All Chapters of หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 71 - Chapter 80

ทางด้านหลู่ชิงเหยาเมื่อนักพรตผู้นั้นไม่กลับมานางก็ไร้ที่พึ่งเพราะนักพรตผู้ที่นางค้นพบใหม่นี้ไม่ยินดีให้นางเข้าพบ นางโมโหเป็นอย่างมากจึงกลับไปที่จวนหลู่เพื่อที่จะคบกับอัครหลู่"คุณหนูขอรับจวนอัครนี้ไม่ต้อนรับคุณหนูอีกแล้วขอรับ คุณหนูจงกลับไปเถอะขอรับพวกข้าได้รับคำสั่งจากนายท่านไม่ให้เปิดต้อนรับท่านอีกแล้วขอรับ"บ่าวรับใช้กล่าวขึ้น หลู่ชิงเหยามีสีหน้ายำแย่มาก ความจริงเขาไม่ได้อยากมาแต่เขาอยากจะยืมมืออดีตของบิดาของเขา จัดการกับหลิวเสียงเหย่าต่างหาก เขาจึงต้องยอมบากหน้ามาขนาดนี้ แต่ไม่คิดเลยว่าผู้ที่เคยเป็นบิดาของตนจะทำกับนางเยี่ยงนี้ได้"ได้ถ้าไม่อยากพบข้าก็จะไม่เข้าพบแต่บอกเขาด้วยว่าตอนนี้ตระกูลหลิวมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว หากอยากรู้ข้อมูลสิ่งใดให้ไปพบกับข้าที่โรงเตี้ยมหลวง ข้าจะไปจิบน้ำชาที่นั่น"หลู่ชิงเหยากล่าวขึ้นและเดินจากไป แต่เขาไม่คิดว่าหากพูดว่าตระกูลหลิวมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว ท่านพ่อของเขาจะคิดถึงว่าผู้ที่แคว้นอี้ส่งเข้าตระกูลหลิวนั้นถูกจับได้หรือไม่ เพราะถ้าหากเขาคิดถึงเรื่องพระชายากลับมาแล้ว ก็คงไม่อาจมาพบเขาอยู่แล้ว นางจึงได้แต่ไปนั่งจิบชาอยู่ที่โรงเตี้ยมหลวงเท่านั้น"ทำไมไปพบนาง

ทางด้านหลู่ชิงเหยารับรู้ถึงการกลับมาขององค์ชายรัชทายาทแถมยังจับแม่ทัพฝ่ายศัตรูได้อีกด้วย ก็รู้สึกว่าถึงเวลาของตัวเองแล้ว ครั้นจะปรึกษากับมารดาก็รู้คำตอบอยู่แล้ว นางไม่ต้องการยุ่งกับในวัง ท่านตากับท่านลุงก็เหมือนไม่ชอบนาง นางมีที่พึ่งคือท่านพ่อ นางจึงคิดที่จะไม่โน้มน้าวให้ท่านพ่อช่วย นางพยายามคิดหาวิธีที่จะให้บิดาของนางยอมช่วย นางต้องคิดวิธีที่บิดาของนางจะได้ผลประโยชน์ในเรื่องนี้ ในใจของนางต้องการให้ท่านพ่อของนางไปจับตัวลี่ซุนในข้อหาสายสืบของแคว้นอี้ แต่ตอนนี้ตัวนางก็อยู่ในวังหลวงอยู่ตำหนักขององค์ชายรัชทายาทแล้ว แบบนี้องค์ชายรัชทายาทจะไม่ถูกตรวจสอบด้วยหรอกหรือ นางพยายามคลุ่นคิดอยู่ในใจ หากเป็นแบบนั้นองค์ชายรัชทายาทจะต้องปฎิเสธ และต้องตรวจสอบลี่ซุนและหลิวเสียงเหย่ารวมไปถึงแม่ทัพหลิว หากคิดตามแผนของนางหากองค์ชายรัชทายาทถูกจับไปด้วยนางก็จะไปช่วยเขาเอง จะได้ทำให้เขาสนใจนาง แต่ฮ่องเต้จะไม่ทรงคิดหรือว่าองค์ชายรัชทายาทนั้นร่วมมือกับพระชายาด้วย อย่างไรแผนการนี้ก็ยังเสี่ยงอยู่ ตอนนี้นางเริ่มไม่มั่นใจกับความคิดตัวเองแล้ว หากมีนักพรตอยู่เขาก็คงจะปรึกษาแล้วว่าตัวเขาต้องทำสิ่งใด ตอนนี้นางต้องพึ่งคว

