Lahat ng Kabanata ng One Fateful Night With My Ninong: Kabanata 31 - Kabanata 40

Celeste's POV Maaga akong dumating sa law firm ngayon. Kailangan kong mag-focus sa kaso at tapusin ang ilang papeles bago ang susunod na hearing. Papalapit na ako sa entrance nang mapansin kong parang mas tahimik kaysa sa dati ang paligid. Madalas ay abala na ang reception area sa ganitong oras—mga empleyado, kliyente, at interns na nagmamadaling pumasok. Pero ngayon, tila may bumabagabag sa akin. Humigpit ang hawak ko sa shoulder bag ko. Itinulak ko ang kaba sa loob ng dibdib ko at nagpatuloy sa paglakad. Pero bago pa ako makapasok sa main door, biglang may malakas na bisig na humila sa akin mula sa likod. "Agh!" Napasinghap ako, mabilis na tinakpan ng malamig na kamay ang bibig ko. Nadama ko ang matalim na bagay na idiniin sa tagiliran ko—kutsilyo. Napakabilis ng lahat, hindi ko man lang nagawang lumaban. "Tumahimik ka kung ayaw mong masaktan," bulong ng lalaking may hawak sa akin. Ang tibok ng puso ko ay parang sasabog. Ang utak ko ay mabilis na naghanap ng paraan para maka

Celeste's POV Pagbalik namin ni Ninong Chester sa penthouse, dumiretso agad kami sa study room. Ang tahimik na gabi ay sinasabayan ng tunog ng papel na nililipat ko mula sa isang case file patungo sa isa pa. Malakas ang kalaban namin sa hearing na ito—at hindi lang basta malakas, kundi maimpluwensya rin. Ang Villamor Medical Hospital ay nakasalang ngayon sa isang malaking kaso ng medical malpractice. Isang pasyente ang sumailalim sa major heart surgery sa ilalim ng pangangasiwa ni Dr. Richard Gonzaga, isa sa mga senior surgeon ng ospital. Ngunit pagkatapos ng operasyon, nagkaroon ng komplikasyon ang pasyente at namatay tatlong araw matapos ang procedure. Ang pamilya ng pasyente, na may malalaking koneksyon sa gobyerno, ay nagsampa ng kaso laban sa ospital at kay Dr. Gonzaga. At ngayon, ang trabaho namin ni Ninong Chester ay patunayan kung sino ang tunay na may kasalanan. “Malakas ang ebidensya nila,” mahinahong sabi ko habang binabasa ang report ng forensic pathologist. “May disc

Celeste's POV Lumabas kami ni Ninong Chester mula sa IT Department na hindi nagpapahalata ng tensyon. Pero sa loob ko, ramdam ko ang kaba at excitement. Nasa loob ng bag ko ang external hard drive na posibleng magtumba kay Dr. Richard Gonzaga. Kung tama ang hinala namin, dito namin makikita ang ebidensya na nagpapatunay sa kanyang malpractice—ang ikinamatay ng pasyenteng si Mr. Alonzo. Habang naglalakad kami sa hallway ng ospital, panay ang lingon ko sa paligid. Hindi malabong may mata si Dr. Gonzaga na nagmamasid sa amin. "Celeste," bulong ni Ninong Chester, dumikit sa tabi ko, "huwag kang masyadong lumingon-lingon. Baka lalo tayong maghinala." Napangiwi ako. "Ang hirap hindi kabahan. Alam mong hawak natin ang pinakadelikadong bagay ngayon." "That's why we need to act normal," sagot niya, hinawakan ang siko ko at dahan-dahang ginabayan palabas. "Let’s get out of here first." Pagkarating namin sa parking lot, mabilis akong sumakay sa passenger seat ng kotse niya. Pagsakay niya s

Celeste's POV Dumiretso kami ni Ninong Chester sa ancestral home ng pamilya ko matapos ang isang nakakapagod na araw sa ospital. Matagal ko nang hindi nakikita sina Mama at Papa. Sa totoo lang, dalawang linggo na ang lumipas mula noong huli akong bumisita, kaya siguradong may kasamang sermon ang sasalubong sa akin. Habang binabaybay namin ang daan patungo sa lumang bahay na itinayo pa ng lolo ko, hindi ko maiwasang sumulyap kay Ninong Chester, na seryosong nagmamaneho sa tabi ko. Naka-white button-down shirt siya, bahagyang nakabukas ang unang dalawang butones, at mukhang pagod pero guwapo pa rin, gaya ng dati. “Sigurado ka bang gusto mong gawin ‘to?” tanong ko. Napatingin siya sa akin saglit bago muling ibinalik ang tingin sa kalsada. “Ano sa tingin mo? Sa dami ng ginugol kong oras sa kaso natin, sa tingin mo ba may choice pa ako?” Napailing ako. “Alam mong hindi ‘yan ang ibig kong sabihin.” Huminga siya nang malalim bago ngumiti nang bahagya. “Gusto kong makita sila. Matagal k

Celeste's POV Pagkauwi namin sa penthouse ni Ninong Chester, halos hindi pa ako nakakapagpahinga nang bumalik na ang utak ko sa kaso. Nasa isang critical na punto na kami, at kahit pagod na ako sa emosyonal at pisikal na stress ng nangyari sa pamilya ko, hindi ako pwedeng huminto ngayon. Umupo ako sa malaking conference table sa gitna ng penthouse, kung saan nakalatag na ang mga dokumentong iniwan namin bago pumunta sa ancestral home ko. Lahat ng ebidensya, transcript ng testimonya, at legal research ay nakapila sa harapan ko. Sa kabila ng lahat, hindi ko maiwasang mapansin ang tahimik na presensya ni Ninong Chester sa tabi ko. Nakaupo siya sa kabilang dulo ng lamesa, nakakunot ang noo habang binabasa ang autopsy report ni Mr. Alonzo—ang pasyenteng namatay dahil sa malpractice ni Dr. Gonzaga. Kahit seryoso siya, kita sa mukha niya ang pagod. “Dr. Villamor,” tawag ko at hinihigpitan ang hawak sa ballpen ko. “Hmm?” Hindi siya nag-angat ng tingin, abala pa rin sa pagbabasa. “Sigura