All Chapters of พี่เขยครับผมรับไม่ไหว: Chapter 111 - Chapter 120

145 Chapters

ตอนที่ 111

ผมไม่รอรี รีบวิ่งออกไปคว้าท่อนไม้ขนาดเท่าแขน วางอยู่ข้างรั้ว ซึ่งบังเอิญเหลือบตาไปเห็นพอดีเพราะรู้ดีว่าผู้ชายตัวเล็กๆ อย่างผม ไม่มีทางที่จะสู้ผู้ชายตัวใหญ่ยักษ์อย่างพวกมันได้ แม้จะตัวต่อตัวก็เถอะ เพราะว่าไอ้สองคนนี้ตัวใหญ่มาก รูปร่างมันบึกบึนเหมือนนักกล้าม และยังมีตั้งสองคนสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่ากำลังจะวุ่นวายบานปลายขึ้นทุกที ทำให้ผู้ชายที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ภายในรถอย่างใจเย็น ต้องก้าวลงมาจากรถเบนส์สีเงินคันหรูพร้อมกับชายสูงวัยอีกคนผมตกใจ…จ้องมองชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำ ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาสะดุดตาเหมือนลูกครึ่งฝรั่ง “พ่อมึงเป็นหนี้พ่อกูโว้ย… พ่อมึงเอาบ้านมาจำนองไว้กับกูหลายปีแล้ว ทั้งต้นทั้งดอกไม่ยอมจ่ายมาเกือบปี นี่กูไม่ยึดบ้านก็นับว่าบุญนักหนา ตามกฎหมายกูมีสิทธิ์ยึดบ้านและที่ดินได้เลย… เอาเอกสารให้พวกมันดู… ”ชายหนุ่มหน้าฝรั่งร้องสั่งผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหลัง ท่าทางของชายสูงวัยคนนี้ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นทนาย“ครับคุณเจมส์… ” จริงอย่างที่ผมคิด…ทนายรีบเปิดแฟ้มโชว์เอกสารสัญญาการกู้ยืมมาตรงหน้าของผม เพื่อให้เห็นว่าได้ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
Read more

ตอนที่ 112

“ได้ครับ… ” ถึงขั้นนี้แล้ว ผมจำต้องยอมรับข้อเสนอ ในวันที่ทางเลือกเหลืออยู่น้อยเต็มทีตอนนี้ขอเพียงแค่บ้านไม่โดนยึด ไม่งั้นพ่อกับแม่ของผมจะไม่มีที่ซุกหัวนอน “ชลล์… เอ็งคิดดีแล้วหรือลูก… ” แม่เรียกชื่อผม…รีบท้วงด้วยความตกใจ เสียงของแม่สั่นเครือคล้ายจะร้องไห้… ผมเข้าใจว่าแม่ห่วงที่ผมจะต้องไปอยู่บ้านเจ้าหนี้ “ผมเป็นผู้ชายครับแม่… งานรับใช้คงไม่มีอะไรหนักหนาเกินกว่าที่ผมจะทำได้ แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ” แม้จะกลัว… แต่ผมจำต้องซ่อนความอ่อนแอไว้อย่างมิดชิด เอื้อมมือมากุมมือของแม่มะลิ กล่าวให้แม่สบายใจ “มึงต้องไปวันนี้เลย… ” เจ้าหนี้กล่าวเสียงดัง แม่มะลิจ้องมองหน้าผมด้วยความตกใจ “เอ่อ… คุณคะ… มันไม่เร่งรัดไปหน่อยหรือคะ” แม่ตวัดสายตามองร่างสูง รู้สึกว่าเงื่อนไขนี้มันฟังดูแปลกๆ พิกล “ใช่… ต้องไปเดี๋ยวนี้… ” ทนายความร่างท้วมตอบ “แล้วลูกฉันจะต้องไปอยู่นานแค่ไหน… ” เสียงของแม่เริ่มอ่อนลง “อย่างน้อยก็หนึ่งเดือน… หรือจนกว่าจะหาเงินมาใช้หนี้ที่ค้าง… ” เจ้าหนี้หน้าหล่อที่ล
Read more

