมาเล่าให้ผมฟังว่าเธอคือเมียผมที่กำลังท้องอยู่ เธอไม่ร้องไห้เลย มองหน้าผมเหมือนยังไม่เชื่อว่าผมจำเรื่องเธอไม่ได้เธอชื่อคะนิ้งหน้าตาน่ารักชิบหายเหมือนตุ๊กตา แถมเป็นเมียผมด้วยเจ๊บอกว่าผมโดนเหล็กกระแทกหัวอย่างแรงจนสมองเสื่อมไปบางเรื่อง ตอนนี้เจ๊แจ้งตำรวจแทนผมแล้วให้ตามจับคนร้าย เป็นหนึ่งในลูกน้องผมเอง ผมจำลูกน้องคนนั้นไม่ได้ พอๆ กับที่ตำรวจเองก็ตามจับไม่ได้เพราะกะจะรอเบาะแสจากผม แต่ก็ไม่ได้อะไร เหมือนความทรงจำเรื่องเมียกับเรื่องไอ้เหี้ยนั่นน่าจะหายไปหมดถ้าเธอมาพูดเองผมคงไม่เชื่อ แต่เจ๊มาพูดแบบนี้ คงต้องเชื่อว่ะว่าเป็นเมียผมจริงๆ“มึงจำเมียไม่ได้งี้แล้วจะทำไงวะ” ผมมองหน้าเจ๊ รู้สึกมึนๆ ไปหน่อยหลังจากฟังความจริง อะไรๆ มันไหลเข้าหัวเยอะเกินจนผมแม่งเกินจะรับไหว แล้วเผลอไปพูดว่าจำไม่ได้กับเมียตัวเองด้วย“กูไม่รู้” ผมมองหน้าคนชื่อนิ้งที่มองหน้าผมกลับ เธอก้มหน้าลงทำหน้าเศร้า ผมกลืนน้ำลายเอื้อก “แต่เดี๋ยวก็จำได้มั้ง เมียกับลูกกูเลยนะ”“นั่

ผมมองเธออย่างเคลิ้มๆ ก่อนที่จะหักนิ้วเรียกสติตัวเองกลับมา ผมมองซ้ายมองขวาเพราะมีแค่ตัวกูเอง กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนที่จะช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มแล้วเอาไปวางไว้บนเตียงทำเหมือนนิ้งแม่งมีผัวละอ่ะ ทั้งที่ผัวที่ว่าก็คือตัวกูเองตอนผละออกไปจะไปกินมาม่าต่อ ผมเผลอจ้องหน้าเธอตอนนอน รู้สึกดีจนเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอเบาๆแก้มโคตรนิ่มหมับ“... ฉลาม” ผมชะงักเมื่ออยู่ดีๆ ร่างเล็กก็ลืมตาขึ้นมาแล้วคว้ามือผมไว้ เธอคลี่ยิ้ม“...”“เรารักฉลามนะ”ผมนิ่งไป มือที่เธอคว้าไว้กำหมัดแน่นจนสั่นทนไว้สิวะ“โอเค”อย่าคิดปล้ำเมียที่เพิ่งรู้จักกันวันแรกนะมึง ไอ้หลามเช้าวันต่อมา ผมซื้อของกินให้นิ้งแล้วหนีไปทำงานที่อู่เพราะไม่อยากประจันหน้าเธอผมยอมรับว่าจำเหี้ยไรไม่ได้เลย แล้วเธอก็เสือกน่ารักมากจนผมทำตัวไม่ถูกบ่อยๆผมยังบอกไม่ได้ว่าชอบมั้ย แค่คิดว่าน่ารัก ถ้าถูกใจผมจะจีบ แต่นี่ผมแม่งยังไม่รู้“ความจำพี่กลับมาดียังครับ”ลูกน้องผมเดินมาถามตอนที่ผมพักงานอยู่ที่อู่ ผมหันไปมองมัน แล้วแค่นหัวเราะ“จำเมียตัวเองไม่ได้เรียกว่าความจำดีมั้ยวะ” ผมถามมันเพราะอยากรู้จริงๆ ไม่ได้กวนตีน“ก็ไม่น่าจะดีนะพี่” มันพูด “เรื่องเมียนี่ผมว่าสำคัญนะ

ผมตีหน้าเซ็ง“หยุดร้องแล้วเนอะ” นิ้งพูดกับเจ๊หลังจากที่ไล่ผมออกมายืนนอกห้องแล้วกล่อมลูกกันเอง ผมแอบๆ เนียนเข้ามาดูข้างใน แต่ก็แอบเซ็งที่ลูกไม่ได้ดูดนมที่เต็มไปด้วยดีเอ็ชเอจากอกผมมันเป็นความคิดที่เหี้ยตรงไหนวะ“ขออุ้มลูกบ้าง”“ฉลามกลับไปนอนที่ห้องตัวเองได้แล้วนะ” นิ้งหันมาพูดกับผมที่ยื่นมือจะขอลูกยิ้มๆ หลังจากลูกอารมณ์ดีเธอก็อารมณ์ดีไปด้วย เห็นบอกที่นมไม่ไหลเพราะนิ้งเครียด ตอนนี้พอดีขึ้นลูกถึงได้กินผมมองลูกตาละห้อย ก็ผมแม่งอยากกอดลูก“ขออุ้มลูกหน่อยดินิ้ง”“เมื่อกี้ก็อุ้มแล้วลูกร้องนี่ พอได้แล้วล่ะ” นิ้งพูดกับผม แล้วผมก็ลูบหน้าตัวเองแรงๆโถ่“น่า ขอหน่อย นิดนึง”“นิดนึงนะ” นิ้งพูดกับผม ผมแม่งฉีกยิ้มอย่างดีใจ ในขณะที่เดินเหมือนหมาผู้ซื่อสัตย์ไปรับลูกมาจากอ้อมแขนนิ้งแต่พอมาอยู่ในอ้อมแขนผม ลูกแม่งร้องไห้ออกมาทันที“กูว่าเหมือนลูกไม่ถูกกับมึง” เจ๊พูด ในขณะที่มันรับมาอุ้มต่อจากผม แล้วลูกผมแม่งไม่ร้องสักแอะ “อยู่กับกูกับน้องนิ้งก็ไม่ร้องนะ”“...”“ที่ว่าลูกสาวจะรักพ่อน้อยกว่าแม่นี่ท่าจะจริงว่ะ”เหี้ยพูดจริงอ่ะผมนั่งเซ็งอยู่ที่ห้องตัวเอง เพราะยังต้องรักษาแผลที่หัวเลยยังได้อยู่ที่โรงบาลเป