คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว のすべてのチャプター: チャプター 641 - チャプター 650

บุคคลสำคัญแบบนี้ กลับเป็นฝ่ายพูดคุยกับหรงฉือก่อน ดูไปแล้วเหมือนจะชอบหรงฉือมากด้วย...อย่าว่าแต่ซุนลี่เหยาเลย แม้แต่ประธานเฉิงและคนอื่น ๆ ต่างก็มึนงงไปหมดถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าอวี้มั่วซวินเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ แต่พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าหรงฉือจะอาศัยอวี้มั่วซวิน ถึงขั้นเข้าไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนของหนานจื้อจือได้แวดวงนั้นไม่ใช่แวดวงธุรกิจธรรมดาที่จะเอามาเทียบกันได้เลยจริง ๆ แล้วหลินลี่ไห่ ซุนเยว่ชิง คุณยายซุนและคนอื่น ๆ ต่างก็ตกใจมากเช่นกันแม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะรู้ว่าหรงฉือกับพวกฉีเกิงเคยพบหน้ากัน แต่พวกเขาต่างก็คิดว่าก่อนหน้านี้เธอแค่ตามอวี้มั่วซวินไปพบบุคคลสำคัญเหล่านี้เท่านั้น และความเป็นจริงพวกฉีเกิงคงไม่ได้สนใจเธอถึงอย่างไร แวดวงอย่างฉีเกิงและหนานจื้อจือแบบนั้น คนธรรมดาไม่สามารถเข้าไปได้ พวกเขาก็คงไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธอด้วยซ้ำคาดไม่ถึงเลยว่า....ที่อยู่ตรงนั้น คนเดียวที่ไม่รู้สึกแปลกใจเลยคือหลินอู๋หรงฉือเคยพบฉีเกิงและหรงหงมาก่อน ต่อมา ตอนที่จี้หวนอิงได้พบหรงฉือขณะทำงาน ท่าทีกระตือรือร้นอยู่ไม่น้อย เธอเองก็รู้ว่าบุคคลสำคัญอย่างพวกเขาเหล่านั้นต่างก็ชอบหรงฉือมากแต่ที

วันรุ่งขึ้นหลินอู๋ก็พาเฟิงจิ่งซินออกไปเที่ยวสถานที่ที่พวกเขาไปเที่ยวกันล้วนเป็นที่ที่เฟิงจิ่งซินอยากไป เฟิงจิ่งซินเที่ยวอยากมีความสุขมากถึงช่วงพลบค่ำ หลินอู๋ถามว่า “ซินซิน ตอนเย็นที่นี่จะมีงานเลี้ยงรอบกองไฟ พรุ่งนี้เช้าก็ยังมีกิจกรรมอย่างอื่นอีก คืนนี้อยากอยู่ค้างที่นี่สักคืนไหม?”เพราะเฟิงถิงเซินกับหรงฉือไม่มีเวลาเที่ยวกับเธอ เฟิงจิ่งซินรู้สึกเบื่อหน่ายจริง ๆ พอได้ยินหลินอู๋พูดแบบนี้ เธอก็พยักหน้าทันที “ดีเลยค่ะ”“โอเค งั้นน้าบอกกับคุณพ่อหนูให้นะ”“ค่ะ”หลินอู๋หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เดิมทีคิดจะโทรหาเฟิงถิงเซิน แต่ตอนที่จะกดโทรออก กลับเปลี่ยนเป็นส่งข้อความแทนข้อความไม่นานก็ส่งออกไปแล้วระยะนี้เฟิงถิงเซินไม่ค่อยรับโทรศัพท์เธอเลย เธอส่งข้อความหาเขา เขาก็ตอบกลับน้อยมาก ต่อให้ตอบกลับ ก็ผ่านไปนานมากกว่าจะตอบกลับเธอครั้งนี้เธอนึกว่าก็เหมือนกันแต่ทว่า สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ ครั้งนี้เธอส่งข้อความออกไปได้ไม่นาน เฟิงถิงเซินก็ตอบกลับข้อความเข้ามาแล้ว [โอเค ผมเข้าใจแล้ว ลำบากคุณแล้ว]หลินอู๋เห็นข้อความที่เฟิงถิงเซินส่งมา ก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซินอีกว่า [ยังยุ

สายตาเฟิงถิงเซินจ้องไปที่มือของกู้เหยียนกับหรงฉือ เขาถือถ้วยน้ำชาไว้ ยิ้มพร้อมกับจิบชา แต่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรฉีอวี้หมิง “...”เดิมทีเฟิงถิงเซินไม่รู้สึกอะไรต่อหรงฉือ ตอนนี้พวกเขาใกล้จะหย่ากันแล้ว เป็นเรื่องปกติที่จะไม่สนใจว่าหรงฉือจะไปพัวพันกับผู้ชายคนอื่นแต่เขากลับคิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้หรงฉือจะเนื้อหอมขนาดนี้ นอกจากอวี้มั่วซวินแล้ว ถึงขั้นยังมีผู้ชายคนอื่นที่มีคุณสมบัติดีแบบนี้มาตามจีบเธอด้วยหรงฉือกับหลินอู๋เกิดเรื่องบาดหมางระหว่างกัน ตอนแรกกู้เหยียนเห็นว่าคนที่มาเจรจากับพวกเขาคือเฟิงถิงเซิน เขายังคิดว่าระหว่างหรงฉือกับเฟิงถิงเซินคงจะสื่อสารกันไม่ราบรื่น แต่ไม่นานเขาก็พบว่าระหว่างที่คุยกับเฟิงถิงเซินเป็นไปอย่างราบรื่นดีมากอีกอย่าง ท่าทีที่เฟิงถิงเซินมีต่อหรงฉือยังอ่อนโยนมากอีกด้วย มีบางครั้งเขาไม่ระวัง ลืมเติมน้ำให้หรงฉือ เฟิงถิงเซินยังรินน้ำให้หรงฉือจนเต็มท่าทีนี้ของเขาที่มีต่อหรงฉือ เหมือนกับว่าความบาดหมางระหว่างหลินอู๋กับหรงฉือได้กลายเป็นอดีตไปแล้วแต่การพบกันหลายครั้งก่อนหน้านี้ ระหว่างหรงฉือกับหลินอู๋ต่างไม่สนใจกัน ราวกับยังมีความคับแค้นสะสมกันลึกมาก ดูไม่เหมือนว่าช่อ