ตอนที่ 113

ในเวลาต่อมาเกือบชั่วโมงที่ผมนั่งรถมาด้วยอาการใจหวิวๆ แปลกๆ มาตลอดทาง… จนกระทั่งถึงบ้านของเจ้าหนี้ผมตะลึงมองบ้านหลังใหญ่…ช่างดูกว้างขวางและใหญ่โตมาก ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว้างหลายไร่ รอบๆ โอบล้อมไว้ด้วยป่าเขาเขียวขจีนี่ควรจะเรียกว่า ‘คฤหาสน์’ น่าจะเหมาะสมกว่า ผมอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าของบ้านหลังนี้จะต้องมีเงินทองมากมายมหาศาลขนาดไหน จึงสามารถสร้างบ้านได้ใหญ่โตอลังการปานนี้บ้านหลังนี้สวยงามมาก… ไม่สิ… ผมควรเรียกมันว่าคฤหาสน์ผมกวาดสายตาแลไปรอบๆ อาณาบริเวณของคฤหาสน์ และสิ่งที่สะดุดตาอย่างจัง ก็คือประติมากรรมทองเหลืองตั้งอยู่บนฐานซีเมนต์ท่ามกลางสระน้ำ โอบล้อมไว้ด้วยดอกบัวหลากสีสัน เป็นรูปผู้ชายร่างกำยำ เนื้อตัวบึกบึนล่ำสันไปด้วยมัดกล้ามสง่างาม ยืนอวดเรือนร่างเปลือยเปล่าท้าฟ้าท้าลม เห็นลำอวัยวะเพศดุ้นใหญ่สะดุดตา ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม “คนใช้คนใหม่… ลุงแสงช่วยดูแลให้ที” ผู้ชายที่ชื่อเจมส์สั่งไว้เพียงสั้นๆ เมื่อลงจากรถ “ครับนาย… ” ผู้ชายวัยกลางคนที่ชื่อลุงแสงก้มศีรษะรับคำด้วยท่าทางสุภาพนอบน้อมต่อนาย แล้วพาผมมาที่เรือนนอนของคนรับใช้คนรับใช้…
Read more

ตอนที่ 114

ผมได้คุยกับลุงแสง… จึงรู้ว่าแกเป็นหัวหน้าคนรับใช้ในบ้านหลังนี้ ลุงแสงแจกแจงหน้าที่รับผิดชอบให้ฟังว่าคนใช้ในบ้านหลังนี้จะต้องทำงานอะไรบ้างในแต่ละวัน จากนั้นลุงแสงก็พาผมเดินดูหลายๆ จุดในบ้าน“ที่นี่มีนายหลายคน นายท่านพักอยู่เรือนไม้สักหลังใหญ่โน่น ส่วนคุณเจมส์อาศัยอยู่ในเรือนทางปีกขวา พื้นที่ด้านในถ้าไม่มีใครเรียกใช้… เอ็งก็ไม่ควรย่างกรายเข้าไปยุ่มย่ามอย่างเด็ดขาด… จำไว้… ”ลุงแสงอธิบายคร่าวๆ… ผมเห็นว่ามีบางอย่างซึ่งเป็นเรื่องแปลกของบ้านหลังนี้ จึงเอ่ยถามออกมาโดยลืมคิดว่าอาจจะเป็นการละลาบละล้วง“แล้วที่นี่ไม่มีคนงานผู้หญิงเลยหรือครับลุง… ”ที่ต้องถาม…ก็เพราะผมสังเกตเห็นว่าคนรับใช้ที่เดินผ่านไปมาล้วนเป็นผู้ชายหล่อล่ำทั้งนั้นทุกคนสวมชุดฟอร์มคนใช้เหมือนกันหมด คือเสื้อผ้าฝ้ายคอกลมสีขาว แขนสั้น มีกระดุมยาวลงไปตลอดแนวสาบเสื้อ และช่วงล่างเป็นกางเกงขาก๊วยสีน้ำตาล“ใช่… คฤหาสน์หลังนี้มีแต่ผู้ชาย… ”ลุงแสงตอบเพียงสั้นๆ… จากนั้นก็พากันเดินกลับมาที่เรือนคนใช้ ผมรู้สึกประหลาดใจกับประโยคที่ว่า ‘ในคฤหาสน์หลังนี้มีแต่ผู้ชาย… ’สิ่งที่ได้ฟังจากปากของลุงแสง…ไม่ได้ช่วยไขข้อสงสัยทั้งหมดขอ
Read more

