All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 601 - Chapter 610

แต่ว่า หลังจากที่มาถึงวิลล่าใต้น้ำ เพราะตื่นเต้นจนเกินไป กลับกันเฟิงจิ่งซินจึงได้สติขึ้นมาแล้วหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ เธอก็นอนอยู่บนเตียงพลางมองดูฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่เหนือศีรษะด้วยความตื่นเต้นอาจเพราะรู้สึกว่าพวกเขาไม่เหมาะสมที่จะนอนด้วยกัน เฟิงถิงเซินจึงให้คนจัดห้องพักสุดหรูสำหรับครอบครัว ภายในห้อง มีเตียงอยู่คู่กันสองเตียงนั่นก็หมายความว่า แม้คืนนี้เธอกับเฟิงถิงเซินจะนอนห้องเดียวกัน แต่พวกเขาก็ไม่ได้นอนเตียงเดียวกันหรงฉืออาบน้ำเสร็จ หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดนอนกันหนาวที่ตัวเองเตรียมมาด้วย ก็นั่งลงที่ขอบเตียงตรงที่เฟิงจิ่งซินนอนอยู่เวลานี้เอง เฟิงถิงเซินก็อาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องน้ำอีกฝั่งหนึ่งแล้วเช่นกันเขานั่งลงอีกเตียงหนึ่งเมื่อเห็นท่าทีที่มีความสุขของเฟิงจิ่งซิน ก็ถามขึ้นว่า “ชอบขนาดนั้นเลย?”เฟิงจิ่งซิน “ชอบสิคะ!”พูดจบ เฟิงจิ่งซินก็กลิ้งมาข้าง ๆ หรงฉือแล้วพูดว่า “คุณแม่ หนูอยากนอนกับคุณแม่ค่ะ”หรงฉือ “จ้ะ”สุดท้ายแล้วเฟิงจิ่งซินก็ยังคงง่วงอยู่ดี หลังจากซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของหรงฉืออยู่สักพักหนึ่ง ก็เอียงศีรษะแล้วหลับไปหรงฉือห่มผ้าห่มให้เฟิงจิ่งซินเรียบร้อยแล้ว เว

เรื่องนี้ เซี่ยงหรูฟางไม่พูด หลินอู๋กับซุนเยว่ชิงก็เข้าใจแต่ซุนลี่เหยา หลังจากที่เซี่ยงหรูฟางพูดจบไปแล้ว ต้องใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะเข้าใจความหมายที่เซียงหรูฟางต้องการสื่อชั่วขณะนั้น เธอยิ่งโมโหพูดขึ้นว่า “นี่...นี่เป็นไปไม่ได้ จะต้องเป็นแค่ความบังเอิญแน่ ๆ”เซี่ยงหรูฟางไม่ได้พูดอะไรอีกครู่หนึ่ง แต่กลับเหลือบมองไปทางหลินอู๋ถึงแม้ก่อนหน้านี้พวกเธอต่างก็คิดว่าเฟิงถิงเซินมีความรู้สึกต่อเธอลึกซึ้งมาก ตราบใดที่เธอติดต่อกับเฟิงถิงเซินให้มากขึ้น ย่อมสามารถกลับมาคืนดีกับเฟิงถิงเซินเหมือนเดิมได้อย่างแน่นอนแต่ที่เธอรู้มา สองวันนี้หลินอู๋เป็นฝ่ายติดต่อไปหาเฟิงถิงเซินแล้ว แต่ทางเฟิงถิงเซินกลับบอกว่ามีธุระปลีกตัวมาไม่ได้...เฟิงถิงเซินมีงานต้องทำ แต่กลับสละเวลาออกมาทานอาหารกับหรงฉือ...พูดแบบนี้ ตอนนี้ในใจของเฟิงถิงเซิน ระหว่างหรงฉือกับหลินอู๋ ใครสำคัญกว่ากัน ดูเหมือนจะเห็นได้อย่างชัดเจนแล้วซุนลี่เหยาโกรธก็ส่วนโกรธ ไม่อยากเชื่อก็ส่วนไม่อยากเชื่อ แต่ก็คิดถึงจุดนี้ได้เช่นกันเธอยิ่งไม่อยากเชื่อเข้าไปใหญ่ จึงพูดอย่างร้อนรนว่า “พี่เขยไม่ได้ไปทานอาหารกับผู้หญิงคนนั้นตามลำพังเสียหน่อย พวกเข

