All Chapters of อู๋เสี่ยวหวาบรรณาการแค้วนซี: Chapter 21 - Chapter 30

เหล่าอิงซื่อล้มหกคะเมนเข้ามา ฟางเย่เซียนเก็บเท้าทันที บนหน้าผากชุ่มเหงื่อ นัยน์ตาโตเต็มไปด้วยความประหลาดใจ“เจ้าอยู่นี่เอง... เซียนเอ๋อร์ก็อยู่นี่มิใช่หรือ?! ยังกล้าโกหกข้าว่าไม่อยู่อีก บังอาจนัก!”ผู้ก่อความวุ่นวายเกาะประตูเข้ามาแบบโซเซ กลิ่นเหล้าคลุ้งเต็มตัว แม้ว่าบนศีรษะของเขาจะสวมกวานเงิน สวมเสื้อผ้าแพรปัก แต่ก็มีลักษณะแบบคุณชายเสเพล กวานเอียง ชายเสื้อแหวกเปิดหลุดรุ่ย“คุณชาย!”ฟางเย่เซียนชักสีหน้าใส่เขา ประคองเหล่าอิงซื่อลุกขึ้นมาแล้วพูด อย่างเย็นชา“วันนี้สุขภาพข้าไม่สู้ดีนัก ไม่พบแขกเจ้าค่ะ”เขาผู้นี้คือหลานชายของ ‘จงไห่หมิงหรา’ อดีตท่านแม่ทัพใหญ่ เป็นลูกพี่ลูกน้องของจงถานไถหมิง ชื่อ ‘หรงเค่อซิว’ ในปีนี้อายุย่างเข้ายี่สิบสองปี หรงเจี้ยนเล่อผู้บิดาเป็นราชครูประจำราชสำนัก ตำแหน่งสูงศักดิ์เทียบเท่าอัครเสนาบดี หรงเค่อซิวเป็นบุตรคนสุดท้องที่มารดามีศักดิ์เป็นบุตรีของจวิ้นอ๋องด้วยเหตุว่าจึงได้รับการตามใจยิ่ง เขามีพี่สาวสามคน ออกเรือนกันไปหมดแล้ว ไม่รู้สาเหตุว่าเพราะเติบโตในกลุ่มสตรีมาแต่เด็กหรือไม่ ทำให้เขาที่ถึงแม้จะมีหน้าตาหล่อเหลา แต่พฤติกรรมและบุคลิกลักษณะมักขาดความองอาจห้าวหาญใน

เป็นเช่นนี้เอง...” หัวสมองอู๋เสี่ยวหวายังคงเชื่องช้า ปากกล่าวอย่างนกขุนทองเรียนพูด “ที่แท้ฝ่าบาทไปที่ร้านเครื่องประทินโฉมสตรีเพื่อตรวจสอบคดีความเช่นนั้นหรือ อื้ม...”“ใช่ เจ้าคิดว่าข้าแอบไปหาความสุขหรือ ข้าขออภัยเจ้าด้วย ข้าควรอาบน้ํา เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่อยมาพบเจ้า” แม้พูดเช่นนี้ แต่บนหน้าของหวังซีเอ่อกลับแย้มยิ้มตลอดเวลา บัดซบจริง ๆ“กระหม่อมเองต่างหากที่ผิด โปรดทรงให้อภัย”อู๋เสี่ยวหวาก้มหน้ากล่าว เห็น ๆ อยู่ว่าใส่ใจกลิ่นหอมที่ไม่คุ้นเคยอันนั้นมากมาตลอด แต่พออีกฝ่ายอธิบาย ความรู้สึกไม่สบายใจรวมถึงความหนักอึ้งที่มีในใจนั้นก็พลันสลายสิ้น“ขอฝ่าบาทประทานอภัยด้วย กระหม่อมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร... ฝ่าบาทไม่ต้องขอโทษกระหม่อม กระหม่อมไม่คาดคิดว่าตนเองจะใส่ใจกลิ่นหอมนั่นเสียขนาดนั้น เป็นสิ่งที่ยากจะหาคํามาอธิบายจริง ๆ”“ฮองเฮา..เวลาล่วงเลยมาไม่น้อยแล้ว ให้ข้าส่งเจ้ากลับห้องไปพักผ่อนเถิด” หวังซีเอ่อพูด“ยังก่อน กระหม่อมอยากอยู่คนเดียวสักครู่พ่ะย่ะค่ะ” ชั่วขณะนั้นอู๋เสี่ยวหวาไม่มีความกล้าที่จะเงยหน้า พูดแบบเคอะเขินมาก “ฝ่าบาทเสด็จกลับไปก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ น้อมส่งเสด็จ”“เช่นนั้นขอได้โปรดมอ

