ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Love Behind the Contract (An Army and his Innocent Wife) / บทที่ 41 - บทที่ 49

บททั้งหมดของ Love Behind the Contract (An Army and his Innocent Wife): บทที่ 41 - บทที่ 49

49

#41

STEPHEN POV."What do you mean by that?" Sambit ko sa kausap ko sa cellphone ko ang mga kaibigan ko."Bro, wala pa rin talaga balita ehh. Kung pwede lang sana ay bumalik ka na dito agad para mapagplanuhan ang lahat..""Nelson, sinabi ko na sa inyo na hindi muna ako babalik. May kailangan pa akong asikasuhin Lalo na ang bata, okay? Alam naman 'to ni cornel huh? Kaya pwede ba huwag muna ngayon ang dami kong problema . Alam ko rin naman na ya niyo 'yan masulosyonan. Ipapaubaya ko na sa inyo ang bagay na 'yan. Bata bumalik kayo nang maayos at buo, maliwanag ba?""Ok na bro, sige na busy ka rin ngayon sa batang asawa mo hindi ba?""Come on, huwag niyo banggitin ang bagay na 'to sa kaniya," pag-aalala ko. Hindi talaga 'to pwedeng malaman ni Shiena. Hindi ko hahayaan na may maramdaman siyang galit sa akin. "Okay bro.." Matapos ay ibinaba ko na ang tawag.This day, nanatili pa rin ako sa condo na tinitirahan ni Shiena. Wala sa plano ko ang iwanan siya sa mga oras na 'to dahil laman ng utak k
อ่านเพิ่มเติม

#42

SHIENA POV. Grabe ang alaga ng lalaki na 'to sa akin Parang tunay ko nang asawa ko. Mukha yata nagbago ang ihip ng hangin. Dapat unahin na lang niya ang bata o hindi kaya ang sarili niya. Pero salamat na din dahil naramdaman ko pa rin siya ngayon. Ngunit, bakit parang hindi niya nagawang umuwi sa kanila. Paano na lang pala kung hinihintay at hinahanap na siya ng Mommy niya? Kailan ba niya naisip na bumalik sa kanila? May plano kaya siya? Hindi naman maaaring dito na lang siya at asikasuhin lang ako. Kahit mahal ko siya, hindi ako papayag na maging pabigat. Oo nga pala kanina pa siya naka-upo sa harap ko na wala man lang sinasabi. Mukha maing mga statwa dito tapos kapag tumingin naman ako sa kaniya ay iiwas siya. Ayos lang kaya siya? o may sakit din siya? Hindi naman kaya may problema ang dila niya? Hayts, bakit kasi hindi siya makapagsalita diyan ako tuloy ang na o-overthink sa ginagawa niya! Teka nga lang! Nag-aalala ba ako sa kaniya? Hindi ba dapat hindi! Duh! Bakit ako mag-aala
อ่านเพิ่มเติม

#43

STEPHEN POV."What ? Are telling me the truth? Sinabi na talga ni mom? Ohh come on, kasal na ako kay Shiena. Hindi na magbabago 'yon." Tell her, tell her na hindi ako magpapakasal sa babaeng gusto niya. Kailan niya ba ako tatantanan? Matapos niyang pinalayas si Shiena sa bahay ko nang, hindi ko inutos. Ngayon naman, ahe decralred to everyone na ikakasal ako sa babaeng 'yon?Attorney, ayusin mo ito. You know me, kapag galit ako!" I shout. I put down my cellphone.Kaya naman pala, puro congrats ang mga natanggap ko, pagkarating ko rito sa opisina ko. Because of that announcement? Tsk! I don't care Liana anymore. Then now, I heared, na ikakasal ako sa kaniya? That kid! Bata pa nga siya, siguro nga lagpas dalawang taon lang, ang agwat nila ni Shiena. Then, sa kaniya ang bagsak ko? Mas mabuti pang piliin ko si Shiena, kaysa sa tulad niya. Hindi ko talaga, maintinihan, kung ano ang nagustuhan sa kaniya ni Mom. "Hey! Stephen,huwag mo na nga 'yan pagtuunan ng pansin. Hayaan mo na ang mga ta
อ่านเพิ่มเติม