ตอนที่ 115

“ไอ้แสง… ”เสียงนายท่านคีรีเรียกลุงแสง แต่สายตายังไม่ละจากผม“ครับนาย… ”ลุงแสงรับคำ “ไอ้เด็กคนนี้มันหน้าตาดีนะ… อีกเดี๋ยวมึงสั่งให้มันขึ้นมานวดให้กูหน่อย… มาที่ห้องกูเลยนะ… ” นายท่านคีรียกด้วยกาแฟขึ้นซด ตาจ้องเขม็งมาที่ผม ตอนนั้นผมแกล้งทำไม่รู้ ทั้งที่แอบรู้สึกตกใจ ยืนรดน้ำต้นไม้ต่อไปเหมือนไม่ได้ยินที่ลุงแสงกับเจ้าของคฤหาสน์พูดคุยถึงตัวผมในเวลาต่อมาเกือบยี่สิบนาทีผ่านมา ผมรู้สึกตกใจ เมื่อรู้จากลุงแสงว่าจะต้องขึ้นไปรับใช้นายใหญ่ของบ้าน“นวด… เอ่อ… ผมไม่เคยนวดนะครับ… ”ผมแสดงสีหน้ากังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด รู้สึกหนักใจ แต่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง“ก็นวดเท่าที่เอ็งจะนวดได้… ไม่ต้องกลัวอะไรนัก… ไม่มีอะไรยากเย็นหรอกน่ะ จำเอาไว้ว่าแค่ตามใจนายท่านแล้วทุกอย่างจะง่ายขึ้นมาก… ”ลุงแสงพูดแปลกๆ…จากนั้นก็พาผมไปส่งยังเรือนไม้สักทองหลังใหญ่ ซึ่งเป็นที่พักของนายท่านคีรีครู่ต่อมา“นายครับ… ผมพาเด็กมาส่งครับ… ” เมื่อบานประตูไม้หน้าห้องเปิดออกมา ลุงแสงกล่าวพลางค้อมศีรษะแสดงความนอบน้อมให้ผู้เป็นนายที่เดินมาเปิดประตู ตอนนั้นผมยืนอยู่ข้างหลังลุงแสง ตัวลุงแสงใหญ่มากจนบังร่างน้อยๆ
Read more

ตอนที่ 116

แต่อาจเป็นเพราะเบ้าตาที่ลึก จึงดูน่ายำเกรง และแผงหนวดสีดอกเลาเป็นแพหนาคาดไว้เหนือริมฝีปากนั่นเอง… ที่ทำให้ชายผู้นี้ยิ่งดูน่าเกรงขาม “น่ารักนะเรา… ” นายท่านคีรีชมออกมาตรงๆ ค่อยๆ ถอดเสื้อของตัวเองจนเหลือแต่กางเกงแพร อวดเรือนร่างกำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้าม “ผิวดีมาก… ” นายท่านชม… ก่อนจะทำให้ผมตกใจเพราะมือใหญ่ค่อยๆ เอื้อมมาไล้ลูบอกผม ผมพยายามเบือนหน้าหนีมืออีกข้างที่ไล้ลูบแก้มข้างหนึ่งของผมเบาๆ “ผิวขาวจั๊วะและตูดงอนๆ แบบนี้กูชอบนัก… ” นายท่านคีรีกระตุกยิ้ม มองผมด้วยสายตาของสัตว์นักล่าที่กำลังมองเหยื่อ “มานี่… ” นายท่านสั่งเสียงเข้ม… โอบเอวผมขึ้นมานั่งลงบนเก้าอี้ที่มีรูปทรงประหลาด มองดูเผินๆ มันเหมือนเก้าอี้สำหรับนั่งตัดผมแบบโบราณทั่วไป ก่อนจะมารู้ในภายหลังว่าเขาเรียกมันว่า ‘เก้าอี้นายพราน’ “นั่งลง… วางเท้าไว้ตรงนี้… วางมือไว้ตรงนี้” เขาสั่งอีก… ผมตกใจ ทว่าใบหน้าเข้มดุและน้ำเสียงทรงอำนาจของนายท่าน ก็ทำให้ผมยอมทำตามอย่างว่าง่าย และในทันทีที่วางเท้าลงบนที่เหยียบ
Read more

