Tous les chapitres de : Chapitre 621 - Chapitre 630

อาหารมื้อนี้ ทั้งสามคนใช้เวลาทานทั้งหมดเกือบสองชั่วโมงกว่าจะเสร็จหลังจากทานอาหาร ซูฉีอยากแนะนำผู้รับผิดชอบโปรเจกต์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องให้เธอรู้จัก พวกเขาจึงย้ายไปอีกสถานที่หนึ่งหลังจากถึงที่หมาย เฟิงถิงเซินยังคงนั่งอยู่ข้าง ๆ เธออาจเป็นเพราะเฟิงถิงเซินกับซูฉีต่างให้เกียรติเธออย่างมาก หรืออาจเป็นเพราะตอนนี้คนในแวดวงต่างก็รู้ว่าเธอมีความสามารถไม่น้อย ดังนั้นตอนที่ได้พบกับผู้รับผิดชอบโปรเจกต์คนอื่น ๆ พวกเขาต่างก็ให้เกียรติต่อเธอมากเช่นกันการพูดคุยของพวกเขาเป็นไปอย่างราบรื่นขณะที่ท้องฟ้าใกล้จะมืด จู่ ๆ โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้นเฟิงถิงเซินเห็นสายเรียกเข้า พอเหลือบมองหรงฉือครั้งหนึ่งก็กดรับสายขึ้นมา “ซินซิน มีอะไรหรือเปล่า?” หรงฉือเดิมทีไม่ได้สนใจเลยว่าเขาคุยโทรศัพท์กับใคร แต่หลังจากรู้ว่าคนที่เขาคุยด้วยคือเฟิงจิ่งซิน ท่าทางการดื่มชาก็ชะงักไปเล็กน้อยตอนนี้เฟิงจิ่งซินอยู่ในห้องนอนของเฟิงถิงเซินห้องนอนของเฟิงถิงเซินถูกเธอรื้อค้นจนเละเทะไปหมดเธอกำโทรศัพท์ไว้ ขอบตาแดงก่ำถามขึ้นว่า “ใบทะเบียนสมรสของคุณพ่อกับคุณแม่ล่ะคะ? หนูค้นทั่วห้องของคุณพ่อกับคุณแม่จนหมดแล้วก็ยังหาไม่

แน่นอนว่าหรงฉือไม่มีทางกลับไปอยู่ที่นั่นอยู่แล้วตอนที่เธอกำลังคิดว่าจะพูดอย่างไรดี เฟิงถิงเซินก็พูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “เรื่องกลับมาของคุณแม่หนูครั้งหน้าค่อยคุยเถอะ เธอทำงานมาทั้งวันแล้วคงเหนื่อยแย่”เฟิงจิ่งซินเงยหน้า เห็นหรงฉือขมวดคิ้วแน่น ดูแล้วเหมือนจะเหนื่อยมากจริง ๆ เธอจึงไม่ยืนกรานอีก พูดว่า “ก็ได้ค่ะ งั้นครั้งหน้าก็ได้” จากนั้นพูดอีกว่า “คุณแม่รีบอาบน้ำเตรียมเข้านอนเถอะค่ะ คืนนี้หนูจะค้างกับคุณแม่ที่นี่”หรงฉือ “จ้ะ”ตอนที่หรงฉือเข้าไปอาบน้ำ ก็เอาโทรศัพท์เข้าไปด้วย จากนั้นส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซิน[เรื่องหย่า คุณรีบบอกซินซินหน่อย]เฟิงถิงเซินตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า [ผมรู้ แต่มันพูดยาก]หรงฉือเข้าใจความหมายที่เขาสื่อดูจากปฏิกิริยาของเฟิงจิ่งซินในวันนี้ หากเธอรู้ว่าพวกเขาจะหย่ากัน เธอไม่มีทางยอมรับได้อย่างแน่นอนถ้าพวกเขาตัดสินใจหย่าก่อนแล้วค่อยบอกทีหลัง หากวันหนึ่งเฟิงจิ่งซินรู้เข้า เกรงว่าเธอจะยิ่งโวยวายหนักกว่าเดิมหรงฉือ [คิดวิธีหน่อย]เฟิงถิงเซิน [ผมรู้แล้ว]หลังจากนั้น หรงฉือก็ไม่ได้ส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซินอีกแน่นอนว่า ทางเฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ส่งข้อความมาหาเธออี

