Lahat ng Kabanata ng Bon Appetit: Kabanata 281 - Kabanata 290

Nakasalamin ang buong dingding ng private fitting room sa isang boutique sa Long Beach. Ang liwanag ay malambot, halos parang ilaw ng buwan, at ang amoy ng bagong tahi na tela ay umaalingasaw sa hangin. Doon, nakatayo si Fortuna, suot ang kanyang wedding gown. Ang puti nitong satin ay dumadaloy na parang ilog na bumabalot sa kanyang katawan. May mga detalyeng lace na parang bulaklak na sumibol sa taglamig, at sa bawat hakbang niya, tila dumudulas ang oras.Huminga siya nang malalim at tumingin sa salamin. Sa una, ang nakikita niya ay ang sarili—isang babae na minsang nasaktan, minsang nagtanong kung sapat ba ang kanyang pagmamahal. Ngunit ngayong gabi, ibang imahe ang bumabalik sa kanya. Isang babaeng tumindig muli, isang ina, at isang babaeng handang sumugal ulit para sa pag-ibig.Tahimik na bumukas ang pinto. Dahan-dahang pumasok si John, suot ang kanyang final black tuxedo. Ang bawat butones ay perpektong nakahanay, ang kurba ng tela ay yumakap sa kanyang balikat at dibdib, at sa u

Sa gitna ng Long Beach, isang maliit ngunit eleganteng event hall ang nababalutan ng mga ilaw at bulaklak. Ang mga kandila sa bawat mesa ay kumikislap na para bang nagsasanay na rin para sa bukas na pinakahihintay na kasal. May mga nakasabit na fairy lights, tila ba mga bituin na bumaba mula sa langit upang saksihan ang bawat kaganapan.Naroon ang lahat—mga kaibigan, pamilya, at ilang malalapit na kasamahan sa trabaho nina Fortuna at John. Ang buong lugar ay puno ng ingay ng tawanan, masiglang pagbati, at excitement. Ngunit higit sa lahat, ramdam ang tensyon ng anticipation. Ito ang final rehearsal, ang huling gabi bago ang kanilang forever.“Okay, okay!” sigaw ng wedding coordinator habang pumapalakpak, hawak ang clipboard na punung-puno ng checklists. “Simula tayo ulit mula sa aisle. Fortuna, ready ka?”Huminga nang malalim si Fortuna. Nakasuot siya ng simpleng puting dress, hawak ang pansamantalang bouquet na gawa lang sa foam flowers. Hindi man ito ang totoong gown, ramdam pa rin

Mataas na ang araw nang dumating ang bridal car sa harap ng venue. Ang simbahan ay puno ng bulaklak na puti at blush pink, nakahanay mula pinto hanggang altar, na para bang dinisenyo mismo para sa isang fairytale. Sa labas, nagsimula nang magtipon ang mga bisita, ang ilan ay abala sa pagkuha ng litrato, habang ang iba naman ay tahimik na naghihintay, sabik makita ang bride.Huminto ang sasakyan. Bumukas ang pinto. At unang lumabas si Jinky, inayos ang dulo ng gown ng anak. Kasunod si Jack, abala sa pagbibigay ng huling mga bilin sa photographer at coordinator.Sa loob ng kotse, nakaupo si Fortuna, nakapikit sandali. Ramdam niya ang kabog ng dibdib niya, parang sasabog sa kaba at saya. Sa kanyang kandungan, nakahiga si baby Alessia, naka-white satin dress na may maliit na headband na may bulaklak. Tulog pa rin ito, payapang parang walang kamalay-malay na kasal ng kanyang mga magulang ang nagaganap.“Anak,” bulong ni Jinky habang tinatapik ang balikat ni Fortuna, “handa ka na ba?”Marah

Matapos ang unang sayaw nina John at Fortuna, unti-unting sumama sa kanila ang lahat sa dance floor. Ang mga magulang, kapatid, at kaibigan ay nagsayawan, nagkatawanan, at para bang isang malaking piyesta ng pagmamahalan ang bumalot sa buong bulwagan. Ang ilaw ay malambot, naglalaro sa kulay ginto at pilak, na lalong nagpapatingkad sa mga ngiti at halakhak ng lahat. Si Alessia naman, na hawak ni Amanda, ay tila nakikisabay sa musika. Kumakaway siya, pumapalakpak ng maliit niyang kamay, at halos tila sumasayaw din habang pinapanood ang kanyang mga magulang.Ang eksenang iyon ay para bang isang panaginip na matagal na hinintay. Si Fortuna, na minsang naglakad sa dilim ng kanyang mga luha, ngayon ay sumasayaw sa gitna ng liwanag kasama ang lalaking minahal niya, at ang anak nilang bunga ng kanilang pagmamahalan.Pagkatapos ng masiglang sayawan, muling kinuha ng host ang mikropono. Malakas ang boses nito, puno ng sigla.“Alright, ladies and gentlemen! Panahon na para sa isa sa pinakaaaban

Nakatayo sila sa tabi ng kama, inilipat ni Fortuna ang kanyang mukha sa kanya at muling hinalikan siya. Ang mga braso niya ay muling yumakap sa kanya at hinila siya palapit. Naghiwalay ang kanilang mga labi at naghanap ang kanilang mga dila sa isa't isa. Dahan-dahan sa simula, ngunit habang tumitindi ang kanilang pagnanasa, bumilis ang kanilang mga dila na parang nag-aaway na lang sa halip na nagmamahalan. Ang kanilang paghinga ay naging magaspang at siya ay umuungol sa bibig ni John.Sa wakas, naghiwalay sila at umakyat ang kanyang mga kamay sa pagitan ng kanilang mga katawan upang simulan ang pag-unbutton ng kanyang kamiseta. Nararamdaman niya ang mga daliri niya na dumudulas pataas at pababa sa kanyang mga tagiliran mula balakang hanggang rib cage at pansamantalang pumikit ang kanyang mga mata habang nagsisimulang bumuo ang mga sensasyon ng kasiyahan. Ang mga utong niya ay sobrang tigas na para bang sinusubukan nilang dumaan sa materyal ng kanyang blusa at naramdaman niya ang init