ตอนที่ 117

“บ้าเอ๊ย… ” ผมสบถออกมาเบาๆ ขณะที่ภายในใจกำลังเต้นแรงระทึก รู้สึกหวาดกลัวและตื่นเต้นกับสิ่งที่ตัวเองกำลังจะได้เจอในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า“เดี๋ยวข้าจะทำให้เอ็งสนุก… ”เมื่อเดินกลับเข้ามา นายท่านคีรีกล่าว สืบเท้าเข้ามาใกล้ เอื้อมมือเข้ามาเชยคาง พินิจใบหน้าผม“น่ารักแบบนี้ป๋าชอบ… ”นายท่านคีรีค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อของผมออกทีละเม็ดแล้วแหวกออกจากกันแคว่ก…“อ๊ะ… ”ผมตกใจ ไม่คิดว่าจะต้องมาเจออะไรแบบนี้“ผิวขาวเนียนแบบนี้ป๋าชอบ… ”นายท่านคีรีตาวาว จ้องมองเนินอกของผมที่อวดความเกลี้ยงเกลาขาวเนียน สะท้อนกับแสงไฟสีเหลืองนวลสาดลงมาจากเพดานนายท่านเอามือกดสวิตช์ที่ด้านข้างของเก้าอี้ ทำให้ขาผมแยกออกจากกัน จากนั้นแทรกลำตัวเข้ามายืนตรงกลาง คว้ากรรไกรคมวับที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ กันนั้น เอามาตัดกางเกงของผมออกทีละชิ้นอย่างใจเย็นจนไม่เหลือชิ้นดี“อ๊ะ… ”ผมตกใจ จ้องมองกางเกงขาสั้นที่โดนตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนไม่เหลือสภาพตอนนี้ทั้งตัวของผมเหลือแค่เพียงกางเกงในตัวเดียวปกปิดอวัยวะเพศเอาไว้“ไม่นะครับนายท่าน… ”ผมเรียกคุณคีรีตามที่ลุงแสงบอก กรรไกรแหลมคมกำลังขยับเข้ามาตรงกึ่งกลางกายของผม“ถ้าไม่อยากเจ็
Read more

ตอนที่ 118

“งืออออ… ไม่นะครับ… ”ผมอุทานออกมาด้วยความกลัว…นายท่านคีรีเอื้อมมือมากดสวิตช์ที่ข้างเก้าอี้อีกครั้ง คราวนี้มันดันเข่าสองข้างของผมจนง่ามขาแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มชิดลำตัว ง่ามขาแบะอ้าจนเห็นรูทวารขมิบเป็นจีบ“โอ๊ว… อย่าบอกนะว่ายังซิง ว้าว… รูยังเป็นสีชมพูอยู่เลย… ยังไม่เคยโดนทะลวงตูดใช่ไหม… ”หัวคิ้วของนายท่านชิดเข้าหากัน ตาจ้องมองรูน้อยๆ ของผมอย่างประหลาดใจ“ไม่เคยครับ… อย่าทำแบบนี้นะครับ… ผมไม่ใช่เกย์ครับ… ท่านเข้าใจผิดแล้ว… ผมไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านเข้าใจ… ”ผมพยายามหาเหตุผลมาหยุดยั้งความอุบาทว์ที่เจ้าของคฤหาสน์กำลังจะยัดเยียดให้“เป็นหรือไม่เป็นนั่นไม่ไม่เกี่ยว… เอาเป็นว่าถ้าเราเสียว… เรามีความสุข… มันก็คือความสุข… ไม่เห็นจะต้องแบ่งแยกว่าเป็นแบบนั้นเป็นแบบนี้… ”นายท่านคีรีสรุปราวกับว่าสิ่งที่กำลังจะทำกับผมนั้นเป็นเรื่องธรรมดา“แต่ผมไม่มีความสุขแน่ๆ… ผมไม่ใช่… และผมก็ไม่ชอบ… ผมมีแฟนครับ… ”ผมพยายามยืนยันว่าผมไม่ใช่อย่างที่เขาคิด จู่ๆ ภาพของหมวยก็ผุดวาบเข้ามาในความคิดของผม“อืมมมมม… มีแฟนแล้ว… แล้วเคยมีเซ็กส์กันไหมวะ… ”นายท่านถามราวกับว่าสามารถจะประเมินตัวผมได้ในคำถามเดียว“ยังไม่
Read more