หวังเผยจูเองก็ตอบสนอง สวนกระทุ้งโพรงน้ำผึ้งอันอ่อนนิ่มอย่างดุดันเช่นกัน ท้องน้อยของฟางเย่เซียนหดเกร็ง หัวโยกคลอนซ้ายคลอนขวา เจ็บทรมานตลอดเวลา คล้ายกําลังถูกจ้วงแทงทำลายภายในร่าง แต่เป็นการทรมานที่สุขสมยิ่งนัก ความสุขสมที่เอ่อล้นนี้ทำให้ชินอ๋องจูพึมพําไม่ขาดปาก“เสียวจริง! ด้านในแม่นางเสียวฉิบ! ทั้งร้อนทั้งแน่น!” เวลานั้นเองบานประตูก็ถูกผลักเปิดเสียงดัง“นะ...นายท่าน!”มีคนร้องเรียกเช่นนี้ก่อนเสียงจะหายไป น่าจะอ้าปากค้างอยู่กระมังฟางเย่เซียนกําลังมีอารมณ์เต็มที่จึงไม่หันหน้าไปดู เหล่าอิงซื่อเปิดเข้ามาทำไมกัน“ท่านป้าน่ารําคาญ ข้าจะเสร็จแล้ว รอก่อน!”พูดจบไม่ทันไรตัวนางก็กระตุกแรงสองสามครั้ง ก่อนระบายลมหายใจยาวหนึ่งที่เหมือนพึงพอใจยิ่ง“อึก...อ๊า!!”แม้หลับตาข่มความเจ็บ แต่พวงแก้มทั้งคู่ของฟางเย่เซียนกลับย้อมสีแดงจากความสุขสมในเพศรส เรียวขาขาวเกลี้ยงยังคงควบอยู่ด้านบนชินอ๋องจู ถึงหลั่งแล้วฟางเย่เซียนกลับยังคงนั่งฝังความเป็นชายลึกอยู่ในช่องทางภายใน พร้อมกับหายใจหนัก ตัวสั่นเทิ้ม คนที่ยืนหน้าประตูมอง ‘ภาพวังวสันต์’ ตรงหน้าได้ชัดถนัดตาฟางเย่เซียนยังคงงามดั่งดอกจอกเบ่งบานในโคลนตม เส้นผมยาว