#44

SHIENA POV."Hmm, sky do you want to eat something?"Mukhang mapapalaban ako nito sa isang bata. Napaka-english, hindi man lang sinabi sa akin ni Stephen, ang tungkol dito. Ito tuloy ngayon, sabak na sabak ako sa englishan."Mommy, I want ice cream." At nagrequest pa nga talaga."But, we don't have ice cream here. You're ninong said, we don't go outside. Because, it's a lot of bad guys outside." Pagpapaliwanag ko sa bata. Naging malungkot naman ang mukhsa niya. Mukhang sabik na sabik na siyang lumabas. Kaso lang hindi ko siya pwedeng ilabas, kahit saglit lang. Dahil, ako ang malalagot."Mom, I miss to go outside. I want to go in the play ground." Sinasabi ko na nga ba enn.Hindi lang pala sa englishan ako mapapalaban. Kundi pati na rin sa kakulitan. Bakit kasi ang tagal bumalik ngayon ni Stephen. Sobrang busy ba talaga siya sa work niya? "Baby, hindi takaga pwede ehh. Magagalit sa atin ang ninong mo. Do you want him to get mad at us?" Payo ko muli rito sa bata. Sana naman makinig na.
อ่านเพิ่มเติม

#45

LINA POV.Habang naglalakad ako, hindi ko maiwasan ang kausapin k ang sarili ko. Wala naman akong pake-alam, kung ano pa ang sabihin ng iba, na nakatingin sa akin ehh. Basta, gusto ko magsalita at magsalita.Hay naku. Ang ate ko, masyado na siyang nagiging busy ngayon. Dahil sa bata, nagagawa niya ang lahat na gusto ni Sky. Kung ano ang hilingin nito, binibigay din agad ni ate. Hindi naman sa nagrereklamo ako. Napapansin ko lang talaga, na medyo, wala nang oras sa akin si ate ko.Ayos lang naman ehh, para mahasa rin si ate. Malapit na siyang magkaroon nang sarili niyang pamilya. Kaya, ayos lang sa akin kung may iba siyang inaasikaso ngayon. Sadyang hindi lang yata ako na sanay na wala sa akin ang atensiyon ng ate ko. Ngayon, kailangan kong baguhin ang nakasanayan ko. Hindi bale na nga lang. Bibili na lang ako ng ice cream.Maya-maya pa, nakarating na rin ako sa tapat ng isang tindahan. Nakangiti akong humakbang upang buksan ang pintuan. Subalit, hahawakan ko pa lang ang pintuan, ay b
อ่านเพิ่มเติม

#46

SHIENA POV.Hindi ko alam kung bakit, mukhang bad mood itong kapatid ko na umuwi. Hindi naman niya sinasabi sa akin kunga ano ang problema niya. Pero, gayunpaman ay salamat na lang dahil, ayos lang siya. At ngayon naman masaya ang bata sa kinakain niyang ice cream.Pero, ito naman si Stephen, ang tagal bumalik, anong oras na. Kung gusto nga niya doon na lang kaya siya matulog kung saan siya ngayon. Total, wala naman akong pake-alam sa kaniya. Sino ba siya para pake-alaman ko 'di ba? Aswa lang naman niya ako sa papel. At isa pa, hindi naman ako ang-aalala. Pero, kainis naman bakit kasi ang tagal tagal niyang bumalik! Ano ba inaakala niya, na mimiss ko siya? Wala nga akong pake-alam sabi 'di ba? Bahala siya sa buhay niya!Dahil wala naman akong ginagawa. Naisipan ko na lang na ausapin itong kapatid kong wala sa mood. So, ito na nga, marahan akong lumapit sa kaniya."Lina, ano ba ang nangyari sa 'yo? Kanina ka pa tahimik, tapos nakasimangit pa. Sabihin mo nga kay ate, ano ba ang nangyar
อ่านเพิ่มเติม

