All Chapters of คุณหมอร้ายลึก: Chapter 11 - Chapter 20

"หมอซางนั่นคู่หมั้นนายหรือเปล่า" หนึ่งในเพื่อนหมอทักขึ้นเมื่อเห็นร่างอรชรในชุดเกาะอกสีแดงกำลังนั่งดื่มกับเพื่อนของเธอ ทำเอาหมอซางต้องหันมามองจากนั้นก็หลบสายตาไป เหมือนกับว่าหมอไม่ได้เห็นความสำคัญเธออยู่แล้ว"นายจะไม่เข้าไปทักเธอหน่อยเหรอ""คงไม่จำเป็น อีกอย่างเธอก็มากับเพื่อน" ช่างเป็นคู่หมั้นที่ไม่เหมือนคู่อื่น ๆ สักนิดสิ่งที่หมอแสดงออกตอนนี้ทำให้เพื่อนร่วมงานต้องหันมามองหน้ากันด้วยความสงสัย ส่วนหมอหลันเธอไม่รู้หรอกว่าสาเหตุที่แท้จริงที่หมอซางยอมหมั้นเพราะอะไรกันแน่อย่าว่าแต่กลุ่มของหมอซางที่เห็นจางลี่ถิง หนิงเอ๋อก็ตาดีไม่ใช่หน่อยขนาดไฟสลัววิ๊บวั๊บก็ยังอุตส่าห์เห็นหมอซางหน้าหล่อนั่งอยู่"ถิงถิง นั่นคู่หมั้นเธอไม่ใช่หรือไง" หนิงเอ๋อโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูเพื่อน ทำให้จางลี่ถิงต้องหันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นเขาจริง ๆ เธอก็หันกลับมาพร้อมกระซิบตอบเพื่อน"ช่างเขาเถอะ เขาเองก็คงไม่สนใจฉันหรอกเราต่างคนต่างมาอย่าไปสนใจเขาเลย" เมื่อพูดแบบนั้นก็ยกค็อกเทลขึ้นมาจิบ โดยไม่สนใจหมอซางที่นั่งอยู่อีกฟากฝั่งเวลาผ่านไปสักพักจางลี่ถิงดูท่าจะได้ที่แอลกอฮอล์ในร่างเริ่มทำงาน ดวงตาเริ่มพร่ามัวเล็กน้อยจนเธ

ริมฝีปากหว่านพรมไปทุกสัดส่วน อีกมือก็ลูบไล้ไปตามผิวเนื้อ จนลิ้นอุ่นเลียมาถึงยอดเชอรี่สีหวานก่อนจะดูดดึงหนัก ๆ "อ๊ะ" ร่างกายของเธอสะดุ้งตามเล็กน้อยยอดดอกชูชันขึ้นมาราวกับรอคอยการปลุกเร้า แค่เห็นอย่างนั้นก็เพิ่มอารมณ์ชายในร่างได้เป็นอย่างดีมือหนาเริ่มไล่ระดับต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงเนินอวบอิ่ม เพียงแค่เขาสัมผัส เธอก็สะดุ้งตัวตามแล้ว"ฮึก อ๊า หมอซาง" เธอรู้สึกอายแต่วินาทีนี้ไม่อาจจะข่มใจได้ คงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่ใจปรารถนาแค่สัมผัสจุดอ่อนไหวก็รับรู้ได้ว่า ความต้องการของเธอมันถึงขีดสุด น้ำสีเหลวไหลออกมาจนชุ่มราวกับน้ำหล่อลื่นชั้นดี รู้ทั้งรู้ว่าเธอต้องการมันมากแค่ไหนแต่เขาก็เหมือนจะแกล้งเธออยู่ร่ำไป หมอซางไม่ได้สอดอวัยวะที่พองโตเต็มที่เข้าไปสัมผัส แต่กลับใช้เพียงนิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปสำรวจ"อ๊ะ" ภายในอุ่นอย่างบอกไม่ถูกแถมมันยังหดเกร็งบีบรัดนิ้วมือเขาแน่น ทำเอาความรู้สึกชายตอนนี้มันวิ่งพล่าน จนต้องกัดฟันแน่น"อื้อ อืม ตรงนั้น มัน " เธออยากบอกว่าเสียวซ่านใจแทบขาดเพียงแค่นิ้วเรียวของเขาแทรกลึกลงไปพร้อมทั้งขยับเข้าออกเบิกทางให้รับท่อนเอ็นที่แข็งขืนตอนนี้เสียงเปียกลื่นของเหลวจากเรีย