เฟิงถิงเซินได้ยิน ก็เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าหลังจากที่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก็พูดว่า “โอเค”เขาเพิ่งพูดจบ เฉิงหยวนก็ผลักประตูเข้ามาแล้วหลังจากที่รายงานการทำงานเสร็จ เขากำลังจะจากไป ก็ได้ยินเฟิงถิงเซินพูดกับเขาว่า “ช่วยเลื่อนนัดทานอาหารเที่ยงไปเป็นเวลาอื่นให้ผมด้วย"เฉิงหยวนตกตะลึงเล็กน้อย แต่พอเห็นหลินอู๋ที่นั่งอยู่อีกฝั่ง ทันใดนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วตอบกลับว่า “ได้ครับ”หลินอู๋ได้ยิน อารมณ์ก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เธอมองไปทางเฟิงถิงเซิน ในแววตาก็เผยความอ่อนโยนออกมาเล็กน้อยเที่ยงวันนั้น เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ออกไปทานอาหารด้วยกันแล้วหลังจากทานอาหารเสร็จ เฟิงถิงเซินยังมีงานอื่นต้องไปทำ ทั้งสองจึงแยกจากกันแล้วหลินอู๋กลับมาถึงบริษัท เซี่ยงหรูฟางอดใจไม่ไหวถามขึ้นในทันทีว่า “เป็นยังไงบ้าง?”คุณยายซุนและซุนเยว่ชิงก็มองมาเช่นกันหลินอู๋นั่งลง “ยังดีค่ะ รู้สึกแทบไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลย”เมื่อรู้ว่าเฟิงถิงเซินยกเลิกแผนการของตัวเองเพื่อเธอ และยังคงให้เธอเป็นที่หนึ่งเหมือนเมื่อก่อน คนตระกูลซุนต่างก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งซุนลี่เหยาพูดอย่างได้ใจว่า “ฉันรู้อยู่แล้ว ว่าในใจของพี่เขย คนที

อวี้มั่วซวิน “…”ก่อนหน้านี้นัดกันไว้นั้นถูกต้องแล้ว แต่ตอนนี้คนที่มาฉางโม่กลับเป็นเฟิงถิงเซิน เขาก็เลยเปลี่ยนใจแล้วนี่ไง?เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “มีธุระด้วยกะทันหัน ขอให้ประธานเฟิงเข้าใจด้วย”เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อย กลับไม่ได้ซักถามต่อ ลุกขึ้นก็พูดว่า “ตกลง งั้นก็ครั้งหน้า”พูดจบ หลังจากที่เขาและอวี้มั่วซวินจับมือกัน ก็ยื่นมือไปทางหรงฉือหรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือไปจับมือเขา แล้วพูดเสียงเรียบว่า “เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ”เฟิงถิงเซินพยักหน้าเล็กน้อย หลังจากที่เหลือบมองกู้เหยียนอีกแวบหนึ่ง ก็ออกจากฉางโม่ไปพร้อมกับเฉิงหยวนสองวันต่อมา เพราะความสัมพันธ์ด้านความร่วมมือ หรงฉือยังต้องไปที่เฟิงซื่อ แล้วคนที่ไปกับเธอ ยังมีกู้เหยียนและในช่วงสองวันนี้ ทุกเช้าเฟิงถิงเซินมักจะเข้าไปนั่งด้วยในระหว่างที่พวกเขาประชุม เพื่อเข้ารับฟังการประชุมของพวกเขาแต่ส่วนใหญ่เขาจะไม่อยู่นาน ประมาณครึ่งชั่วโมงก็จากไปเองแล้วเมื่อเรื่องราวมาถึงจุดนี้ ประธานเฉิงและคนอื่น ๆ ค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า เฟิงถิงเซินเริ่มชอบหรงฉือแล้วก่อนหน้านี้กู้เหยียนแทบจะไม่มาเฟิงซื่อก่อนหน้านี้ก็ได้ยินมาว่าเฟิงถ

หรงฉือหยุดฝีเท้าลงเฟิงจิ่งซินเห็นว่าจู่ ๆ เธอก็หยุดฝีเท้า เงยหน้าขึ้นก็พูดว่า “คุณแม่คะ?”แค่ออกไปเที่ยวกับเฟิงจิ่งซินเท่านั้น ทางฝั่งเฟิงถิงเซินก็เห็นว่าไม่มีปัญหา ทางเธอเองก็ย่อมไม่มีปัญหาเช่นกันหรงฉือไม่ได้พูดอะไรอีกเธอขับรถมาเอง พอออกจากบ้านไป กำลังจะขึ้นรถของตัวเอง ก็ได้ยินเฟิงถิงเซินพูดขึ้นว่า “ให้ผมขับไหม?”หรงฉือยังไม่ได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินก็เดินมายังรถของเธอ และเปิดประตูฝั่งคนขับแล้วหรงฉือชะงักไปแต่พอเห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถอย่างดีใจ เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเฟิงจิ่งซินอยากไปชอปปิง พวกเขาจึงไปที่ศูนย์การค้าแม้ว่าช่วงหลังมานี้ เพราะเฟิงจิ่งซิน ทำให้พวกเขาสามคนออกไปข้างนอกด้วยกันบ่อยขึ้นกว่าแต่ก่อนมากแต่ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วพวกเขามักจะไปที่วิลล่าส่วนตัว มีเพียงบางครั้งจึงจะไปร้านอาหารที่มีคนพลุกพล่านด้วยกันเหมือนอย่างวันนี้ พวกเขามาเดินชอปปิงด้วยกันในศูนย์การค้าที่คนเยอะและคึกคักแบบนี้ ตลอดสองปีมานี้ ยังคงเป็นครั้งแรกเมื่อมายังสถานที่ที่มีคนเยอะขนาดนี้ หรือว่าเฟิงถิงเซินจะไม่กลัวถูกคนบังเอิญเห็น?เมื่อคิดถึงตรงนี้ พอลงจากรถแล้ว หรงฉือก็เหลือบมองเฟิงถิงเซินแวบห