#47

Hala, hindi ko man lang napansin na nakauwi na siya? Sabi ko pa naman kanina na hihintayin ko siya. Tapos nakatulog lang pala ako. Ang daya ko naman pala.Napangiti akong makita ang kumot sa akin. Ang gentle man naman niya sa akin. Gayunpaman, napansin ko naman na siya naman ang walang kumot. Ito talagang si Stephen, inuna pa rin ako pala ako. Hindi bale na lang.Tumayo naman ako, dahan-dahan na lumakad habang dala-dala ang kumot. Nang makalapt ako sa kaniya. Pinagmasdan ko muna ang gwapo niyang mukha. Ang kinis niya talaga at ang puti pa. Hindi halata na matanda ka na. Pero, sa akin ayos lang naman. Dahil age doesn’t matter naman ‘di ba? Basta masaya at magkasama ay ayos na ‘yon. Nakikita ko naman sa ‘yo na mabuti kang tao. Siguro nga, maraming tao ang nagkakagusti sa ‘yo. Pero, hindi mo sa akin sinasabi. Kung sa bagay, sino ba naman ako para pagsabihan mo? Matado na yata akong nag-aasume.Upang matapos na ang usapan ay inilagay ko na ang kumot sa kaniyang katawan.Ayan, hindi ka pwe
อ่านเพิ่มเติม

#48

"Ikaw talaga na lalaki ka. Ano ba ang oumasok sa isip mo huh, Stephen? Grabe ka naman makayakap sa akin kanina. Akala mo kung sino, Isa pa, pinakita mo pa talaga sa kapatid ko nohh? Pati sa bata? Hindi man lang oumasok sa isipan mo, kung ano ang pwede nilang isipin sa ginawa mo," pagrereklamo ko. Niiinis ako ehh. Kung gumlaw naman kasi ehh. Porket gwapo siya, gaganyanin na niya ako. Hmmm, ano naman ngayon? Gutom tuloy ako ngayon. Imbis kanina pa ako kumain ehh. Ngayon lang tuloy tapos kaharap ko pa siya. Ang sarap niya talagang tirisin."Come on, I know you like what I have done. So, don't worry. I will do it again kapag may pagkakataon pa," nakangising saad niya. MUNTIK KO NA TULOY MAILUWA ANG KINAKAIN KO."Ano ba ang sinasabi mo diyan? Nakakakain ka naman ngayon nang maayos ahh. Tapos, ganyan ka pa mag-isip? Alam mo, mukha kang ewan. Hindi ko alam ung ano ang ginawa mo ka-gabi ahh. Pero, parang ewan ka talaga ngayon. Pero sana lang, maya-maya lang umayos na ang pag-iisip mo okay? At
อ่านเพิ่มเติม

#49

F A S T F O R W A R DDumating na nga ang tamang gabi. Nahihiya ako, dahil, sa tingin ko, mukhang mayayaman kang ang kumakain dito. Hindi ko naman 'yon afford. Kawawa naman ako nito. Pero, syempore, si Stephen ang nag-invite sa akin dito. Kaya, dapat lang na siya ang magbabaad ng lahat ng kakainin ko. Hmm, hindi naman pwedeng ako 'di ba? Dahil malalagot talaga siya sa akin. Kapag ginawa niya 'yon. By the way, hindi ko maiwasan ang mapalingon sa paligid. Nakikita ko ang mga kasuutan ng ibang babae na naririto. Ay hindi pala iba, dahil, lahat talaga sila ay puro naka-ayos. Tapos ang kaharap naman nila ay puro isang lalaki. Date kaya 'to? Wait? Date??? Hahha nagkakamali yata ako. Si Stephen, makikipag date sa akin/ Ay wow, chamba!"Kanina ka pa hindi mapakali. Hindi ka ba comfortable dito? Kasi, wede naman tayo lumipat sa aiba," biglang wika niya. Napatingin ako sa mesa. Ang dami na niang order. Kinuha ko ang meno na nasa tabi ng pinggan ko. Pagkabukas ko nito. Tila lumabas ang mga mata
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status