บททั้งหมดของ Rekindled Romance After Divorce: บทที่ 181 - บทที่ 190

MATAPOS NIYANG MAHALIN ng ilang taon si Roscoe, ang hangarin na may mangyari sa kanila kahit na isang beses lang ay hindi naman kalabisan di ba? Gusto niyang maranasan kung paano angkinin ng walang pakundangan ng kanyang asawa kung kaya naman walang pasubaling yumakap na ang dalawang braso ni Everly sa leeg ni Roscoe upang mas palalimin pa ang kanilang halikang dalawa. Lalo pang ginanahan si Roscoe nang maramdaman ang mga ganti ni Everly ng halik. Hindi niya maalala na magaling itong humalik. Madalas kasi noon kapag hinahalikan niya ang asawa ay hindi ito gumaganti. Mabilis naman pala itong matuto dahil sinubukan nitong gayahin ang paraan ng paghalik niya sa kanyang labi. Thinking of this, Roscoe was inexplicably overwhelmed by possessiveness. He kissed her more greedily like a madman, wishing he could crush her in his body. Estranghero ang pakiramdam na iyon kay Roscoe dahil alam niyang hindi naman niya mahal ang asawa, pero gusto niyang sa kanya lang ito at wala ng iba pang magmamay

WALA NA SIYANG inaksayang pagkakataon at sinundan na ang mag-asawa na kulang na lang ay madapa ang babae sa ginagawang marahas na pagkaladkad sa kanya papalabas ng asawang lalaki. Uminit pa ang ulo doon ni Everly na hindi na natutuwa sa kanyang mga nakikita. Kailangang bigyan ng leksyon ang lalaking iyon nang sa ganun ay magtanda rin ito.“Doctor Golloso, saan ka pupunta?” tawag sa kanya ni Dorothy na may mariing mga titig, puno ng pagbabanta ang mga tinging ipinupukol sa kanya. Alam na ni Everly ang ibig sabihin doon ng kasama niya. “Hindi pa tayo tapos dito!” Nilingon na niya ang head nila at nakita niya ang pagiging seryoso ng mukha nito. Iyong tipong kapag hindi niya sinunod ay pihadong malilintikan siya dahil bibigyan din siya nito ng matinding parusa. Huminga siya nang malalim upang kalamayin ang sarili. Kailangan niyang kumalma. Hindi rin siya dapat nagpapadala sa bugso ng kanyang damdamin doon.“Isa kang doctor na makakatulong upang mapagaling ang mga may sakit, huwag mo sana

PUNO NG KUMPIYANSANG sinalubong ni Everly ang matalim na mga tingin ng lalaki sa kanya. There were things she had never understood before, but now she understood them all after being hurt all over by Roscoe. Katangahan lang kung pipiliin niyang magpa-under sa isang lalaki lalo na kung nakikita naman niyang hindi rin naman siya nito pinapahalagahan. “Stop meddling in other people’s business here!” marahas na sigaw ng lalaki kay Everly kung saan ay nanlilisik ang kanyang mga matang nakaburo sa mukha ng babae, “Pwede ba ha?!”“Hindi naman ako nakikialam sa kung anong problema niyong mag-asawa. Sobrang nakakatamad kaya. Sumingit lang ako at nagsalita dahil masyado mong minamaliit ang mga babae.” kalmado ang boses na sagot ni Everly na humakbang papalapit sa lugmok na lalaki. “Hindi mo ba alam na sa panahon ngayon pantay na ang karapatan ng mga babae at lalaki? Huwag kang mangdikta sa kung ano ang gustong gawin ng asawa mo sa buhay niya. Karapatan niyang mamili kung susuko na siya o lalab

HINDI NA MAITAGO ang gulat sa mukha ni Everly na sa halip na sermon ang sumalubong sa kanya, inuutusan lang siya nitong bumalik sa iniwan niyang trabaho? Seryoso ba ang head nila? Kung sa kanyang Lola niya iyon ginawa, paniguradong nasampal na siya upang magtanda siya. Tahimik na humakbang si Everly palapit sa table ni Dorothy. Baka nagkamali lang siya ng dinig.  “Doctor Santibaniez, I’m sorry…” “It doesn’t matter. Lahat naman tayo ay pinagdadaanan ang ganitong stage ng buhay.” Nakikita pa rin ni Dorothy si Everly sa kanyang sarili noong bagong salta siya sa industriya kung kaya naman hindi niya masisisi kung gumamit man ito ng dahas upang may ipagtanggol lang. Sa una magiging ganito talaga ito, pero alam niyang sa pagdaan ng m

PANIGURADONG ILANG ARAW siyang minanmanan ng grupo at noong nakakuha sila ng pagkakataon na mag-isa na lang siya at lutang, saka sila kumilos. Naniniwala siya na ang grupo ay under ni Lizzy. Tatlong oras ang kanilang bubunuin upang makarating sa tabi ng dagat kung saan man siya nila planong lunurin. Iyong beach na iyon ay paniguradong ang family beach nina Lizzy na nasa bandang Camarines Sur. Sa loob ng tatlong oras na iyon, kailangan niyang makaisip ng paraan. Iginalaw niya ang kamay na nasa likod, biglang naging alerto ang katabi niyang lalaki na tiningnan siya ng masama at nag-check ng tali niya sa kanyang kamay. Palihim niyang pinindot ang relo na kanyang suot upang mag-send lang ng location niya kay Monel.‘What do you think of me? Gaya niyo na mga bobo?’ Mabagal ang naging takbo ng van paalis ng Legazpi. Ibinaling ni Everly ang kanyang mga mata sa labas ng bintana. Narinig niya ang munting halik ng mga kasama niya na tiwalang hindi niya magagawang makatakas dahil lang babae siy