All Chapters of ARRANGED MARRIAGE WITH THE HEARTLESS BILLIONAIRE: Chapter 201 - Chapter 210

HALOS malula si Miri sa laki ng bahay ni Adam. ito ang unang beses niyang nakarating doon at sa totoo lang ay napakalaki nito para tawaging bahay. Sa halip ay mas tamang tawagin itong mansyon. Pagbaba niya pa lang ng kotse ay kaagad na niyang nakita ang halos sampu na mga tauhan nitong nagkalat sa baba at mukhang nagbabanta. Hindi niya tuloy maiwasang hindi magtanong sa knaiyang isip kung gaano ba kadami ang kaaway nila para ganun karami ang italaga nitong magbantay sa bahay niya.Huminga siya ng malalim. Kahit na sobrang sama ng loob niya sa kanyang ama at kapatid ay wala na siyang magagawa pa kundi ang tanggapin na lang ang katotohanan.Agad na may ilang kasambahay ang sumalubong sa kaniya. “Pasok na po kayo ma’am.” magalang na sabi sa kaniya ng isa na may ngiti pa sa mga labi. Tiningnan niya ito at sa tantiya niya ay parang halos kaedaran niya lang ito.May isa rin na nagbuhat ng kanyang mga gamit. Tiningnan niya ito na nakakunot ang noo. “Wala ba si Adam?”“Ah may pinuntahan po si

NABIGLA si Adam sa ginawa ni Miri kaya natigilan ito at hindi nakagalaw ng ilang segundo, ngunit mabilis din naman itong nakabawi. Para itong nabitin sa kanyang ginawa kaya dali-dali nitong itinaas ang kamay at inilagay sa likod ng kanyang ulo at biglang yumuko para halikan siya sa kanyang labi. Nanlalaki ang kanyang mga mata dahil hindi niya ito inaasahan.Umakyat ang kanyang kamay sa dibdib nito upang itulak palayo sa kaniya ngunit hindi ito gumalaw. Sa halip ay mas naging mariin ang paraan ng halik nito at halos hindi na siya makahinga pa. Mabuti na lang at naisipan din nito na bitawan siya kaagad bago pa man siya maubusan tuluyan ng hininga.Nanlilisik ang mga mata niyang tiningnan ito, plano na talaga siya nitong patayin. Sa halip ay nakataas lang ang sulok ng labi nitong nakatingin sa kaniya at mukhang natutuwa pa. “Halik pa lang yun ah.” sabi nito na nakangisi. “Paano na lang kung mas higit pa doon? Baka hindi ka na makatayo pa ng lubusan? Tyaka sigurado ka ba talaga sa sinasa

NANG malantad ang hubad niyang katawan dito ay sinubukan niyang umakto ng normal, kaya lang nang mag-angat siya ng kanyang mga mata at nakita kung paano nito titigan ang hubad niyang katawan ay hindi maiwasang mag-init ang kanyang mukha dahil sa kahihiyan.Bahagya niyang tinakpan ang kanyang katawan gamit ang kanyang dalawang kamay kahit na alam niya naman na wala itong matatakpan. “Ano bang tinitingin-tingin mo diyan?” namumula ang mukhang tanong niya rito.Binaw nito ang tingin sa kanyang katawan at tumingin sa kanyang mga mata. Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Hiyang-hiya?”Naging mabilis ang tibok ng kanyang puso dahil sa bahagyang panunukso nito sa kaniya. Mabilis siyang umirap dito. “Bakit naman sana ako mahihiya?” mabilis na pagtanggi niya.Isa pa, sino ba naman kasi ang hindi mahihiya kung titigan ang katawan niya habang hubad. Kahit sino naman siguro ay mahihiya hindi ba? Lalo na at hindi naman siya sanay na tinititigan ang katawan niya. Kahit na sabihin pang ilang beses n

“What?” medyo walang gana na tanong niya sa kanyang kapatid.Ilang sandali pa ay narinig niya ang naiinis na nitong tinig mula sa kabilang linya. “What? Ganyan ba ang tamang isagot mo sa akin ha Miri? Ilang araw na kitang tinatawagan alam mo ba iyon? Ano bang pinagkakaabalahan mo sa buhay mo? Bakit hindi mo man lang nagawang tawagan ako? Alam mo na nag-aalalala ako sayo?” sunod-sunod na sabi nito sa kaniya.Tumaas naman ang sulok ng kanyang labi nang marinig niya ang mga sinabi ng kanyang kapatid. Nag-aalala? Talaga ba? O nagpapatawa lang talaga ito? Kung talagang nag-aalala ito sa kaniya, una pa lang ay hindi sana siya nito ginamit para sa sariling kapakanan nito.Isang mahabang buntong hininga ang pinakawalan niya bago pumikit. “Sabihin mo na kung anong gusto mong sabihin, gusto kong magpahinga.”“Magpahinga? Anong oras pa lang ah. Don’t tell me ay pinahihirapan ka ng lalaking iyon?” muling tanong nito sa kaniya.Gusto na niyang matawa ng mga oras na iyon sa totoo lang. Talaga bang

PAGDATING ni Adam at Luke sa ibang bansa ay kaagad silang naghiwalay dahil magkaiba sila ng pakay doon. May kanya kanya silang kailangang asikasuhin. Siya ay tiningnan ang bodega ng mga piyesa ng sasakyan. May mga kasama siyang tauhan niyang nagpunta doon. “Ayos na ba ang lahat?” tanong niya sa mga ito.Nagsitanguan naman ang mga ito. “Okay naman po sir.” halos sabay-sabay na sagot ng mga ito.Tumango din naman siya. “Kaya ba nating i-provide ang mga order galing sa Pinas?” tanong niya sa mga ito.“Kaya po sir.” sagot muli sa kaniya ng mga ito kaya sa huli ay tumango na lang siya.Pagkatapos niyang kausapin an mga ito ay umuwi na siya sa bahay kung saan sila tutuloy doon. Isa pa, ay kailangan niya rin namang magpahinga dahil pagkalapag na pagkalapag ng eroplano ay doon na siya kaagad dumiretso sa bodega. Pagdating niya sa bahay ay napag-diskitahan niyang uminom.Hindi nagtagal ay dumating na rin naman si Luke. “kamusta ang bodega? Ayos naman ba? Kaya bang i-provide ang lahat ng order