เขาตั้งใจจะคืนดีกับหรงฉือเหรอ?ในเมื่อเป็นแบบนี้ แต่ทำไมเขาไม่เป็นฝ่ายบอกเลิกเธอล่ะ?หรือจะบอกว่าที่เขาเย็นชาใส่เธออยู่ตลอด เพราะอยากให้เธอเป็นฝ่ายบอกเลิก?หรือบางที เขาไม่เป็นฝ่ายบอกเลิกเธอ เพราะในใจเขาจริง ๆ แล้วยังมีเธออยู่ เพียงแค่ตอนนี้ในใจเขาหรงฉือกลายเป็นคนที่สำคัญมากขึ้นเท่านั้น?หลังจากคนตระกูลซุนและตระกูลหลินได้รู้ว่าระยะนี้หรงฉือกับเฟิงถิงเซินไม่ใช่แค่ไม่ไปทำเรื่องหย่า แต่ยังตัดสินใจไม่หย่าชั่วคราวเพราะเฟิงจิ่งซิน สีหน้าก็ไม่สู้ดีนักเมื่อรู้ว่าเฟิงถิงเซินอยากคืนดีกับหรงฉือ แต่กลับยังไม่ได้เป็นฝ่ายบอกเลิกหลินอู๋ ซุนเยว่ชิงและคนอื่น ๆ ต่างรู้สึกว่าในใจลึก ๆ แล้วเฟิงถิงเซินก็ยังคงตัดใจจากหลินอู๋ไม่ได้คุณยายซุนพูดว่า “เสี่ยวอู๋ ในเมื่อในใจถิงเซินยังมีเธออยู่ เธอต้องคว้าทางฝั่งถิงเซินไว้ให้แน่นแล้วนะ”เซี่ยงหรูฟางรีบพูดคล้อยตาม “ใช่แล้ว ๆ ในเมื่อถิงเซินมีเธออยู่ในใจ ถ้าพวกเธอเผลอมีลูกด้วยกัน ถิงเซินจะต้องตัดใจจากหรงฉือ แล้วหันมาแต่งงานกับเธออย่างแน่นอน”ซุนลี่เหยารู้สึกว่ามีเหตุผลมาก จึงพูดคล้อยตามด้วยความตื่นเต้นว่า “จริงด้วย”ขนตาของหลินอู๋สั่นไหวเล็กน้อยนี่มัน...

หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย พูดว่า “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ เลขาเฉิง”……ตอนบ่าย หรงฉือรับสายของเฟิงจิ่งซิน บอกว่าเธออยากออกไปทานอาหารข้างนอก และถามว่ามารับเธอได้ไหมเฟิงจิ่งซินปิดเทอมหลายวันแล้ว แต่เพราะเธอทำงานยุ่งมาก จึงไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนเธอเลยส่วนเรื่องที่เฟิงจิ่งซินออกไปเที่ยวกับหลินอู๋เมื่อสองวันก่อน หรงฉือทราบเรื่องแล้วเย็นนี้เธอว่างพอดี จึงตอบตกลงตอนเย็น เธอขับรถไปถึงที่อยู่ที่เฟิงจิ่งซินส่งมาให้เธอเพิ่งลงจากรถ เฟิงจิ่งซินก็วิ่งมาหาเธอจากระยะไม่ไกลนัก ส่วนเฟิงถิงเซินก็ตามอยู่ด้านหลังเธอเมื่อเห็นเฟิงถิงเซิน ฝีเท้าของหรงฉือหยุดลงเล็กน้อยตอนที่เฟิงจิ่งซินโผเข้ามา ก็ลูบศีรษะของเธอเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าไปทักทายเฟิงจิ่งซิน ขณะที่พวกเธอสองคนแม่ลูกทักทายกันพอสมควรแล้ว เฟิงถิงเซินจึงเอ่ยปากขึ้นว่า “ข้างนอกหนาว เข้าไปกันก่อนเถอะ”หรงฉือไม่ได้พูดอะไร ก็ถูกเฟิงจิ่งซินจูงมือพาเข้าไปในร้านอาหารแล้วร้านอาหารแถวนี้ หรงฉือกับเฟิงถิงเซินเคยมาทานแล้ว ผู้จัดการร้านต่างก็รู้จักพวกเขาตอนที่เห็นพวกเขาปรากฏตัวพร้อมกัน และ ‘ลูกสาวของเฟิงถิงเซิน’ ยังจูงมือหรงฉืออย่างสนิทสนม ผู้จัดก