Semua Bab ARRANGED MARRIAGE WITH THE HEARTLESS BILLIONAIRE: Bab 191 - Bab 200

PAGKATAPOS niyang magbihis ay kaagad siyang lumabas ng silid. Ang akala niya ay nakaalis na ng tuluyan si Adam ngunit natagpuan niya ito sa sala na prenteng nakaupo sa sofa. Pumasok pa kasi siya sa banyo para hugasan ang sarili niya dahil ang akala niya nga ay makakauwi na siya pero mukhang hindi pa pala.Nang makita siya nito ay agad itong nag-angat ng tingin. “Come here.” utos nito at tinapik ang kandungan katulad ng ginawa nito kanina. Natulos siya sa kanyang kinatatayuan. Hindi alam kung susundin niya ba ito o ano.Hindi siya gumalaw ng ilang sandali kaya muli niyang narinig ang tinig nito. “Hindi mo ba ako narinig? I said come here.” sa pagkakataong iyon ay mas naging malamig ang tinig nito at mas naging mapanganib. Labag man sa kanyang kalooban na sundin ang iniuutos nito ay wala siyang nagawa kundi ang humkbang na lang at umupo sa kandungan nito.Ipinulupot niya ang kanyang mga kamay sa leeg nito at nagpaskil ng isang ngiti sa kanyang mga labi. “Nabura mo na ba yung video?” pi

KINABUKASAN, nag-iisip si Miri habang nakaupo sa kanyang kama. Hindi niya akalain na hindi siya isinumbong ng kapatid niya sa pagtakas niya nang walang paalam. Ibig lang sabihin nito ay gusto nitong pag-isipan niyang mabuti ang sinabi nito sa kaniya kahapon. Napahugot siya ng isang mahabang buntong hininga.Ang tanging nasa isip niya lang ng mga oras na iyon ay ang bumalik na lang sa ibang bansa, ngayon pa lang ay sising-sisi na siya na umuwi pa siya. Sa totoo lang, wala naman talaga siyang ibang gusto kundi ang maramdaman niya ang pagmamahal ng isang pamilya. Hindi pera at kung ano pa man pero iyon pa ang hindi kayang ibigay sa kaniya ng kanyang ama at ng kanyang nag-iisang kapatid, pakiramdam niya talaga ay mag-isa lang siya.Nahila siya sa kanyang pag-iisip nang bigla na lang siyang nakarinig ng isang katok mula sa pinto. Kasunod nito ay bumukas ito. “Ah, ma’am magbihis daw po kayo sabi ni sir.” sabi nito sa kaniya dahilan para agad na magsalubong ang kilay niya.“Bakit? Saan daw a

MULI itong bumalik sa pagkakaupo sa tabi niya. Hinila siya at muling pinaupo sa kandungan niya. Hinaplos nito ang kanyang pisngi habang nakangiti ito na nakatingin sa kaniya. “Nakikita mo ba ang itsura mo ngayon? Mukhang takot na takot ka.” komento nito bigla.Napalunok siya ng ilang beses at napakuyom ang kanyang mga kamay. Hindi na niya pwede pang itago ang nararamdaman niya kaya sinalubong niya ang mga mata nito. “Tama ka, natatakot nga ako.” pag-amin niya.Mas naging malambot ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya at muling hinaplos ang kanyang pisngi. “Bakit ka naman matatakot? Hindi ba at sinabi ko na sayo na hindi ako nananakit ng magandang babae, lalong lalo ka na? Tyaka susundin mo naman lahat ng gusto ko e diba?”Napalunok siya. “Pero kapatid ako ng kaaway mo diba?”“Yes pero wala akong balak na saktan ka. It would be a waste.” sagot naman nito sa kaniya.Pero kahit na ganun ang isinagot nito sa kaniya ay hindi niya pa rin magawang makampante. Paano kung sinasabi lang nito

“WHAT?” hindi makapaniwala siyang napatitig dito habang nanlalaki ang kanyang mga mata. Anong klaseng kalokohan iyon? Isa pa, naririnig ba nito ang sarili nito? “What are you trying to say?”“Dad, are you even hearing your own words?” halos mapahawak siya sa kanyang sentido. Parang isang bangungot iyon sa kaniya. Hindi niya akalain na sa bibig pa mismo ng sarili niyang ama niya maririnig ang mga bagay na iyon.“Kapag nabuntis ka niya, sigurado na kahit na anong hilingin mo sa kaniya ay ibibigay niya sayo. In other words, susundin ka niya.” sabi nito sa kaniya na para bang nasisiraan ng bait, nakatawa ito habang nakatingin sa kaniya.Ang hinihiling nito ay mas malala pa kaysa sa sinabi sa kaniya ni River. Gusto nila siyang gamitin laban kay Adam, hindi pa ba sapat sa mga ito ang lahat? Ano pa ba ang gusto nila? May naramdaman siyang kirot sa kanyang dibdib ng mga oras na iyon dahil dito, pakiramdam niya ay mas mahalaga pa ang mga mithiin ng mga ito kaysa kaniya na anak at kapatid nito.

HINDI lubos akalain ni Adam na maglalakas loob si River na tumapak sa bahay ng mortal nitong kaaway. Hindi niya tuloy maiwasang ma-curious kung ano ang sadya nito sa kaniya.Tumaas ang sulok ng kanyang labi nang tuluyan siyang makababa sa sala. Nakita niyang nag-angat ito ng ulo at tumingin sa kaniya. “Ganun mo na ba ako masyado na-miss at nagawa mong puntahan ako dito sa pamamahay ko?” tanong niya rito habang nakangisi.Kitang-kita niya ang panlalamig ng mga mata nito habang nakatingin sa kaniya. “O naghahanap ka na naman ng gulo?” tanong niya rito na puno ng panunuya.Tiningnan siya nito habang madilim ang mga mata. “Sa tingin mo ba ay iyon ang ipinunta ko rito?” balik nitong tanong sa kaniya.Umupo siya sa katapat nitong upuan at pagkatapos ay hinugot ang nasa bewang niyang baril at itinutok dito. “Huwag mo akong ginagalit River, maiksi lang ang pasensya ko.” banta niya rito ng walang emosyon ang kanyang mukha.Tinitigan lang naman ni River ang baril na nakatutok sa kaniya at ni wa