ตอนที่ 119

“อู้ววว… ยังเป็นสีชมพูอยู่เลย… ”นายท่านพึมพำ ผมรู้ว่าเขาหมายถึงรูทวารของผม ที่มันเป็นสีชมพูก็เพราะว่าผมผิวขาวมาก และยังไม่เคยโดนมาก่อน“อ๊ะ… ”ผมสะดุ้ง เมื่อนายท่านดันนิ้วหัวแม่มือเข้ามา ขยับเข้าออกเบาๆ อย่างเย้าหยอก ยิ่งทำให้ผมรู้สึกเสียวมาก“อู้ว… อูยยยยย… อืมมม… ”ผมกัดริมฝีปากล่างด้วยความเสียว พยายามเบือนหน้าหนีสายตาของนายท่านที่พยายามจ้องตาผมอยู่ตลอดเวลาอย่างรู้เท่าทันอารมณ์กระสันที่กำลังก่อตัวพลุ่งพล่านจนผมควบคุมสีหน้าตัวเองไม่ได้“แค่โดนนิ้วก็ยังขมิบสู้ขนาดนี้… แล้วถ้าโดนเอ็นดุ้นนี้เข้าไปรับรองว่าจะติดใจไปนาน… ”นายท่านชักนิ้วออกจากรูสีชมพู ขยับเข้ามาเอาหัวเอ็นจ่อชิดติดรูทวาร ดันเบาๆ อย่างเย้าหยอกแต่ยังไม่กระแทกเข้ามา“อยากรู้ไหม… ว่าถ้าใส่เข้าไปจะเสียวซ่านขนาดไหน… ”นายท่านถามอีก“ไม่ครับ… อย่าทำผมเลยนะครับ… ผมไม่ชอบแบบนี้… ”ผมส่ายหน้าขอความเห็นใจ“อย่าเกร็ง… แค่นั้น… ชอบหรือไม่ชอบนั่นก็อีก เรื่อง… ขอให้ได้ลองก่อนเถอะ… ”นายท่านคีรีจับลำเนื้อคัดแข็ง ฟาดลงกลางรูน้อยๆ เสียงดังตั่บๆ จนน้ำหล่อลื่นกระจาย ขยี้น้ำเงี่ยนที่ปริ่มเยิ้มออกมาอาบเลื่อมส่วนปลายกับรูจีบแล้วบดหัวเอ็นชำแรกเบ
Read more

ตอนที่ 120

“อู้วววว… ผมเสียว… ”ผมร้องครางออกมาด้วยความลืมตัว แม้ว่าในท่าที่กำลังนอนหงายถ่างขาอ้าซ่า ทำให้ผมมองไม่เห็นภาพของรูทวารที่โดนสอดใส่ แต่ร่างกายก็รับรู้ได้ด้วยความรู้สึกว่าเส้นขนหยาบแข็งรอบตอโคนลำเอ็นและก้อนไข่ที่หดเกร็งเหมือนลูกเงาะของนายท่าน กำลังดันชิดติดปากรูทวาร อัดเข้ามาตามแรงโยกดันเป็นจังหวะตั่บ… “โอ๊ว… มันเอ็นสุดๆ… ตูดแน่นแบบนี้กูชอบนัก”มือสองข้างของนายท่านคีรีจับต้นขาของผมที่โดนล็อกตรึงให้แบะอ้า แล้วโก่งเอวกระเด้าเข้ามาอย่างดุดันตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… นายท่านครับผมเสียว อูยผมจุก… แน่น… งืออออ… ”ผมไม่คิดว่าในชีวิตจะได้มาเจออะไรแบบนี้ ลำเอ็นยาวใหญ่ของนายท่านกระแทกรัวๆ จนใบหน้าของผมบิดเบ้เหยเก“ชอบแบบนี้ใช่ไหม… ”นายท่านถามขณะกำลังทำให้ผมได้รับรู้รสชาติความเสียวซ่านจากการโดนอัดตูด...ผมเสียวมากจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เม้มปากแน่น เพราะยังไม่แน่ใจนักว่าเซ็กส์แบบนี้ใช่สิ่งที่ผมต้องการหรือไม่…ผมรู้เพียงแค่ว่าลำเอ็นของนายท่านที่กำลังกระแทกเข้ามารัวๆ ในตอนนี้ ทำเอาผมเสียวซ่านสุดจะบรรยาย ภายในโพรงถ้ำบีบรัดเป็นจังหวะ แต่วาบหนึ่งในใจก็มีความละอายผุดแทรกขึ้นมา
Read more
PREV
1
...
101112131415
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status