ช่วงเย็น ตอนที่หรงฉือกลับบ้านหลังจากทำงานล่วงเวลา จึงจะรู้ว่าเฟิงจิ่งซินมาบ้านตระกูลหรงแล้วเฟิงจิ่งซินดึงชายเสื้อของเธอเบา ๆ แล้วกล่าวขอโทษเธออย่างระมัดระวัง บอกว่าได้ทำใบทะเบียนสมรสของเธอกับเฟิงถิงเซินหายหรงฉือตกตะลึงเล็กน้อยเธอคาดไม่ถึงเลยว่าเฟิงจิ่งซินจะทำใบทะเบียนสมรสของเธอกับเฟิงถิงเซินหายไปจริง ๆเธอเม้มริมฝีปาก กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พอก้มหน้าลงเห็นสีหน้าสำนึกผิดของเฟิงจิ่งซิน และกลัวว่าเธอจะโกรธ เธอจึงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สุดท้ายก็ยังคงไม่ได้พูดตำหนิอะไร พูดแค่ว่า “ในเมื่อทำหายแล้ว ก็ช่างเถอะ แต่ต่อไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากคนในบ้าน หนูห้ามเอาเอกสารหรือของมีค่าของครอบครัวกลับไปที่โรงเรียนอีก เข้าใจไหม?”เมื่อเห็นว่าหรงฉือไม่ได้โกรธ หัวใจที่รัดแน่นมาทั้งวันของเฟิงจิ่งซิน ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้สักที เธอกอดหรงฉือก่อนจะพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง และพูดว่า “หนูเข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากคุณแม่กับคุณพ่อ หนูจะไม่ทำอะไรตามใจอีกเด็ดขาด”พอเห็นเธออารมณ์ดีขึ้น หรงฉือไม่พูดอะไรอีก แต่เตือนเธอว่า “เรื่องนี้ หนูก็บอกกับคุณพ่อหนูด้วยนะ”“หนูรู้ค่ะ หนูบอกกับคุณพ่อแล้ว แต่คาดว

ช่วงใกล้จะเลิกงาน โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้นครั้งนี้ เป็นข้อความที่หนานจื้อจือส่งมาว่า [ตีสองวันจันทร์ เตรียมตัวหน่อย]พอเห็นข้อความของหนานจื้อจือ หรงฉือกลับไม่ได้ตกใจอะไรหลังจากงานที่ฐานในครั้งก่อนจบลง เธอก็รู้แล้วว่าช่วงนี้เธอจะต้องกลับไปที่ฐานอีกครั้งอย่างแน่นอนหลังจากตอบกลับหนานจื้อจือ เธอก็นึกถึงเรื่องหย่ากับเฟิงถิงเซินขึ้นมา เพื่อให้การหย่าเสร็จสิ้นโดยเร็ว เธอยังคงแจ้งตารางงานคร่าว ๆ ของตัวเองให้เฟิงถิงเซินทราบด้วยว่า [สองสามวันนี้ฉันต้องไปทำงานต่างเมือง ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็น่าจะจัดการเสร็จ]พอเธอไปทำงานต่างเมืองกลับมา ช่วงทบทวนของพวกเขายังไม่สิ้นสุด หากเขาสามารถรีบกลับมาได้ และหลังจากที่พวกเขาไปทำใบทะเบียนสมรสใหม่เรียบร้อยแล้ว ก็ยังไปรับใบหย่าได้ทันช่วงนี้เฟิงถิงเซินดูเหมือนจะยุ่งมาก เธอนึกว่าพรุ่งนี้เฟิงถิงเซินจึงจะตอบกลับเธอคิดไม่ถึงว่าพอเธอส่งข้อความออกไป ข้อความของเฟิงถิงเซินก็ส่งกลับมาแล้วว่า [โอเค ผมรู้แล้ว]สำหรับเรื่องเวลาที่จะกลับประเทศ เขาไม่ได้พูดถึงแม้แต่คำเดียวหลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาอีกตีหนึ่งของวันจันทร์ หรงฉือก็ไปที่ฐานแล้วเป็นไป

หลังจากที่หรงฉือชะงักไป ก็พูดด้วยสีหน้าปกติว่า “แต่พรุ่งนี้แม่ต้องไปทำงานต่างเมือง”“หา?” เฟิงจิ่งซินพูดด้วยความผิดหวังว่า “ไปทำงานต่างเมืองอีกแล้วเหรอคะ?”“จ้ะ” หรงฉือลูบศีรษะเธอเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า “นี่ก็ดึกแล้ว กลับไปพักผ่อนกับคุณพ่อหนูก่อนเถอะ รอแม่กลับจากทำงานต่างเมืองแล้วค่อยคุยกับหนูอีกที” เฟิงจิ่งซินมุ่ยปาก “ก็ได้ค่ะ”เวลานี้ จู่ ๆ เฟิงถิงเซินที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยปากขึ้นว่า “ไปกี่วัน?”หรงฉือคิดว่าเขาถามเธอเรื่องนี้ คงเพราะห่วงว่าเธอจะกลับมาเมื่อไร เพื่อที่จะได้ไปทำใบทะเบียนสมรสใหม่ แล้วก็ทำเรื่องยื่นขอหย่ากับเขาเธอตอบว่า “น่าจะสองสามวัน”เฟิงถิงเซินพยักหน้า ท่าทีอ่อนโยนพอสมควร “โอเค เดินทางปลอดภัย”พูดจบ เขากับเฟิงจิ่งซินก็ขึ้นรถและจากไปพร้อมกันเฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินเพิ่งกลับมาถึงบ้าน สายจากฉีอวี้หมิงก็โทรเข้ามา “ได้ยินว่านายกลับมาแล้ว? ในที่สุดก็ทำงานเสร็จแล้ว?”เฟิงถิงเซินนั่งลงที่โซฟาชั้นล่าง มองส่งเฟิงจิ่งซินขึ้นชั้นบนไป “ไม่เร็วขนาดนั้น”ฉีอวี้หมิง “...”“ดังนั้น พรุ่งนี้ก็คงไม่ว่างไปกินข้าวด้วยกันอีกแล้วสินะ?”เฟิงถิงเซิน “พรุ่งนี้ว่างนะ”ได้ยินเฟิงถิงเ