ชะงักไปนิดหน่อย ก่อนที่จะดึงสติคืนมาได้ "คุณมาทำอะไรที่นี่""พ่อบอกให้ฉันมารับเธอไปทานข้าว""ตอนนี้ฉันไม่ว่างไม่สะดวก เชิญคุณกลับไปเถอะค่ะ" ประโยคปฏิเสธของเธอทำเอาหมอหน้าเสียไม่น้อย ส่วนลี่ถิงเธอก็ก้มหน้าทำงานตามเดิม"นี่อย่ามาเล่นตัวได้ไหม ฉันเองก็ใช่ว่าอยากมาหรอกนะ แต่เพราะพ่อฉันสั่ง อีกอย่างฉันเองก็อยากจะคุยกับเธอเรื่องแต่งงาน"คำพูดหมอทำเอาเธอวางทุกอย่างลงแล้วเงยหน้ามามองอีกครั้งและย้ำประโยคคาใจ "แต่งงาน?""ก็ใช่นะสิ พ่อบอกว่าจะจัดงานแต่งเดือนหน้าแล้ว"ทำไมทุกอย่างมันเร็วไปหมดเธอยังไม่หาวิธีที่จะถอนหมั้นกับเขาด้วยซ้ำแต่คุณลุงซูจะเร่งงานแต่งเสียแล้ว"ฉันไปทานข้าวกับคุณก็ได้" เธอตอบรับจากนั้นก็รีบเก็บของ ส่วนหมอซางก็ยืนรออยู่อย่างนั้นณ ร้านอาหารบรรยากาศไม่ได้ดูอึดอัดเหมือนเมื่อก่อน เพราะหมอซางไม่ได้วางตัวยโส แต่กลับทำตัวสบายสั่งอาหารพูดจาปกติเหมือนคนรู้จักกันทั่วไป ลี่ถิงนั่งมองเขาอย่างเงียบ ๆ หาโอกาสที่จะถามเรื่องงานแต่ง จนเมนูทุกอย่างมาวางไว้บนโต๊ะ"ทานสิ""ไหนคุณบอกว่าจะคุยเรื่องงานแต่งของเราไงคะ""ทานก่อนค่อยคุย ฉันกลับมาจากอบรมยังไม่ได้ทานมื้อเที่ยงด้วยซ้ำ"ลี่ถิงจำยอมนั่งทา

นั่งดื่มกันอยู่พักใหญ่อยู่ ๆ หมอซางก็ลุกขึ้นโดยไม่พูดไม่จาอะไร ทำให้ตงฉินที่นั่งดื่มอยู่ถึงกับงง ก็เขาเองที่เป็นคนนัดให้ออกมาแต่ดูท่าแล้วหมอซางน่าจะเมา"เดี๋ยว!! นั่นนายจะไปไหน""จะกลับแล้ว""อะไรกัน ฉันพึ่งมานายก็จะกลับแล้วเหรอ" หมอซางไม่ตอบแต่เลือกที่จะเดินออกจากโต๊ะ ลักษณะการเดินค่อนข้างจะเซ ส่วนตงฉินก็เอาแต่มองคนที่เดินจากไปเมื่อครู่หมอซางขับรถออกจากร้านก็จริง แต่เขาไม่ได้กลับคอนโดอย่างที่ตงฉินคิดไว้ เพราะสถานที่ที่เขามาคือห้องเสื้อของลี่ถิงเวลา 22.00 โดยประมาณห้องเสื้อปิดทำให้หมอซางยืนมองหน้าร้านอยู่อย่างนั้นระดับความกว้างน่าจะประมาณสามคูหา สูงสามชั้นและที่หมอซางรู้มาคือลี่ถิงเธอพักอยู่ที่นี่มือหนาเอื้อมลงไปหยิบมือถือที่อยู่ในเสื้อโคชตัวใหญ่ จากนั้นก็กดโทรหาลี่ถิงที่อยู่ด้านในตื๊ด ตื๊ด เสียงสัญญาณรออยู่สักพัก(ฮัลโหล)"ออกมาคุยกันหน่อยฉันอยู่หน้าร้านเธอ"(หมอซาง)"ใช่ฉันเอง"ลี่ถิงไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงมาโผล่ที่หน้าร้านของเธอเวลานี้ เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว แต่น้ำเสียงที่พึ่งคุยกันไปเมื่อครู่ก็พอที่จะเดาได้ว่าเขาดื่มมาลี่ถิงจำยอมเดินออกมาเปิดประตูหน้าร้าน เธอรู้ว่าวันนี้อาก

เรื่องของฉีเกอถึงหูห่าวอี้ แม้ว่าเขาเองจะมีส่วนผิดที่รับรู้ว่าเพื่อนคิดไม่ซื่อกับว่าที่ลูกสะใภ้ตระกูลซู แต่ไม่มีใครไม่รักตัวเองเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฉีเกอเองที่ผิดเต็ม ๆ และถูกไล่ออกจากบริษัทแม้ว่าจะแค้นแต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ ณ โรงพยาบาล "หมอซางค่ะ เย็นนี้เราไปหาของอร่อยทานไหมคะ" "เย็นนี้เหรอครับ" "หมอไม่ว่างเหรอคะ" "ว่างครับ งั้นรอผมเคลียร์งานก่อนแล้วกัน" "ได้ค่ะ" ในเมื่อหมอไม่ปฏิเสธหมอมู่หลันก็ยิ้มแฉ่งขึ้นแม้เธอจะรู้ว่าหมอซางมีคู่หมั้นแต่การที่ได้แอบรักเขา สำหรับเธอแล้วมันคือความสุข เย็นวันนั้น ร้านอาหารที่หมอซางและหมอหลันมานั่งทาน เป็นร้านเดิมที่เคยมาเป็นประจำ อาหารที่สั่งก็ล้วนแต่เป็นเมนูที่ทั้งคู่ชอบ และที่สำคัญร้านนี้จางลี่ถิงกับหนิงเอ๋อก็มาบ่อยเช่นกันไม่เว้นแม้กระทั่งวันนี้ "ยินดีด้วยนะ ในที่สุดความฝันของเธอก็เป็นจริงแล้ว" "ขอบใจ วันนี้เธออยากทานอะไรสั่งได้ฉันเลี้ยงไม่อั้น" ดูเหมือนว่าลี่ถิงจะไม่เห็นว่าหมอซางกับหมอหลันเองก็มานั่งทานที่ร้านนี้เหมือนกัน เพียงแต่ว่าอีกคนนั่งโต๊ะด้านใน ส่วนหมอซางกับหมอหลันนั่งอยู่ด้านนอก ระหว่างที่คุยกับเพื่อนพร้อมรอยยิ้มแห่งความสุขสายตาข