เรื่องเมื่อคืนชินอ๋องจูยืนยันได้แล้วว่าผู้คิดทรยศมีใครบ้าง แต่เขาจะใส่ร้ายคนแบบไม่มีหลักฐานไม่ได้ หากกล่าวหาเลื่อนลอยฮ่องเต้ต้องไม่ทรงเชื่อเป็นแน่ วันนี้เขาจะหวนกลับไปหาแม่นางฟางเย่เซียนอีก แต่พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่เขาหลั่งในตัวนาง ก็หน้าแดงขึ้น มองเงาตนเองที่สะท้อนในอ่างล้างหน้าก็รีบวิดน้ำทิ้ง“นี่เจ้าเป็นอะไรไปเผยจู ตกหลุมรักนางคณิกาผู้นั้นงั้นรึ? เหลวไหลสิ้นดี!”“นางมิได้มีเกียรติมากพอจะเป็นชายาเอกได้ คงเป็นได้เพียงอนุเท่านั้น”หวังเผยจูพึมพำกับตนเอง พลางสลัดไล่ความคิดฟุ้งซ่านแล้วรีบจัดการกิจวัตรประจำวัน เขาต้องรีบไปรายงานนี้ให้ไท่ซ่างหวง(อดีตฮ่องเต้ที่ยังมีชีวิต)พระบิดาและฮ่องเต้หวังซีเอ่อได้รับรู้ไว้คร่าว ๆ แต่เรื่องของกุ้ยเฟยนั้นจะต้องรอหาหลักฐานให้แน่ใจเสียก่อนตัดมาที่ฟางเย่เซียน จดหมายฉบับนี้ดูมีความสำคัญมาก เพราะเมื่อคืนนางก็ได้ยินตามที่หวังเผยจูแอบฟังทุกถ้อยคำ นางค่อย ๆ ย่องมายังหน้าโต๊ะหนังสือ คลี่กระดาษเซวียนจื่อแผ่นหนึ่งออก คัดลอกจดหมายลับฉบับนี้ลงมาทั้งหมด จากนั้นก็ม้วนกระดาษเซวียนจื่อใส่เข้าไปในกระบอกม้วนภาพแล้วปิดปลายกระบอกทั้งสองด้านอย่างดี ท้ายสุดจึงเอาจดหมายฉบับ

ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคนทรยศขายชาติสมคบกับศัตรูทั้งสิ้น และคนเหล่านี้เป็นเป้าหมายที่หวังซีเอ่อและหวังเผยจูกําลังตรวจสอบอยู่ เขากุมหลักฐานการกระทำความผิดที่คนพวกนั้นรับสินบน คบค้าส่วนตัวเป็นการลับ ๆ กับทูตพิเศษเฉิงเสี่ยอี้ไว้ได้เรียบร้อยแล้ว แต่ในรายชื่อนั้นที่หวังซีเอ่อไม่อยากจะเชื่อในการอ่านและวิเคราะห์คือ ‘ฮ่องเต้อู๋ซั่วกู๋’ ผู้ที่สวามิภักดิ์กลับคิดทรยศ ส่งสายลับพิเศษเข้าร่วมด้วยนั่นคือ ‘อู๋เสี่ยวหวา’ ฮองเฮาแคว้นเหยาชุน หวังซีเอ่อหน้ามืดแทบจะเป็นลม สับสนขุ่นมัวข้องใจจนหายใจไม่ออก ยิ่งคำพูดของเฉิงกุ้ยเฟยก่อนหน้านี้หลายวันก็ย้ำชัด ตอนขอเข้าพบเขาเป็นการส่วนตัวว่ามีหนอนบ่อนไส้ในแคว้นเหยาชุน หวังยึดครองอำนาจและบ่อนทำลาย นางบอกว่าเป็นคนใกล้ตัวที่ฮ่องเต้คงคาดไม่ถึง“เสด็จพี่ทรงอย่าไว้ใจฮองเฮามาก แล้วท่านจะเสียใจภายหลังได้นะเพคะ”นั่นคือคำพูดที่เฉิงลี่เฉี่ยวทิ้งไว้ให้ก่อนจากลา ทำให้เขาจิตใจว้าวุ่นไม่สงบ ไปพบหน้าอู๋เสี่ยวหวาที่สดใส กลับเป็นเขาที่มืดหม่นจนเสียบรรยากาศ“เสี่ยวหวา เป็นเจ้าที่คิดแทงข้างหลังข้าหรือ ทำไมกัน...”และที่อึ้งไปกว่านั้นคือ คนที่เสด็จพ่อเขาทรงโปรดปรานไว้วางใจ กลายเป็นเล