"พระชายาเจ้าไม่ต้องตกใจไปข้าจะช่วยท่านแม่ยายให้ถึงที่สุด เจ้าพักผ่อนเสียเถอะดูเหมือนว่าตอนนี้เจ้าเองก็ใกล้จะคลอดแล้ว บุตรของเราไม่ว่าจะเป็นธิดาหรือบุรุษก็ต้องแข็งแรง"องค์ชายรัชทายาทกล่าวขึ้น เขามองภรรยาที่นั่งอยู่ที่เตียงนอน ร่างของนางตอนนี้ใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและตอนนี้หน้าท้องของนางก็นูน ตอนเมื่อเขาจะจากพระราชวังไปนั่น นางตัวเล็กมากมาก"เสด็จพี่ท่านกลับมาแล้วหรือเพคะ เรื่องมารดาของของฉัน หม่อมฉันเองไม่ได้พบปะกับนางนานแล้วนะเพคะ ตั้งแต่ที่พวกเราออกเรือนมาท่านแม่ก็ไม่ได้มาส่งหม่อมฉันท่านคงจำได้ แต่หม่อมฉันก็ไม่เคยถามฉันพ่อเพราะว่าท่านพ่อไม่ค่อยว่างแล้วเรื่องที่หม่อมฉันเจอะเจอมาในช่วงนี้จึงทำให้มีเวลาได้ไถ่ถามถึงท่านแม่เลยเจ้าค่ะ หม่อมฉันเพิ่งรู้ว่าท่านแม่คือสายลับจริงๆนะเจ้าคะ"พระชายาหลิวกล่าวขึ้น"อันนี้ก็ไม่มีใครรู้ความจริงได้ ต้องหาตัวท่านแม่ของเจ้าให้พบก่อน แล้วพวกเราค่อยสอบปากคำ ทีแรกข้าก็นึกว่าท่านแม่ยายยังอยู่ที่ตำหนักของเราเสียอีก ท่านแม่ยายไม่เคยเข้ามาหาเจ้าในตำหนักเลยหรือ"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ถามขึ้น"ท่านแม่ไม่เคยมาเลยเพคะตอนนี้หม่อมฉันก็ไม่เห็นหน้าท่านแม่เกือบจะแปด

"คนจากศาลตาหลี่ผู้ใดเป็นคนของเราบ้าง "องค์ชายสามหนามกงเฉียวถามขึ้นเมื่อพวกเขาถึงที่ประชุมของพวกเขาแล้ว"มีคนของกระหม่อมอยู่เพียงเล็กน้อยแต่เรื่องนี้รู้สึกว่าจะเป็นคนตระกูลโหว่ที่จะมาสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเองเป็นเพราะฮ่องเต้ทรงกระแสรับสั่งมาเป็นการส่วนตัว"อัครหลู่กล่าวขึ้น"ข้าได้ข่าวว่าคุณหนูหลู่ตระกูลของท่านได้เข้าไปอยู่ในจวนตระกูลโหว่แล้วมิใช่หรือ ท่านอัครไม่ใช้ความสัมพันธ์ให้เกิดประโยชน์ล่ะถึงตัวท่านเองจะเข้าไปพูดคุยไม่ได้ แต่เรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับคนหนูหลู่ไม่น้อย เพราะเป็นนางที่เสนอแผนนี้กับเรา นางน่าจะช่วยเราได้"ที่ปรึกษาขององค์ชายสามหนามกงเฉียวกล่าวขึ้น"เราก็คิดเช่นเดียวกันลองนัดพบปะกันดูสักหน่อยก็ไม่เสียหาย และอีกอย่างเรื่องที่ว่าตระกูลเสนาบดีโหว่นั้นเที่ยงตรง มันก็เคยเป็นเพราะคนเก่าคนแก่ของตระกูลเขามีใช่หรือ คนรุ่นหลังเรายังไม่รู้เลยว่าเขานึกคิดอย่างไรและปัจจุบันนี้ชื่อเสียงเงินทองนั้นก็ไม่เข้าใครออกใครหรอก หากเขาอยากได้ส่วนแบ่งให้มากหน่อยเราก็ยอมเจรจากับเขาไปก่อน เมื่อถึงตอนนั้นข้าได้เป็นฮ่องเต้เมื่อไหร่เขาก็จะยอมจบเองเป็นแน่ แล้วเรื่องที่ว่าคนของท่านอัครหลู่ที่อยู่ในศาลต้

วังหลวงเกิดความวุ่นวาย ตำหนักขององค์รัชทายาท มีคนแปลกปลอมเข้ามา"ทหารผู้นั้นเจ้าอยู่กองไหนกัน ทำไมไม่เคยเห็นหน้าค่าตา"เสี่ยวไป๋ถามขึ้น"อะไรของเจ้าเสี่ยวไป๋ คนพวกนี้เจ้าจะเดินดูทุกคนเลยหรือ และเดินดูแทบทุกเวลาเสียด้วยแต่วันนี้ก็เห็นเจ้าไล่คนไปเกือบจะสิบคนได้แล้วมั้ง"ซูเสวี่ยกล่าวถามขึ้น"คนแปลกปลอมเข้ามาบ่อยนะ หากข้ามองแล้วไม่คุ้นหน้าก็กลัวว่าจะเป็นภัยต่อพระชายา เพราะครั้งโน้นก็ถูกทำร้ายตอนนี้แม่ทัพหลิวเองก็ต้องให้ข้าตรวจดูทุกคน หากผู้ใดไม่คุ้นหน้าคุ้นตาก็ให้ไล่ออกไปให้หมด"เสี่ยวไป๋กล่าวขึ้น"พวกเจ้าสองคนทำอะไรกันอยู่หน้านั้นน่ะ"เสียงองค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ถามขึ้น"นายน้อยดูสิขอรับเสี่ยวไป๋ไล่คนออกจากตำหนักวันนี้เกือบสิบคนแล้ว และนี้ยังมาสงสัยทหารผู้นี้อีก"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้น องค์ชายรัชทายาทก็มองตามมือของลูกน้องคนสนิท"เขามีปัญหาหรือ"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ถามเสี่ยวไป๋"กระหม่อมเพียงไม่คุ้นหน้าคุณตาเพราะคนที่กระหม่อมหามากระหม่อมคุณทุกคนพะยะค่ะคนนี้น่าจะมีปัญหาแต่กระหม่อมไม่อยากจะให้มันเป็นปัญหาใหญ่โตเพียงแค่ไล่เขาออกไปจากตำหนักก็พอ"เสี่ยวไป๋กล่าวขึ้น"ซูเสวี่ยพาทหารผู้นั้นเข้าไ