บททั้งหมดของ ARRANGED MARRIAGE WITH THE HEARTLESS BILLIONAIRE: บทที่ 21 - บทที่ 30

PAPASOK NA siya nang makasalubong niya si Don Lucio sa may loob ng mansyon. “Kamusta na ang pakiramdam mo? Magaling ka na ba?” tanong nito sa kaniya.“Mabuti na po sir.” magalang na sagot niya rito. “Salamat po sa mga gamot na ipinadala ninyo.” “Ikaw pa ba naman hija.” sagot nito nang bigla na lang sumeryoso ang mukha nito habang nakatingin sa kaniya. “Siya nga pala hija, hiniling ko kay Lawrence na pagkatapos ng klase mo ay pumunta ka sa kumpanya.” sabi nito na labis niyang ikinagulat.Talagang tiningnan niya ito na puno ng pagkalito ang mukha. “Anong sinabi ninyo sir? Sa kumpanya? Talaga?” gulat na gulat pa ring tanong niya.Ngumiti ito at pagkatapos ay tumango sa kaniya. “Oo hija.” sagot nito.Itinikom niya ang kanyang bibig at pagkatapos ay bigla na lang napakagat labi ng wala sa oras. Gusto niya sanang tanggihan ito ngunit alam niya na wala iyong silbi dahil alam niya na lahat ng gusto nito ay dapat lang na masunod. Napabuntong-hininga na lang siya.“Gusto kong mapag-aralan mo

BIGLANG PUMASOK sa isip ni Asha ang mainit na sandali na namagitan sa kanila kahit na sobrang sakit ng naramdaman niya ng araw na iyon. “Dahil nanatili ka pa ring nakaupo sa kabila ng lahat…” biglang yumuko ito at inilapit ang mukha nito sa kaniya dahilan para mapasandal siya ng sobra sa sofa na kinauupuan niya. “Gusto mo bang ulitin natin ang nangyari noong araw na iyon?” tanong nito sa kaniya.Hindi siya nakasagot at nanatili lang na nakatitig sa mga mata nito. Hindi ba at sinabi nito na sobrang kinamumuhian siya nito pero bakit gusto nitong ulitin ang nanngyari sa pagitan nila ng araw na iyon?“Hinahamon mo ba ako?” balik niyang tanong dito. Hindi siya nagpakita ng anumang takot dahil ang akala niya kapag ginawa niya iyon ay babalik din ito kaagad sa upuan nito ngunit mali pala siya.Bigla na lang nitong hinawakan ang leeg niya. Hindi siya nakapagsalita dahil sa matinding pagkagulat. Sa sumunod na sandali pa ay bigla na lang nitong pinaghiwalay ang dalawa niyang mga hita na mas iki

SA TOTOO LANG ay hindi niya masabi kung ano ang iniisip ni Lawrence nang mga oras na iyon. Kanina lang ay kung itaboy siya nito ay wagas pero ngayon ay ayaw na siya nitong paalisin. Hindi kaya dahil sa narinig nitong may nag-aya sa kanyang lumabas. Kahit na ganun ang pumasok sa isip niya ay pilit niyang iwinaksi iyon mula sa isip niya. Ayaw niyang umasa. “Ano, tatayo ka na lang ba diyan? Gumalaw ka na.” malamig na sabi nito nang tapunan siya nito ng tingin.“Pero may lakad ko…”“Tumigil ka. Lalabas ako at pupunta sa meeting.” sabi nito at tumayo na pagkatapos ay hindi na nito hinintay pa ang sagot niya dahil nakalabas na ito.Wala na lang siyang nagawa kundi ang titigan na lang ang nilabasan nitong pinto bago napabuntong-hininga. Ilang sandalo pa ay tumayo siya mula sa kanyang kinuupuan at pumunta sa mesa upang basahin ang mga dokumentong ipinapabasa ni Lawrence sa kaniya.Sa halip na lumayo na siya rito ng tuluyan at kalimutan na ang nararamdaman niya para rito ay hinayaan pa niya an

HABANG NAGLALAKAD sina Asha at Lawrence ay naisip ni Asha na tiyak na nanguguluhan na si Lester dahil sa mga sinabi ni Lawrence rito. Hindi niya tuloy alam kung paano siya ngayon magpapaliwanag dito. Nang makalayo sila mula doon ay bigla na lang hinila ni Lawrence ang kamay nito mula sa pagkakahawak niya. Nang lingunin niya ito ay nakatitig sa kaniya ang mag malalamig nitong mga mata. Hindi niya tuloy maiwasang magtaka kung bakit parang nagagalit ito e wala naman siyang ginawang masama dahil kung tutuusin ay ito nga ang may ginawang masama sa kaniya.Ilang sandali pa ay hindi na niya napigilan pa ang sarili na sitahin ito dahil sa pagsasabi nito kay Lester tungkol sa pagpapakasal nila. “Hindi alam ni Lester ang tungkol sa atin bakit mo naman iyon sinabi sa kaniya?”“E ano naman ngayon?” walang pakialam na balik nitong tanong sa kaniya.“Alam mo ba na wala sa isip ko na sabihin sa kahit kanino ang tungkol sa bagay na iyon? Bakit kailangan mong ipangalandakan sa harapan niya?” hindi pa

PAGTAYO NIYA AY tumayo rin si Lawrence mula sa kinatatayuan nito na labis niyang ikinagulat. Nanatili siyang nakatayo ngunit hindi siya gumalaw. “Let’s go.” sabi nito sa matalim na tinig.Kaagad na nagsalubong ang mga kilay niya. “Pupunta ka rin sa banyo?” nagtatakang tanong niya rito.“Nasa baba ang banyo. Hindi safe na pumunta ka mag-isa doon.” sabi nito sa kaniya na ikinagulat niya ng lubos. Hindi niya maiwasang magtanong sa isip niya kung nag-aalala ba ito sa kaniya o ano. Wala siyang alam sa kung ano ang rason nito.“Hindi mo na ako kailangan pang samahan doon. Kaya ko ng mag-isa.” pagpupumilit niya ngunit hindi lang siya nito pinakinggan at sa halip ay nauna na itong naglakad kaysa sa kaniya.“Sumunod ka sa akin.” malamig na sabi nito. Sinulyapan niya lang si Adam na tumango lang naman sa kaniya at pagkatapos ay tahimik na siyang sumunod kay Lawrence.Pagdating nila sa entrance ng banyo ay napalingon siya sa kanyang likuran nang mapansin niya na parang walang balak na tumigil si